tag:blogger.com,1999:blog-13286604140939132612012-02-04T21:09:23.229-08:00MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.comBlogger761100tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-3181235647714455992011-08-19T03:46:00.000-07:002011-08-19T04:18:12.451-07:00ந‌வோத‌யா ப‌ள்ளி இந்தியாவில் எல்லா மாநில‌த்துல‌யும் இருக்கு. த‌மிழ்நாட்டுல‌ ம‌ட்டும் இல்ல‌. இது வ‌ந்தால் ஏக‌ப்ப‌ட்ட‌ ஏழை எளிய‌ மாண‌வ‌ர்க‌ள் ப‌ல‌ன் பெற‌ முடியும்... <br /> <br />பாண்டிசேரியில் மிக‌ சிற‌ப்பாக‌ ந‌ட‌க்குது இந்த‌ இல‌வ‌ச‌ப‌ள்ளி. இந்த‌ வ‌ருட‌ம் 100% தேர்ச்சி. <br /> <br />சில‌ர் <br /> <br />சில‌ர் நவோத‌யா ப‌ள்ளி த‌மிழ‌க‌த்துக்கு வ‌ந்துட‌க்கூடாது த‌மிழ் கெட்டுப் போயிடும்னு சொல்லுறாங்க‌... <br /> <br />இப்ப‌டி சொல்ப‌வ‌ர்க‌ளில் எத்த‌னை பேர் டிவி நிக‌ழ்ச்சியில‌ பிற‌ மொழி இருந்தால் அதை பார்க்க‌வே மாட்டேன்னு சொல்றாங்க‌... <br /> <br />த‌மிழ் ப‌ட‌ங்க‌ளில் த‌மிழ் வார்த்தையை த‌விர‌ வேற‌ எதாவ‌து ஒரு வார்த்தை இருந்தா கூட‌ அந்த‌ ப‌ட‌த்தையே நான் பார்க்க‌ மாட்டேன்னு சொல்லுறாங்க‌. <br /> <br />த‌மிழ் பாட்டுல‌ த‌மிழ் வார்த்தை இல்லைனா அதை கேட்க‌வே மாட்டோம்..ரேடியோவ‌ ஆஃப் ப‌ண்ணிடுவோம்னு சொல்லுறாங்க‌. <br /> <br />ம்ஹீம் இதுவ‌ரை சொன்ன‌து இல்லையே, ஏன்னா இது எல்லாம பார்க்க‌, கேட்க‌ ந‌மக்கு பிடிக்கும். இதுல‌ எல்லாம் ந‌ம் த‌மிழ் ப‌ற்றை காட்ட‌வே மாட்டோம். <br /> <br />ஆனால் ஒரு ஏழைக்கு இல‌வ‌ச‌ ப‌ள்ளி, ந‌ல்ல‌ த‌ர‌மான‌ க‌ல்வி, ந‌ல்ல‌ ப‌ழ‌க்க‌ வ‌ழ‌க்க‌ம், உண‌வு, உடை கொடுக்க‌றேன்னு நவோத‌யா இய‌க்க‌ம் வ‌ந்துடுச்சினா ம‌ட்டும் ந‌ம்ம‌ த‌மிழ் ப‌ற்ற‌ காட்டுறோம்... க‌டும் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கிறோம். <br /> <br />நாம‌ தான் எவ்வ‌ள‌வு சுய‌ந‌லவாதிக‌ள் பாருங்க‌ள்... ஏழைக‌ளின் வ‌யிற்றில் அடித்து தான் ந‌ம் த‌மிழ் ப‌ற்றை காட்டுவோம். <br /> <br />ந‌வோத‌யா ப‌ள்ளி த‌மிழ‌க‌த்துக்கு வ‌ந்து விட‌க் கூடாதுன்னு சொல்லுற‌ நாம இதுவ‌ரை எத்த‌னை ஏழை மாண‌வ‌ர்க‌ளுக்கு இல‌வ‌ச‌ க‌ல்வி கொடுத்து இருக்கோம்... <br /> <br />நாமும் அடுத்த‌வ‌ங்க‌ளுக்கு உத‌வி செய்ய‌ மாட்டோம். உத‌வி செய்ற‌வ‌ங்க‌ளையும் செய்ய‌ விட‌ மாட்டோம். <br /> <br />========================== <br /> <br /> <br />அது ப‌ற்றிய‌ சில‌ க‌ட்டுரைக‌ள் <br /> <br /> <br />சி.பி.எஸ்.இ பிளஸ் 2 தேர்வில் நவோதயா பள்ளி 100 % தேர்ச்சி <br /> <br />First Published : 24 May 2011 03:26:29 AM IST <br /> <br />புதுச்சேரி, மே 23: புதுச்சேரி ஜவகர் நவோதயா வித்யாலயா பள்ளியில் சி.பி.எஸ்.இ பிளஸ் 2 தேர்வில் மாணவர்கள் 100 சதவீதம் தேர்ச்சி பெற்றுள்ளனர். <br /> <br /> <br />நாடு முழுவதும் சி.பி.எஸ்.இ பிளஸ் 2 தேர்வு முடிவுகள் திங்கள்கிழமை வெளியானது. இதில் புதுச்சேரி நவோதயா வித்யாலயா பள்ளி 100 சதவீதம் தேர்ச்சி பெற்றுள்ளது. இப்பள்ளியில் மொத்தம் 60 மாணவர்கள் தேர்வு எழுதி, அனைத்து மாணவர்களும் முதல் வகுப்பில் தேர்ச்சி பெற்றுள்ளனர். 40 மாணவர்கள் 75 சதவீதத்துக்கும் மேல் மதிப்பெண் பெற்றுள்ளனர். <br /> <br /> <br />மாணவன் எஸ்.ராகுல் 478 மதிப்பெண்கள் பெற்று பள்ளி அளவில் முதலிடம் பிடித்துள்ளார். எ.சுரேஷ் 461 மதிப்பெண்கள் பெற்று 2-ம் இடமும், பெருமாள் 460 மதிப்பெண்கள் பெற்று 3-ம் இடமும் பிடித்துள்ளனர். இத்தகவலை பள்ளி முதல்வர் அ.வினையத்தான் தெரிவித்துள்ளார். <br /> <br /> <br />============================================ <br /> <br />இதுவும் ம‌த்திய‌ அர‌சின் கீழ் செய‌ல்ப‌டும் ஒரு அர‌சுப‌ள்ளி தான்....அவ‌ங்க‌ளால‌ முடியுது.... ந‌ம்ப‌ மாநில‌ அர‌சினால் முடிவ‌தில்லை...ஏன்? <br /> <br />============================================= <br /> <br />2, நவோதயா வித்யாலயா பள்ளியே இல்லாத மாநிலம்-11-06-2009 <br /> <br />எழுத்தின் அளவு : <br /> <br /> <br />நகர்ப்புற மாணவர்களைப்போல் கிராமப்புற மாணவர்களுக்கும் கல்வித்தரம் கிடைக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்தைக் கொண்டது நவோதயா வித்யாலயா திட்டம். <br /> <br />மத்திய மனிதவள மேம்பாட்டுத் துறை அமைச்சராக முன்னாள் பிரதமர் நரசிம்மராவ் இருந்தபோது, ‘நவோதயா வித்யாலயா பள்ளிகள்’ என்ற இந்த புதிய திட்டத்தைக் கொண்டு வந்தார். ஆறாம் வகுப்பு முதல் 12ம் வகுப்பு வரை மட்டுமே இந்தப் பள்ளிகளில் நடைபெறும். தங்குமிட வசதி, உணவு, சீருடை என அனைத்தும் இலவசம். மொத்த செலவையும் மத்திய அரசே ஏற்கிறது. <br /> <br /> <br />சி.பி.எஸ்.இ., பாடத்திட்டத்தில் இந்த பள்ளிகள் நடைபெறுகின்றன. கிராமப்புறங்களைச் சேர்ந்த ஏழை மாணவர்கள், இப்பள்ளிகளில் சேர முன்னுரிமை வழங்கப்படுகிறது. ஆறாம் வகுப்பு மாணவர் சேர்க்கையில் 75 சதவீதம் கிராமப்புற ஏழை மாணவர்கள் சேர்க்கப்படுகின்றனர். 3 சதவீதம் உடல் ஊனமுற்றோருக்கும், எஞ்சிய இடங்கள் தாழ்த்தப்பட்ட, பழங்குடியின மாணவர்களுக்கு ஒதுக்கப்படுகிறது. மூன்றில் ஒரு பங்கு, மாணவிகள் சேர்க்கப்படுகின்றனர். <br /> <br />அகில இந்திய அளவில் நடைபெறும் நுழைவுத்தேர்வு மூலம் இப்பள்ளிகளுக்கான மாணவர்கள் சேர்க்கப்படுகின்றனர். நுழைவுத்தேர்வு, அரசின் அங்கீகாரம் பெற்ற 20 மொழிகளில் நடக்கிறது. ஒன்பது மற்றும் 11ம் வகுப்புகளிலும், ‘லேட்டரல் என்ட்ரி’ மூலம் சேர முடியும். உயர் வகுப்புகளில் படிக்கும் மாணவர்களிடம் 200 ரூபாய் மட்டுமே கட்டணம் வசூலிக்கப்படுகிறது. <br /> <br />ஏழை மாணவர்கள் தங்கள் வறுமை, சமூக பின்னடைவை புறந்தள்ளிவிட்டு உயர்ந்த கல்வியைப் பெறுவதற்காக உருவாக்கப்பட்ட இந்த உன்னத திட்டத்தில், தமிழகம் இடம்பெறவில்லை என்பது தமிழக கல்வி வரலாற்றில் கரும்புள்ளியாகவே இருந்து வருகிறது. கடந்த 1985ம் ஆண்டு நவோதயா வித்யாலயா பள்ளிகள் நாடு முழுவதும் துவக்கப்பட்டன. 24 ஆண்டுகளாகியும் தமிழகத்தில் ஒரு பள்ளி கூட திறக்கப்படவில்லை. அதற்காக எந்த முயற்சியும் அதிகாரிகளால் மேற்கொள்ளப்படவில்லை. <br /> <br />அண்டை மாநிலங்களான ஆந்திராவில் 22 நவோதயா பள்ளிகள் உள்ளன. கேரளாவில் 13, கர்நாடகாவில் 27, புதுச்சேரியில் 4, அந்தமான் நிகோபாரில் இரண்டு பள்ளிகள் உள்ளன. மொத்தமாக, நாடு முழுவதும் 551 நவோதயா பள்ளிகள் உள்ளன. இதில் ஒரு லட்சத்து 80 ஆயிரம் கிராமப்புற மாணவ, மாணவிகள் மத்திய அரசின் இலவச கல்வியைப் பெற்று வருகின்றனர். <br /> <br />ஆனால், இந்தியாவிலேயே நவோதயா பள்ளிகள் இல்லாத ஒரே மாநிலமாக தமிழகம் மட்டுமே இருந்து வருகிறது. நவோதயா பள்ளி துவக்க மத்திய அரசு விதித்துள்ள நிபந்தனை, 30 ஏக்கர் நிலம் வழங்க வேண்டும், 240 மாணவர்கள் படிக்க வசதியுள்ள தற்காலிக கட்டடத்தை வாடகை இல்லாமல் வழங்க வேண்டும் என்பது மட்டுமே. இந்த வசதிகளை செய்து கொடுத்தால், தமிழகத்தின் பின்தங்கிய மாவட்டங்களில் நவோதயா பள்ளிகளை துவக்கி ஏழை, எளிய மாணவர்கள் சிறந்த கல்வியைப் பெறச் செய்ய முடியும். <br /> <br />தமிழகம் சார்பில் ஒன்பது மத்திய அமைச்சர்கள் உள்ளனர். அவர்கள் தமிழகத்தில் நவோதயா பள்ளிகளைத் துவக்க, இப்போதாவது முயற்சி எடுக்க வேண்டும் என ஏழை, எளிய மாணவர்கள், பெற்றோர் விரும்புகின்றனர். <br /> <br />========================= <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-318123564771445599?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-70269033035014241582011-08-11T22:21:00.001-07:002011-08-11T22:34:31.453-07:00ஸ்டேட் போர்ட் ம‌ற்றும் மெட்ரிக் பாட‌திட்டங்க‌ளோடு ச‌ம‌ச்சீர் பொதுபாட‌திட்ட‌த்தை ஒப்பிடுவ‌து த‌வ‌று... <br /> <br />இதுவ‌ரை ஸ்டேட் போர்ட் ஆக‌ட்டும் மெட்ரிக் ஆக‌ட்டும் மாண‌வ‌ர்க‌ளை ம‌ன‌ப்பாட‌ம் ப‌ண்ண‌ வ‌ச்சு மார்க் எடுக்க‌ வைக்குற‌துல‌ தான் எல்லா ப‌ள்ளிக‌ளுமே மும்முர‌மா இருந்த‌ன‌...அதுக்கு சாத‌க‌மா தான் தேர்வு முறையும் இருந்த‌து. <br /> <br />புத்த‌க‌த்தை முழுமையா ம‌ன‌ப்பாட‌ம் ப‌ண்ணாலே போதும். முழு ம‌திப்பெண் கிடைக்கும் அப்ப‌டிங்க‌ற‌ப்ப‌ புரிந்துப‌டிக்க‌ வேண்டிய‌ அவ‌சிய‌ம் இல்லை. அவ‌ங்க‌ எதுக்கு மாண‌வ‌ர்க‌ளுக்கு புரிய‌வ‌ச்சு சொல்லி கொடுக்க‌னூம்னு ம‌ன‌ப்பாட‌ம் ப‌ண்ண‌ ம‌ட்டுமே வ‌ச்சாங்க‌. இது தான் எதார்த்த‌ உண்மை. <br /> <br />ஸ்டேட் போர்டுக்கும் மெட்ரிக்கும் உள்ள‌ வித்தியாச‌ம் என்ன‌ன்னு பார்த்தா <br /> <br />ஸ்டேட் போர்டு = 30 குற‌ளை ம‌ன‌ப்பாட‌ம் ப‌ண்ற‌து <br /> <br />மெட்ரிக் = 300 குற‌ளை ம‌ன‌ப்பாட‌ம் ப‌ண்ற‌து <br /> <br /> <br />300 குற‌ளை ம‌ன‌ப்பாட‌ம் ப‌ண்ண‌துனால‌ அவ‌ங்க‌ள‌ பெரிய‌ ப‌டிப்பாளின்னு சொல்லிட‌ முடியாது... <br /> <br />ஸ்டேட் போர்டாவ‌து வ‌ய‌திற்கு த‌குந்த‌ பாட‌ங‌க‌ளை வ‌ச்சு ம‌ன‌ப்பாட‌ம் ப‌ண்ண‌ வ‌ச்ச‌து ஆனால் மெட்ரிக் தான் ஸ்டேட் போர்ட‌ விட‌ மோச‌ம்... <br /> <br />சில‌ உதார‌ண‌ங்க‌ள் <br /> <br />"மெட்ரிகுலேஷன் பள்ளிகள்தான் 'நீயா... நானா?’ என்ற போட்டியில் குழந்தைகள் மீது அதிகமான சுமையை சுமத்துகின்றன. எட்டாம் வகுப்பில் கற்க வேண்டிய கல்வியை, ஐந்தாம் வகுப்பில் சொல்லிக் கொடுக்கிறார்கள். இப்படிச் சொல்லிக் கொடுப்பதுதான், தரமற்ற கல்வி; திணிக்கப்படுகிற கல்வி. நீங்கள்தான் வயதுக்குத் தகுந்த கல்வியைக் கொடுக்காமல் குழந்தைகளின் மூளைத் திறனை மழுங்கடிக்கிறீர்கள்." <br /> <br />========================================== <br /> <br />'சரி, உண்மையிலேயே சமச்சீர் கல்விக் கான பாடங்களின் தரம் குறைவானதாகத்தான் இருக்கின்றனவா?'' என்றபடி, அந்த பாடநூல் தயாரிப்புக் குழுவில் இருந்த ஆசிரியர்கள் சிலரைச் சந்தித்தோம். இந்த இக்கட்டான சூழலில் தங்களின் பெயர்கள் வெளிவருவதை விரும்பதாவர்களாகப் பேசிய அவர்களின் குரலில், ஏகத்துக்கும் வேதனை யின் வலி. <br /> <br />''நடைமுறையில் இருக்கும் கல்வி, குருவித் தலையில் பனங்காயை வைத்துப் பார்ப்பதாகத்தான் இருக்கிறது. அதாவது, தேவையற்ற மன அழுத்தத்தை மாணவர்களுக்கு உண்டாக்கும் அளவுக்கு இருக்கிறது. இப்படிப்பட்ட பல காரணங்களுக்காகத்தான் சமச்சீர் கல்வியே உருவானது. ஐந்தாவது படிக்கிற மாணவனுக்கு என்ன தெரிய வேண்டுமோ... அதை, செயல்வழிக் கற்றல் எனும் முறையில் அந்த மாணவன் எளிமையாக கற்றுக்கொள்ளும் வகையில் பாடத் திட்டம் வகுக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஒவ்வொரு பாடமும் மாணவனின் ஆளுமையை, அறிவை, சுயமாக சிந்திக்கும் திறனை வளர்க்கும் விதமாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது. சுயசிந்தனையை வளர்க்காத பாடத் திட்டத்துக்குப் பழக்கப்பட்ட மாணவர்கள், மூன்றே மாதங்களில் மனப்பாடம் செய்து ஒப்பித்து மார்க் வாங்குவதில் என்ன பலன் இருக்கும்?’' என்று கேள்வி எழுப்பியவர்கள், <br /> <br />''இத்தனைக்கும் வெறும் ஆசிரியர் குழு மட்டுமே ஓர் அறையில் அமர்ந்து கொண்டு இவற்றையெல்லாம் தயாரிக்கவில்லை. எழுத் தாளர்கள், குழந்தை மனநல மருத்துவர்கள், சம்பந்தப்பட்ட பாடங்களில் தேசிய அளவில் புகழ் பெற்ற நிபுணர்கள் என்று பலரையும் வைத்துத்தான் பாடத்திட்டம் தயாரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. <br /> <br /> <br />நன்றி = விக‌ட‌ன் <br /> <br />====================================== <br /> <br />மேலும் எப்ப‌ பார்த்தாலும் பிள்ளைங்க‌ளை ம‌ன‌ப்பாட‌ம் ப‌ண்ண‌ வைக்கிற‌துல‌ எப்ப‌டி அவ‌ங்க‌ அறிவு வ‌ள‌ரும். <br /> <br />இது எல்லாத்துக்கும் மாற்று தான் இந்த‌ ச‌ம‌ச்சீர் முறை.... <br /> <br />ஒரு உதார‌ண‌ம் நாம் தாவ‌ர‌விய‌ல் பாட‌த்துல‌ இலைக‌ள் ப‌த்தியும் அது வ‌கைக‌ள் ப‌த்தியும் ப‌டிக்க‌றொம்...அதை க‌த்துக்க‌ <br /> <br /> <br />ப‌ழைய‌ க‌ல்வி முறைப்ப‌டி (மெட்ரிக் + ஸ்டேட் போர்ட்) <br /> <br />ஆசிரிய‌ர் : இது தான் இலைக‌ள் ப‌த்தின‌ பாட‌ம் ரொம்ப‌ முக்கிய‌மான‌ கேள்வி...தொட‌ர்ந்து 5 வ‌ருஸ‌மா ப‌ழைய‌ கொஸ்டின் பேப்ப‌ர்ல‌ கேட்டுக்கிட்டே இருக்காங்க‌...ந‌ல்லா ம‌ன‌ப்பாட‌ம் ப‌ண்ணிக்கோங்க‌... முக்கிய‌மா ப‌ட‌த்த‌ வ‌ரைச்சு வ‌ரைஞ்சு பாருங்க‌...எழுதி எழுதி பாருங்க‌...அப்ப‌ தான் ந‌ல்லா ம‌ன‌ப்பாட‌ம் ஆகும். <br /> <br /> <br />அதுக்கு டிப்ஸ் வேற‌ கொடுப்பாங்க‌ பாருங்க‌. <br /> <br />வ‌ல்லாரை சாப்பிடு (நியாப‌க‌ச‌க்திக்கு), காலையில‌ எழுந்த‌துமே ப‌டிச்சா ந‌ல்லா ம‌ன‌ப்பாட‌ம் ஆகும். அப்ப‌டியே ம‌ன‌சுல‌ ப‌திஞ்சிடும்.... <br /> <br />மாண‌வ‌ன் உண்மையிலேயே அந்த‌ பாட‌த்தை க‌ற்று கொள்ள‌ ச‌ந்த‌ர்ப்ப‌மே கொடுக்க‌ற‌து இல்ல‌.... <br /> <br />============= <br /> <br />ச‌ரி இதுவே ச‌மச்சீர் ப‌டி எப்ப‌டி இருக்கும்னு பார்ப்போம். <br /> <br />ஆசிரிய‌ர் : எல்லோரும் உங்க‌ வீட்டுக்கு ப‌க்க‌த்துல‌ இருக்க‌ற‌ ம‌ர‌ம், செடி, கொடில‌ இருக்க‌ற‌ இலை, பூ ப‌த்தி நோட் ப‌ண்ணி ஒரு நொட்புக்ல‌ எழுதி கொண்டு வாங்க‌...அத‌ ப‌த்தி நாம‌ கிளாஸ்ல‌ டிஸ்க‌ர்ஸ‌ன் ப‌ண்ண‌லாம்.... நாளைக்கு மினிம‌ம் ஒரு 10 வ‌கையான‌ இலைக‌ள் கொண்டு வ‌ர‌ணும்...(இது தான் ஹோம் ஒர்க்). <br /> <br /> <br />அடுத்த‌ நாள் ஆசிரிய‌ர் மாண‌வ‌ர்க‌ள்கிட்ட‌ இருக்க‌ற‌ வித‌வித‌மான‌ இலைக‌ளை வ‌ச்சு அந்த‌ இலைக‌ளை வ‌கைப்ப‌டுத்துறார். ஒவ்வொரு மாண‌வ‌ர்க‌ளும் தான் பார்த்த‌ செடி, கொடி ப‌த்தி விள‌க்க‌ம் கொடுக்க‌றாங்க‌. <br /> <br />இப்போ புத்த‌க‌த்தின் துணையோடு அதை ப‌த்தி விள‌க்க‌ம் கொடுக்க‌றார்...சில‌ கேள்விக‌ளை மாண‌வ‌ர்க‌ள் கிட்ட‌ கேட்கிறார்...அவ‌ர்க‌ள் இப்பொ தான் க‌ற்கிறார்க‌ள்...அதுக்கு பிற‌கு புரிந்து கொள்கிறார்க‌ள்... <br /> <br />=============== <br /> <br /> <br />இந்த‌ க‌ல்வி முறை எப்ப‌டி இருக்கு....இப்ப‌டி தான் சிபிஎஸ்சி, ஐசிஎஸ்சி, ஐஜிசிஎஸ்சி போன்ற‌ க‌ல்வி முறைக‌ள் பாட‌ம் ந‌ட‌த்திக் கோன்டு இருந்த‌ன‌...அதுனால‌ தான் அவ‌ங்க‌ளால் ஐஐடி,ஐஐஎம், எய்ம்ஸ் போன்ற‌ க‌ல்லூரியில் எளிதாக‌ நுழைய‌ முடிந்த‌து...இந்த‌ முறையை முத‌ன்முத‌லாக‌ பொதுபாட‌திட்ட‌ம் வ‌ழியாக‌ நம் மாண‌வ‌ர்க‌ளுக்கு கிடைக்க‌ப் போகுது... சோ மெட்ரிக் கூட‌ ச‌ம‌ச்சீர் க‌ல்வி முறையை ஒப்பிட‌முடியாது....ஆங்கில‌ம் க‌ற்பிப்ப‌து த‌விர‌ அதில் பிர‌மாத‌மாக‌ ஒன்றும் இல்லை.<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-7026903303501424158?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-42331320179189896862011-07-17T23:59:00.000-07:002011-07-18T00:01:55.991-07:00டுடோரிய‌ல் காலேஜ் - காமெடி<br /><br />நான் அப்போ 9ம் வ‌குப்பு ப‌டிச்சிட்டு இருந்தேன். என் அப்பா என்கிட்ட‌ அடிக்க‌டி நீ டுடோரிய‌ல் காலேஜ்ல‌ தான் ப‌டிக்க‌ப்போற‌, நீ டுடோரிய‌ல் காலேஜ்ல‌ தான் ப‌டிக்க‌ப்போற‌ன்னு அடிக்க‌டி சொல்லுவார். நான் கூட‌ டுடோரிய‌ல் காலேஜ்னா பெரிய‌ மெடிக்க‌ல் காலேஜ் ரெஞ்சுக்கு நினைச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்.<br /><br /><br />யாராச்சும் என்கிட்ட‌ நீ என்ன‌ ப‌டிக்க‌ப்போற‌ன்னு கேட்டா உன் எதிர்கால‌ க‌ன‌வு என்ன‌ன்னு கேட்டா நான் யோசிக்காம‌லே ப‌டார்னு டுடோரிய‌ல் காலேஜ்ல‌ சேர‌ணும்ங்க‌றது தான் என் நோக்க‌ம், கொள்கை,ல‌ட்சிய‌ம் எல்லாம்னு சொல்லுவேன். (ரொம்ப‌ பெருமையா)அவ‌ங்க‌ ஒரு மாதிரி தான் பார்த்திட்டுப் போவாங்க‌, ப‌ட் அப்ப‌வும் என‌க்கு விள‌ங்க‌ள‌, பொறாமைனு நினைச்சுக்கிட்டேன்.<br /><br /><br />அப்ப‌ற‌ம் கிளாஸ்ல‌ ஒரு நாள் என் பிர‌ண்ட்ஸ் கிட்ட‌ பேசிட்டு இருந்த‌ப்ப‌ நான் என் ல‌ட்சிய‌த்த‌ ப‌த்தி சொன்னேன்.என்னோட‌ பிர‌ண்ட்ஸ் ஆச்சே அதுங்க‌ளுக்கும் டுடோரிய‌ல் காலேஜ்னா பெயிலா போன‌வ‌ங்க‌ ப‌டிக்கிற‌ இட‌ம்னு தெரிய‌ல‌.<br /><br />தோழி 1 : நீ பிள‌ஸ் 2 முடிச்சிட்டு என்ன‌ ப‌ண்ண‌ப் போற‌<br /><br />நான் : நான் டுடோரிய‌ல் காலேஜ்ல‌ சேர‌லாம்னு இருக்கேன்.<br /><br />தோழி 2 : நாம‌ 5 பேரும் பிர‌ண்ட்ஸ். எங்க‌ போனாலும் ஒண்ணா தான் போக‌ணும். நீ எந்த‌ காலேஜ்ல‌ போய் சேர‌றியோ அங்க‌யே நாங்க‌ளும் வ‌ந்து சேர‌றொம்.<br /><br />தோழி 3 : உன‌க்கு எப்ப‌டி அந்த‌ காலேஜ் தெரியும்<br /><br />நான் : எங்க‌ அப்பா சொன்னாரு. அடிக்க‌டி என்ன‌ அந்த‌ காலேஜ்ல‌ தான் சேர்க்க‌ப்போற‌தா சொல்லுவாரு. ச‌ரி நாம‌ எல்லாரும் அந்த‌ காலேஜ்ல‌யே போய் சேருவோம்.<br /><br /><br />ஒரு பிர‌ண்ட் ரொம்ப‌ விவ‌ர‌மா அதை ப‌த்தி விசாரிக்க‌ ஆர‌ம்பிச்சா,<br /><br />தோழி 1 : அந்த‌ காலேஜ்ல‌ சேர‌ எவ்ளோ மார்க் எடுக்க‌ணும்.<br /><br />நான் : தெரிய‌ல‌ இன்னைக்கு எங்க‌ப்பாகிட்ட‌ கேட்டுட்டு வ‌ரேன். அநேக‌மா 1000க்கு மேல‌ எடுத்தா தான் அப்ளிகேஸ்ன் பார்மே கிடைக்கும்னு நினைக்கறேன்.<br /><br /><br />வீட்டில்<br /><br />நான் : அப்பா<br /><br />அப்பா : ம்ம்ம் சொல்லு<br /><br />நான் : டுடோரிய‌ல் காலேஜ்ல‌ சேர‌ நான் எவ்ளோ மார்க்பா எடுக்க‌ணும் <br /><br />அப்பா : அமைதியா ந‌க்க‌லா சிரிச்சிட்டு இருந்தார்.<br /><br />நான் : 90 % க்கு மேல‌ எடுக்க‌ணுமா?<br /><br />அப்பா : இல்லை.<br /><br />நான் : ம‌ன‌சுக்குள் (அப்பாடா....அவ்ளோ மார்க் தேவையில்லை...)<br /><br />அப்போ ஒரு 80 % மார்க் போதுமா?<br /><br /><br />அப்பா : அதுவும் தேவையில்லை<br /><br />நான் : ம‌ன‌சுக்குள்(பேமண்ட் ஸீட்ல‌ வாங்க‌ப்போறாரு போல‌) அப்போ ஒரு 70 %<br /><br />அப்பா : அதுவும் தேவையில்லை<br /><br />நான் : ம‌ன‌சுக்குள் (ஒரு வேளை ரெக்க‌ம‌ண்டேஸ‌னா இருக்கும் போல‌)அப்போ ஒரு 60 %<br /><br /><br />அப்பா : அதுவும் தேவையில்லை<br /><br /><br />நான் : ம‌ன‌திற்குள் ( 60% மார்க் கூட‌ தேவையில்லையா? அப்ப‌ ம‌ட்ட‌மான‌ காலேஜ்ஜா இருக்குமோ)அப்போ ஒரு 50 %<br /><br /><br />அப்பா : அதுவும் தேவையில்லை<br /><br />நான் : அப்போ ஒரு 40 %<br /><br /><br />அப்பா : அதுவும் தேவையில்லை<br /><br />நான் : அப்போ ஒரு 35 %<br /><br /><br />அப்பா : அவ்ளோ தேவையில்லை<br /><br /><br />நான் : அதுக்கு கீழ‌ எடுத்தா பெயிலுப்பா<br /><br /><br />அப்பா : அது தான் குவாலிபிகேஸன்<br /><br />நான் : ஙேகே....<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-4233132017918989686?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-44711598022744278732011-06-27T05:38:00.000-07:002011-06-27T05:39:52.461-07:00க‌ல்யாண‌ க‌லாட்டா<br /><br /> <br /><br /> <br /><br />முற்ற‌த்தில் மாவிலைத் தோர‌ண‌ங்க‌ள் தொங்கின‌. வாச‌ற்ப‌டியில் வாழைய‌டி வாழையாக‌ வ‌ம்ச‌ம் த‌லைத்தோங்க‌ வாழை ம‌ர‌த்தை ந‌ட்டு வைத்து இருந்த‌ன‌ர். வ‌ல‌துபுற‌ம் ம‌ண‌ம‌க‌ன் வீட்டாரும் இட‌துபுற‌ம் ம‌ண‌ம‌க‌ள் வீட்டாரும் விருந்தின‌ரை வ‌ர‌வேற்க‌ அம‌ர்ந்து இருந்த‌ன‌ர்.<br /><br /> <br /><br />ந‌வீனும் சுற்றும் முற்றும் பார்த்த‌ப‌டியே ம‌ண்ட‌ப‌த்துக்குள் நுழைந்தான். ம‌ண‌ம‌க‌ளுக்கு த‌ம்பி முறை. இர‌ண்டாம் ஆண்டு இஞ்சினிய‌ரிங் மாண‌வ‌ன். இந்த‌ கால‌த்து இளைஞ‌ர்க‌ளின் குறும்பிற்கு இவ‌ன் ம‌ட்டும் விதி வில‌க்க‌ல்ல‌, எப்ப‌வும் எதையாவ‌து செய்து கொண்டு க‌ல‌க‌ல‌ என்று இருப்பான். இவ‌ன் இருக்குமிட‌த்தில் எப்ப‌வும் சிரிப்பொலி தான் கேட்கும். விளையாட்டுத்த‌ன‌மாக‌ இருந்தாலும் ப‌டிப்பில் ப‌டுசுட்டி.<br /><br /> <br /><br />ம‌ண‌ம‌க‌ள் வீட்டார் சார்பாக‌ ந‌வீனின் சித்திப் பொண்ணு காய‌த்ரி வ‌ர‌வேற்ப்ப‌றையில் உட்கார்ந்து இருந்தாள். அவ‌ன் உள்ளே நுழைந்த‌தும் அங்கு இருந்த‌ ப‌ன்னீரை எடுத்து அவ‌ள் மேல் தெளித்து விட்டு ச‌ந்த‌ன‌த்தையும் குங்கும‌த்தையும் எடுத்து அவ‌ளுக்கு வைத்தான்.<br /><br /> <br /><br />எல்லாத்தையும் த‌லைகீழ‌ செய்ய‌றீயே நீ எப்ப‌வுமே இப்ப‌டி தானா இல்ல‌ இப்ப‌டி தான் எப்ப‌வுமா? என்றாள் காய‌த்ரி.<br /><br /> <br /><br />"ச்சீ பே சில்வ‌ண்டுங்க‌ கிட்ட‌ எல்லாம் நான் பேச‌ற‌து இல்ல‌" என்று சொல்லி அவ‌ள‌து த‌லையில் த‌ட்டி விட்டு உள்ளே சென்றான்.<br /><br /> <br /><br />உள்ளே நுழைந்த‌தும் சிறிய‌வ‌ர் முத‌ல் பெரிய‌வ‌ர் வ‌ரை அனைவ‌ரும் இங்கும் அங்கும் ஓடிக்கொண்டும் ந‌ட‌ந்து கொண்டும் இருந்த‌ன‌ர். ந‌வீனின் த‌ங்கைக‌ள் ராஜியும் மீனாவும் அம‌ர்ந்து பேசிக்கொண்டு இருந்த‌ன‌ர்.<br /><br /> <br /><br />"ஏய் இங்க‌ உட்கார்ந்து என்ன‌ வெட்டிக்க‌தைப் பேசிக்கிட்டு இருக்கீங்க‌" என்றான் ந‌வின்.<br /><br /> <br /><br />"உன்ன‌ மாறி வெட்டிங்க‌ தான் வெட்டிக்க‌தைப் பேசுவாங்க‌. நாங்க‌ அடுத்து என்ன‌ ப‌டிக்க‌லாம்னு டிஸ்க‌ர்ஸ்ன் ப‌ண்ணிட்டு இருந்தோம்."ராஜு<br /><br /> <br /><br />அய்ய‌ பொய்ய‌ப் பாரு இன்னைக்கு சாப்பாடு பிரியாணி போடுவாங்க‌ளா? இல்ல‌ வெறும் சாம்பார் சாத‌ம் தானான்னு டிஸ்க‌ர்ஸ‌ன் ப‌ண்ணிட்டு ப‌டிப்ப‌ ப‌த்தி டிஸ்க‌ர்ஸ‌ன் ப‌ண்றாங்க‌ளாம்." ந‌வின்<br /><br /> <br /><br />"டேய் வேண்டாம்டா ம‌ரியாதையா போய்டு உன‌க்கு பொழுது போக‌லைங்க‌ற‌துக்காக‌ எங்க‌ளை க‌லாய்ச்சிட்டு இருக்காத‌ " என்றாள் ராஜி.<br /><br /> <br /><br />"த்தூ...க‌ல்யாண‌மா இது ஒரு அத்த‌ பொண்ணு கூட‌ வ‌ர‌ல‌" என்றான் ந‌வின்.<br /><br /> <br /><br />"வேண்டாம்டா அநாவ‌சிய‌மா என்ன‌ கொலைகாரி ஆக்காத‌" என்றாள் மீனா<br /><br /> <br /><br />என்ன‌மோ அவ‌ங்க‌ அப்பா விட்ட‌ டைட்டானிக் க‌ப்ப‌ல் க‌வுந்த‌ மாதிரி மூஞ்சிய‌ சோக‌மா வ‌ச்சிட்டு உட்கார்ந்து இருந்தான் ந‌வின்.<br /><br /> <br /><br />அப்பொழுது மிக‌ அழ‌காக‌ ஒரு பெண் ம‌ண்ட‌ப‌த்துக்குள் நுழைந்தாள். மாட‌ர்னா டிரெஸ் ப‌ண்ணி இருந்தாள். அந்த‌ப் பெண்ணை ந‌வீனுக்கு மிக‌வும் பிடித்து இருந்த‌து.<br /><br /> <br /><br />அவ‌ள் உள்ளே நுழைந்த‌தும் அந்த‌ பெண்ணின் தாய் ராஜி, மீனா ப‌க்க‌ம் கை காட்டி ஏதோ சொன்னாள்.<br /><br /> <br /><br />அந்த‌ பெண்ணும் ராஜி, மீனா ப‌க்க‌ம் நோக்கி வ‌ந்தாள்.<br /><br /> <br /><br />ராஜி மீனாவிட‌ம் "ஹாய்" என்றாள் புதிய‌வ‌ள்.<br /><br /> <br /><br />உட‌னே ந‌வின் " ஹாய் ஹாய் " என்றான்.<br /><br /> <br /><br />ந‌வீனைப் பார்த்து கிண்ட‌லாக‌ முறைத்த‌ன‌ர் ராஜியும் மீனாவும்.<br /><br /> <br /><br />இந்தாங்க‌ நீங்க‌ உட்காருங்க‌ என்று தான் உட்கார்ந்து இருந்த‌ ச்சேரை புதிய‌வ‌ளிட‌ம் கொடுத்தான் ந‌வின்.<br /><br /> <br /><br />"டேய் மான‌த்த‌ வாங்க‌த‌டா ந‌ம்ப‌ள‌ சுத்தி இருக்க‌ற‌ எல்லா ச்சேரும் காலியா தான் இருக்கு. இதுல‌ ஏதோ இட‌ம் கொடுக்க‌ற‌ மாதிரி சீன் போடாத‌" என்று முண‌ங்கினாள் ராஜி.<br /><br /> <br /><br />புதிய‌வ‌ள் தேங்ஸ் சொல்லிட்டு ந‌வின் கொடுத்த‌ ச்சேரிலேயே உட்கார்ந்தாள்.<br /><br /> <br /><br />ந‌வின் உட‌னே ஓடிப்போய் ஒரு கூல் டிரிங்ஸ் வாங்கிக் கொண்டு வ‌ந்து அந்த‌ புதிய‌வ‌ளிட‌ம் கொடுத்தான். ராஜி மீனாவுக்கு கொடுக்க‌வே இல்ல‌.<br /><br /> <br /><br />"போடா உன் த‌லையில‌ இடி விழ" என்று ச‌பித்தாள் ராஜி.<br /><br /> <br /><br />அந்த‌ நேர‌ம் ந‌வீனின் அம்மாவும் ந‌வீனை அழைத்தாள்.<br /><br /> <br /><br />"ந‌வின் பெரிய‌ம்மா உன்ன‌க்கூப்பிடுறாங்க‌ உன‌க்கு இங்க‌ வேலை உல்ல‌ ஓடு ஓடு " என்றாள் ராஜி<br /><br /> <br /><br />ந‌வின் சென்று விட்டான். திரும்ப‌ அங்க‌ வ‌ந்து பார்க்கும் போது அங்கு யாரும் இல்லை.<br /><br /> <br /><br />"ம்ம் இந்த‌ 2 லூசுங்க‌ளும் அவ‌ள‌ எங்க‌ கூட்டிட்டு போயிருக்குங்க‌" என்று நினைத்தாள்.<br /><br /> <br /><br />நேராக‌ ப‌ந்தி ந‌ட‌க்கும் இட‌த்துக்கு போனான்.<br /><br /> <br /><br />அங்கு முத‌ல் வ‌ரிசையில் முத‌ல் ஆளாக‌ ராஜி, மீனா புதிய‌வ‌ள் அம‌ர்ந்து சாப்பிட்டுக்கொண்டு இருந்த‌ன‌ர்.<br /><br /> <br /><br />"நினைச்சேன். நீங்க‌ இங்க‌ தான் உட்கார்ந்து இருப்பீங்க‌ன்னு " என்று கிண்ட‌ல‌டித்தான் ந‌வின்.<br /><br /> <br /><br />ந‌வின் வேக‌மாக‌ போய் அந்த‌ புதிய‌வ‌ளுக்கு ம‌ட்டும் உண‌வு ப‌ரிமாறினான்.<br /><br /> <br /><br />உங்க‌ளுக்கு த‌ண்ணி வேணுமா?<br /><br /> <br /><br />உங்க‌ளுக்கு சாத‌ம் வேணுமா?<br /><br /> <br /><br />சாப்பிடுங்க‌ ந‌ல்லா சாப்பிடுங்க‌? இப்ப‌டி சொல்லி சொல்லி உண‌வு ப‌ரிமாறிக் கொண்டே வ‌ந்தான்.<br /><br /> <br /><br />க‌டைசியில் மூவ‌ரும் சாப்பிட்டு விட்டு கை க‌ழுவுமிட‌ம் வ‌ந்த‌ன‌ர். அங்கு பைப் வ‌ச‌தி இல்லை.<br /><br /> <br /><br />ந‌வின் உட‌னே ஒரு சொம்பில் த‌ண்ணிர் கொண்டு வ‌ந்து அவ‌ளிட‌ம் கொடுத்தான்.<br /><br /> <br /><br />"டேய் எங்க‌ளுக்கு" என்றாள் ராஜி<br /><br /> <br /><br />"உன‌க்கு எல்லாம் எடுத்து த‌ர‌ முடியாது போ " என்றான் ந‌வின்.<br /><br /> <br /><br />"க்கூம்" என்றாள் ராஜி.<br /><br /> <br /><br />அப்போ அங்கு ந‌வீனின் தாயும் அந்த‌ புதிய‌வ‌ளின் தாயும் வ‌ந்த‌ன‌ர்.<br /><br /> <br /><br />அந்த‌ புதுப் பொண்ணைப் பார்த்து ந‌வீனின் தாய் "டேய் இது யாருண்ணு தெரியுமா?" என்று கேட்டாள்.<br /><br /> <br /><br />யார் என்று தெரிந்து கொள்ளும் ஆவ‌லில் "சொல்லுங்க‌ அம்மா " என்றான் ந‌வின்.<br /><br /> <br /><br />இது தான் சோபா ஆண்டியோட‌ பொண்ணு ஸ்வேதா. உன‌க்கு த‌ங்க‌ச்சி முறை என்று அந்த‌ப் பொண்ணை அறிமுக‌ப் ப‌டுத்தினாள்.<br /><br /> <br /><br />ந‌வீனுக்கு ட‌மால் என‌ ஹார்ட் வெடித்த‌து போல் இருந்த‌து....(ச‌ட்டி சுட்ட‌த‌டா கை விட்ட‌த‌டா...)<br /><br /> <br /><br />ராஜியும் மீனாவும் ந‌ன்றாக‌ சிரித்த‌ன‌ர்.அந்த‌ புதுப் பெண் அவ‌ள் தாயுட‌ன் சென்று விட்டாள்.<br /><br /> <br /><br />ந‌வீனின் தாய் போன‌தும் " த‌ங்க‌ச்சி ம்ம்ம்ம் த‌ங்க‌ச்சி என்று ப‌ய‌ங்க‌ர‌மாக‌ கிண்ட‌ல் அடித்த‌ன‌ர்.<br /><br /> <br /><br />ந‌வின் சோக‌த்துட‌ன் ஒவ்வொரு ப‌டியாக‌ இற‌ங்கினான். பின் எதையோ பார்த்த‌து போல் திரும்பி ப‌டிக‌ளின் மேல் ஏறி ஒரு பெண்ணிட‌ம் " நீ மூர்த்தி மாமா பொண்ணூ ரேகா தான‌ " என்றான்.<br /><br /> <br /><br />அவ‌ளும் சிரித்த‌ப‌டியே ஆமாம் என்றாள்.<br /><br /> <br /><br />" நான் கூட‌ ஏதோ அக்கா த‌ங்க‌ச்சியோன்னு நினைச்சு முத‌ல்ல‌ பார்க்காம‌ போயிட்டேன்" என்றான் ந‌வின்.<br /><br /> <br /><br />ராஜியும் மீனாவும் சிரித்த‌ப‌டியே மேல்ப‌டியில் இருந்து நீ திருந்த‌வே மாட்ட‌" என்ற‌ன‌ர்.<br /><br /> <br /><br />முற்றும்.<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-4471159802274427873?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-5041543403715793162011-01-16T03:53:00.001-08:002011-01-16T03:54:01.148-08:00எங்க‌யாவ‌து டூர் போக‌ணுமா? <br /><br />எப்பவும் ம‌ர‌ம், செடி, கொடி, ஆறு, அருவின்னு பார்த்து போர‌டிக்குதா?<br /><br />அப்ப‌ இந்த‌ முறை எஜிகேஸ்ன‌ல் டூர் போங்க‌.<br /><br />ஆந்திராவில் <br /><br /><br />1, இங்கு 43,000 வ‌கையான‌ ப‌ண்டைய‌ பொருட்க‌ளும், 50,000 புத்த‌க‌ங்க‌ள், ஓவிய‌ம், வ‌ர‌லாற்று ஆவ‌ண‌ங்க‌ள் வைக்க‌ப்ப‌ட்டுள்ள‌து..அனைவ‌ரும் க‌ண்டிப்பாக‌ பார்க்க‌ வேண்டிய‌ இட‌ம். உல‌கின் மிக‌ப் பெரிய‌ மியூசிய‌த்துல‌ இதுவும் ஒன்னு...குழ‌ந்தைக‌ள் அவ‌சிய‌ம் பார்க்க‌ வேண்டிய‌ ஒரு இட‌ம். ஏன்னா அவ‌ங்க‌ பாட‌த்துல‌ இத‌ப்ப்த்தி எல்லாம் ப‌டிப்பாங்க‌. <br /><br />மேலும் விவ‌ர‌ங்க‌ளுக்கு<br />http://www.salarjungmuseum.in/home.asp<br /><br /><br /><br /><br /><br />2, அறிவிய‌ல் ச‌ம்ப‌த்த‌ப்ப‌ட்ட‌ மியூசிய‌ம். பார்க்க‌ ரொம்ப‌ இன்ட்ர‌ஸ்டிங்கா இருக்கும். உங்க‌ குழ‌ந்தை அறிவிய‌ல் ந‌ல்லா க‌த்துக்க‌ணும்னா இங்க‌ அழைச்சிட்டுப் போங்க‌. உப‌யோன‌முறையில் பொழுது போன‌ மாதிரி இருக்கும்.<br /><br /><br />மேலும் விவ‌ர‌ங்க‌ளுக்கு<br />http://www.birlasciencecentre.org/science_museum/science_museum.html<br /><br />இந்த‌ 2 இட‌த்துக்கும் போய் சுத்திப் பாருங்க‌. ஒரு ந‌ல்ல‌ வித்தியாச‌மான‌ அனுப‌வ‌மாக‌ இருக்கும்..<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-504154340371579316?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-58821563584580284112010-09-02T05:10:00.001-07:002010-09-02T05:17:57.127-07:00இந்த‌ ம‌ட‌ல் என‌க்கு மின்ன‌ஞ்ச‌ல் மூல‌மா வ‌ந்த‌து. இந்த‌ க‌தையும் க‌ருத்தும் எனக்குப் பிடித்திருந்த‌து. அத‌னால் ப‌திவிடுகிறேன்.<br /><br /><br /><br />சாக்ரடீஸிடம் ஒருவர் ஓடோடி வந்து சொன்னார். "சாக்ரடீஸ் இதைக் கேள்விப்பட்டீர்களா?" <br />வந்தவர் மற்றவர்களைப் பற்றிய புரளிகளிலும், வதந்திகளிலும் மிகுந்த ஈடுபாடுடையவர். சாக்ரடீஸ் அவரை மேலே பேச விடாமல் நிறுத்தி கேட்டார். "ஐயா நீங்கள் சொல்ல வரும் விஷயம் முற்றிலும் உண்மை என்று உங்களால் உறுதியாகச் சொல்ல முடியுமா?" <br />அவர் பேச்சில் ஆரம்பித்தில் இருந்த வேகம் குறைந்தது. "இல்லை...." <br />"நீங்கள் சொல்லப் போவது எனக்கோ சமூகத்திற்கோ மிகவும் உபயோகப்படக்கூடிய விஷயமா?" <br />"அதில்லை..." <br />"இதைத் தெரிந்து கொள்ளாவிட்டால் எனக்கோ சமூகத்திற்கோ ஏதேனும் நஷ்டம் உண்டா?" <br />"இல்லை" <br />"இதைச் சொல்வதில் உங்களுக்காவது நற்பயன் ஏற்படுமா?" <br />"அப்படிச் சொல்ல முடியாது....." அவர் குரல் ஈனசுரத்தில் வந்தது. <br /><br />"ஐயா, எதை உண்மையென்று உறுதியாகக் கூற முடியாதோ, எதனால் நமக்கோ, சமூகத்திற்கோ பயனுமில்லையோ, எதை அறிந்து கொள்ளாததால் நமக்கு நஷ்டமுமில்லையோ அதைத் தெரிந்துகொள்ள நான் விரும்பவில்லை. குறுகிய வாழ்க்கையில் தெரிந்து கொள்ளவும் பேசவும் எத்தனையோ நல்ல விஷயங்கள் இருக்கின்றன. அதில் நம் கவனம் செலுத்தலாமே" என்று<br />சாக்ரடீஸ் சொல்ல, வந்தவர் அசடு வழிய அங்கிருந்து நகர்ந்தார். <br />மற்றவர்களைப் பற்றிய விஷயங்கள் நம்மிடம் சொல்லப்படும் போது நம்மில் எத்தனை பேர் சாக்ரடீசின் மனோபாவத்தில் இருக்கிறோம்? கேட்கும் விஷயங்கள் உண்மையா என்பதை அறிய நாம் உண்மையில் முயல்கிறோமா? நமக்கோ மற்றவர்களுக்கோ பயன்படும் விஷயங்களாக அவை இருக்கின்றனவா என்று சல்லடையிட்டு தேர்ந்தெடுக்கிறோமா? <br /><br /><br />மற்றவர்கள் விஷயங்களையும், அவர்களது பணத்தையும் நம்மில் பெரும்பாலானோர் நம்முடையதைப் போல் பயன்படுத்தத் தவறி விடுகிறோம். ஒருவித அலட்சியம் தானாக வந்து விடுகிறது. அதன் விளைவுகள் நம்மை பாதிப்பதில்லை என்பதும் அவர்களை எந்த அளவில் பாதிக்கிறது என்பதை நாம் உணரத் தவறி விடுகிறோம் என்பதுமே அதற்கு முக்கியக் காரணம் என்று சொல்லலாம். <br />எங்கோ படித்த ஒரு குட்டிக்கதை நினைவுக்கு வருகிறது. <br />ஒரு சீடன் மற்றவர்களைப் பற்றி உள்ளதும் இல்லாததுமாய் செய்திகளை மற்றவர்களிடம் சொல்லும் பழக்கம் உடையவானாய் இருந்தான். அதைக் கண்ட குரு அவனைக் கண்டித்தார். அவன் மன்னிப்பு கோரினான். ஆனாலும் அவனுடைய செய்கையின் தீமை அவன் மனதில் ஆழமாய் பதியவில்லை என்பதை அறிந்த குரு அவனிடம் ஒரு சிறு பஞ்சு மூட்டையைத் தந்து நகரத்தின் மையத்தில் உள்ள மைதானம் ஒன்றில் நின்று அதை சிறிது சிறிதாகப் பிய்த்து காற்றில் ஊதிப் பறக்க விட்டு வரும்படி சொன்னார். <br />சீடன் வெகு சுலபமாக அதைச் செய்து விட்டு வந்தான். குரு சொன்னார். "சரி இப்போது போய் அதையெல்லாம் ஒன்று விடாமல் சேகரித்துக் கொண்டு வா". <br />சீடன் திகைத்தான். இதென்ன ஆகிற காரியமா? "குருவே அந்த பஞ்சு காற்றில் இன்னேரம் எங்கெங்கு பறந்து போய் இருக்கிறதோ? அதை எப்படி மறுபடி சேகரித்து வர முடியும்?" <br /><br /><br />"ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன் பறக்க விட்ட பஞ்சுகளை உன்னால் சேகரித்து திரும்பக் கொண்டு வர முடியவில்லை. மற்றவர்களைப் பற்றி என்னென்னவோ சொல்லி வதந்திகளைப் பறக்க விட்டு வந்திருக்கிறாய். அவை யார் யார் வாயில் எப்படியெல்லாம் மீண்டும் திரிந்து என்னென்ன விளைவுகளை ஏற்படுத்தி இருக்கின்றனவோ. நீ மன்னிப்பு கேட்பதன் மூலம் அவற்றைத் திரும்பப் பெற முடியும் என்று நினைக்கிறாயா?" <br />அப்போது தான் அந்த சீடனுக்குத் தன் செயலின் தீமை முழுவதுமாகப் புரிந்தது. கண்ணீர் மல்க வெட்கித் தலை குனிந்த சீடன் அன்றிலிருந்த அந்தப் பழக்கத்தை அடியோடு விட்டான். <br />நம்முடைய தவறான செய்திகள் எத்தனை பேரிடம் சென்று எப்படியெல்லாம் திரிந்து மற்றவர் மனதில் என்னென்ன அபிப்பிராயங்களை உருவாக்கி சம்பந்தப்பட்டவர்களை எப்படியெல்லாம் பாதிக்கின்றன என்பதை நாம் அறிவோமா? விளையாட்டாய் பொழுது போக்காய் அடுத்தவர் பற்றி நாம் முழுவதுமாக அறியாததைப் பற்றி சொல்லும் போது எத்தனை பெரிய பாதகத்தைச் செய்கிறோம் என்பதை நாம் நினைவில் வைத்துக் கொள்வது நல்லது. <br /><br />சிலர் நாங்கள் உள்ளதைத் தானே சொல்கிறோம், உண்மையைத் தானே சொல்கிறோம் என்று மற்றவரின் பலவீனமான உண்மைகளையும், நல்லதல்லாத உண்மைகளையும் சொல்லக்கூடும். அப்போதும் ஒரு கேள்வியை நம்முள் கேட்டுக் கொள்வது மிகவும் நல்லது. "நம்முடைய எல்லா உண்மைகளையும் நாம் வெளியில் சொல்கிறோமோ? வெளியே நம்மைப் பற்றி தெரிய வேண்டாம் என்று நினைக்கிற தர்மசங்கடமான உண்மைகள் நம் வாழ்வில் இல்லவே இல்லையா?" <br />நாம் மனிதர்கள். நம்முள் மிக மேன்மையாவர்கள் கூட அந்த மேன்மையை எட்டுவதற்கு முன் எத்தனையோ தவறுகளை செய்து அதிலிருந்து கற்றிருக்கிறார்கள்; எத்தனையோ பலவீனங்களுடன் போராடிய பிறகே வென்றிருக்கிறார்கள். மற்றவர்களைப் பற்றி நாம் சொல்லும் தவறுகளை நாம் செய்யாதிருக்கக்கூடும். ஆனால் மற்ற எத்தனையோ தவறுகள் நாமும் செய்கிறோம். இப்படியிருக்கையில் நாம் அடுத்தவர் பற்றி வம்பு பேசுவது நியாயமா? <br />இனி யாராவது அடுத்தவர் பற்றி உங்களிடம் நல்லதல்லாதவற்றைச் சொல்ல வந்தால் பெரிய ஆர்வம் காண்பிக்காதீர்கள். சாக்ரடீஸ் போல சொல்ல முடியா விட்டாலும் நீங்கள் ஆர்வம் காண்பிக்காத போது மற்றவர்கள் உங்களிடம் சொல்வதைத் தானாகக் குறைத்துவிடுவார்கள். அதே போல் மற்றவர்களைப் பற்றி நல்லதல்லாதவற்றை நீங்கள் சொல்ல நினைக்கும் போது உதடுகளை இறுக்கிக் கொள்ளுங்கள். அந்த நேரத்தில் நீங்கள் செய்யும் மிக உத்தமமான காரியம் அதுவாகத் தான் இருக்க முடியும் <br /><br />இந்த‌ ம‌ட‌ல் என‌க்கு மின்ன‌ஞ்ச‌ல் மூல‌மா வ‌ந்த‌து. இந்த‌ க‌ருத்து எனக்குப் பிடித்திருந்த‌து. அத‌னால் ப‌திவிடுகிறேன்.<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-5882156358458028411?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-41205019988227363732010-06-07T04:46:00.000-07:002010-06-07T04:51:02.211-07:00<span style="font-weight:bold;">எக்ஸாம் பூத‌ம்ம்ம்ம்....1<span style="font-style:italic;"></span></span><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/TAzc9ND4R3I/AAAAAAAAAXc/FfSg5lFue7o/s1600/images.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 96px; height: 95px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/TAzc9ND4R3I/AAAAAAAAAXc/FfSg5lFue7o/s400/images.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5479997790639114098" /></a><br /><br />இது ந‌ம்ப‌ டீச்ச‌ர‌ம்மா ராஜி எழுத‌ச் சொன்ன‌து...<br /><br />என‌க்கும் இந்த‌ பூத‌த்துக்கும் ஆக‌வே ஆகாது...ஆனா ரொம்ப‌ ந‌ல்ல‌ பூட்த‌ம் எப்டியும் என்னை பாஸ் ப‌ண்ணி விட்டிடும்....<br /><br /><br />எக்ஸாம்ன்னாலே ம‌ற‌க்க‌ முடியாத‌ சில‌ ச‌ம்ப‌வ‌ங்க‌ள் இருக்கு... அதை உங்க‌ளுட‌ன் ப‌கிர்ந்து கொள்கிறேன்.<br /><br />எப்ப‌வும் எக்ஸாமுக்கு முத‌ல் நாள் ப‌டிக்கும் ஆளு. அதுவும் 10வ‌து 12 வ‌து வ‌குப்பில் எல்லாம் ஓவ‌ர் கிளாஸ்ன்னு வ‌ச்சு வீட்டுக்கே அனுப்பாம‌ ஓவ‌ராப் ப‌ண்னுவாங்க‌... <br /><br />எப்ப‌வும் நானும் என் தோழி பானுவும் தான் ஒன்றாக‌ ப‌டிப்போம்....நாங்க‌ ரெண்டு பேரும் 10 வ‌து பாட‌ம் (யுனிவ‌ர்ஸ்) அப்டிங்க‌ற‌ பாட‌த்த‌ ம‌ட்டும் ப‌டிக்காம‌ விட்டிட்டோம்... அது வ‌ந்தா சாய்ஸ்ல‌ விட்டுக்க‌லாம்னு.... <br /><br />எங்க‌ வீடு மாடியில் இருக்கு...எங்க‌ வீட்டுக்கு கீழ‌ தான் க‌ண‌க்கு ஆசிரியை வீடு. சைடுல‌ பிசிக்ஸ் மிஸ் வீடு... அந்த‌ விட்டு மாடில‌ ஜீவால‌ஜி மிஸ் வீடு...எதிர் வீட்டில‌ கெமிஸ்ட்ரி மிஸ் வீடு...அதுக்கும் ப‌க்க‌த்துல‌ இங்கிலிஸ் மிஸ் வீடு...அப்பாடா பாட்னி மிஸ் தான் இன்னும் ந‌ம்ப‌ வீட்டிக்கு ப‌க்க‌த்துல‌ குடி வ‌ர‌ல‌ன்னு ச‌ந்தோஸ‌மா இருந்தேன்...அதுவும் பாருங்க‌ நான் +1 சேர்ந்த‌ மூணே மாத‌த்துல‌ அவ‌ங்க‌ங்க‌ளும் எங்க‌ வீட்ல‌ இருந்து 4 வீடு த‌ள்ளி இருக்க‌ற‌ ஒரு வீட்டுக்கு குடி வ‌ந்திட்டாங்க....எங்க‌ ஸ்கூல்ல‌ வேலை பார்க்க‌ற‌ எல்லா டீச்ச‌ர்ஸ்ம் ஒரே தெருல‌ தான் இருந்தாங்க‌...ஏன்னா எங்க‌ தெரு ஸ்கூலுக்கு ரொம்ப‌ ப‌க்க‌ம் அதுனால‌ தான் இத்த‌னை கொடுமைக‌ளும்...ந‌வ‌கிர‌க‌ங்க‌ள் ந‌ம்மை சுற்றி வ‌ருகின்ற‌ன‌ என்ப‌தை நான் உண‌ர்வு பூர்வ‌மாக‌ உண‌ர்ந்திருக்கிறேன். எங்க‌ பிசிக்ஸ் மிஸ் தான் எப்ப‌வும் என‌க்கு ராவு கால‌ம். <br /><br />அவ‌ங்க‌ளுக்கு நான் ரொம்ப‌ ப‌ய‌ப்ப‌டுவேன்...நிம்ம‌தியா உக்காந்து டீ.வி பார்க்க‌லாம்னு டிவிய‌ ஆன் ப‌ண்ணேன்... அவ்ளோ தான் எங்க‌ பிசிக்ஸ் மிஸ் ப‌டில‌ ந‌ட‌ந்து வ‌ர்ற‌ ச‌த்த‌ம் கேட்டு (அவ‌ங்க‌ கொலுசு ச‌த்த‌ம் என‌க்கு மைண்ட் ரெக்கார்ட்...அவ‌ங்க‌ எங்க‌ ந‌ட‌ந்தாலும் க்ரெக்டா க‌ண்டு புடிச்சிடுவேன்.) விழுந்து அடிச்சு ஓடிப் போய் பேக்ல‌ இருந்து பிசிக்ஸ் புக்க‌ எடுத்தேன். நான் உட்கார்ந்திருந்த‌ ச்சேர் க‌விழ்ந்து கிட‌ந்த‌து... பிசிக்ஸ் மிஸ் எங்க‌ வீட்டுக்குள் நுழைச்சிட்டாங்க‌... அவ‌ங்க‌ப் பார்த்த‌தும் நான் வேக‌மா பிசிக்ஸ் புக்க‌ கையில‌ வ‌ச்சிக்கிட்டு கெமிஸ்ட்ரி பார்முலாவை சொல்லிக்கிட்டு இருந்தேன். எங்க‌ மிஸ் கேவ‌ல‌மா ஒரு லுக் விட்டாங்க‌...என்ன‌டா இது நியாய‌மா ந‌ம்ப‌ள‌ பாராட்ட‌ தான வேணும் எதுக்கு இவ‌ங்க‌ இப்ப‌டி பார்க்க‌ற‌ங்க‌ன்னு பார்த்தா ஆஹா இவ்ளோ நேர‌ம் புக்க‌ த‌லை கீழ‌ வ‌ச்சுப் ப‌டிக்கிற‌ மாதிரி ஃப்பிலிம் காட்டிருக்கோமா அட‌ச்சே சொத‌ப்பிட்டியே மகான்னு திரும்ப‌ நேரா வ‌ச்சுப் ப‌டிச்சேன்...<br /><br />பொதுவா ப‌ரிட்சைக்கு 10 கேள்வி இருந்தா அதுல‌ நாங்க‌ மூணு கேள்விக்கு தான் ப‌டிப்போம்... அதுல‌ கொஸ்டின் பேப்ப‌ர்ல‌ ஒரு கேள்வி தான் வ‌ரும். அதுல‌யும் பாதி ம‌றந்து போயிருக்கும் பாதி தான் நியாப‌க‌ம் இருக்கும். அந்த‌ பாதில‌யும் நிறையா ஸ்பெல்லிங் மிஸ்டேக் வேற‌...<br /><br />அடுத்த‌ நாள் எக்ஸாமுக்கு முன்னாடி என் பிர‌ண்ட் இந்த‌ கொஸ்டின் ப‌டிச்சியா இந்த‌ கொஸ்டின் ப‌டிச்சியான்னு ஒன்னு ஒன்னா கேட்டு டார்ச்ச‌ர் ப‌ண்னிட்டு இருந்தா... நான் எல்லாத்தையும் சாய்ஸ்ல‌ விட்டிக்க‌லாம் சாய்ஸ்ல‌ விட்டிக்க‌லாம்ன்னு கூல‌ ப‌தில் சொல்லிட்டு இருந்தேன்.<br /><br /><br />எக்ஸாம் எழுதும் போது நாம‌ எழுதுறோமோ இல்லையோ அடுத்த‌வ‌ங்க‌ எழுத‌ற‌த‌ பார்க்கும் போது என‌க்கு என‌க்கு செம கமெடியா இருக்கும்.ஒவ்வோருத்த‌ரும் ஒவ்வோரு ர‌க‌ம். அவ‌ங்க‌ எழுத‌ற‌ வ‌ச்சே என்ன‌ மார்ஞு சொல்லிட‌லாம். <br /><br /><br />சில‌ பேர் அப்டியே குனிச்ச‌ த‌லை நிமிராம‌ல் வேக‌ வேக‌மா வாந்தி எடுக்க‌ற‌ மாதிரியே எழுதுவாங்க‌.அவ‌ங்க‌ எல்லாம் ப‌டிப்ஸ்...பேப்ப‌ரா வாங்கி த‌ள்ளுவாங்க‌... க‌ண்டிப்பா 80 மார்க்குக்கு மேல‌ எடுப்பாங்க‌...<br /><br />இன்னும் இருக்கு இப்ப‌ கை வ‌லிக்குது... மீதி நாளைக்கு...டாட்டா...<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-4120501998822736373?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-55518617069404396582010-04-25T01:35:00.000-07:002010-04-25T01:46:38.705-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S9QBUTcnvWI/AAAAAAAAAW0/-b3qTooN9pM/s1600/happy-birthday-borther-day.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 386px; height: 331px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S9QBUTcnvWI/AAAAAAAAAW0/-b3qTooN9pM/s400/happy-birthday-borther-day.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5463993696236584290" /></a><br /><br /><br />ஏப்ர‌ல் 24 அன்று பிற‌ந்த‌நாள் கொண்டாடும் என் அண்ண‌ன் பிர‌ச‌ன்னாவுக்கு என் இனிய‌ பிற‌ந்த‌ நாள் ந‌ல்வாழ்த்துக்க‌ள். <br /><br /><br />சிவ‌க‌ங்கைச் சீமையிலே <br />பிற‌ந்து <br />இராம‌நாத‌புர‌த்தில் <br />ப‌டித்து<br />திருநெல்வேலியை<br />ஆளும்<br />உன்னை <br />அகில‌மெல்லாம் போற்ற‌<br />உன் அன்புத் த‌ங்கையின்<br />இனிய‌ பிற‌ந்த‌ நாள் ந‌ல்வாழ்த்துக்க‌ள்.<br /> <br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S9QBMlCCDmI/AAAAAAAAAWs/mbtYLOvn5jY/s1600/Brother1_1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 267px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S9QBMlCCDmI/AAAAAAAAAWs/mbtYLOvn5jY/s400/Brother1_1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5463993563517947490" /></a><div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-5551861706940439658?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-47574953716018079182010-02-14T02:51:00.001-08:002010-02-14T02:59:15.728-08:00அனைவ‌ருக்கும் இனிய‌ அன்ப‌ர்க‌ள் தின‌ வாழ்த்துக்க‌ள். காத‌ல‌ர்க‌ள் தான் கொண்டாட‌ வேண்டும் என்று இல்லை. நாம் ந‌ம் பெற்றோருக்கு கூட‌ இந்த‌ வாழ்த்து அட்டைக‌ளை அனுப்ப‌லாம். இவைக‌ளில் ஏதேனும் பிடித்திருந்தால் எடுத்துக்கோங்கோ<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fXGLzA5LI/AAAAAAAAAWU/9n5JPc9Ot1o/s1600-h/bearvalhead.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 279px; height: 350px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fXGLzA5LI/AAAAAAAAAWU/9n5JPc9Ot1o/s400/bearvalhead.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5438051576319108274" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fW5ruhiPI/AAAAAAAAAWE/rweUc2v2EGs/s1600-h/valentines-day-card.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 297px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fW5ruhiPI/AAAAAAAAAWE/rweUc2v2EGs/s400/valentines-day-card.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5438051361551911154" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fWzF0XPXI/AAAAAAAAAV8/kFjIX0w4Qow/s1600-h/Valentine02-1999-sj.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 349px; height: 350px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fWzF0XPXI/AAAAAAAAAV8/kFjIX0w4Qow/s400/Valentine02-1999-sj.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5438051248296639858" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fWuJWTjbI/AAAAAAAAAV0/lqhrsGux0co/s1600-h/Hearts+and+Roses_ja.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 262px; height: 350px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fWuJWTjbI/AAAAAAAAAV0/lqhrsGux0co/s400/Hearts+and+Roses_ja.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5438051163344965042" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fWnaWlXfI/AAAAAAAAAVs/DcdbGN8uVv4/s1600-h/8701-006-40-1086.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 243px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fWnaWlXfI/AAAAAAAAAVs/DcdbGN8uVv4/s400/8701-006-40-1086.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5438051047650450930" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fWg6fO3BI/AAAAAAAAAVk/sXgtATpuBKM/s1600-h/2009-03-13_Valentines_Card.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 314px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fWg6fO3BI/AAAAAAAAAVk/sXgtATpuBKM/s400/2009-03-13_Valentines_Card.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5438050936017574930" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fWYvznuKI/AAAAAAAAAVc/W0-G8iUm21c/s1600-h/valentines_day_card-p137487758313561706q0yk_400.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fWYvznuKI/AAAAAAAAAVc/W0-G8iUm21c/s400/valentines_day_card-p137487758313561706q0yk_400.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5438050795711346850" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fWRr8FPiI/AAAAAAAAAVU/sQ2MVfy7rKc/s1600-h/107397.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 260px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fWRr8FPiI/AAAAAAAAAVU/sQ2MVfy7rKc/s400/107397.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5438050674414009890" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fWKrx2fNI/AAAAAAAAAVM/utMpatK-Sc4/s1600-h/Valentine_s_Day_Card_-_Love_Card_with_Hanging_Hearts.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 287px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fWKrx2fNI/AAAAAAAAAVM/utMpatK-Sc4/s400/Valentine_s_Day_Card_-_Love_Card_with_Hanging_Hearts.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5438050554112015570" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fWFJ7rK-I/AAAAAAAAAVE/JUiVa7dnQYs/s1600-h/work.675284.5.flat,550x550,075,f.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 277px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fWFJ7rK-I/AAAAAAAAAVE/JUiVa7dnQYs/s400/work.675284.5.flat,550x550,075,f.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5438050459127065570" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fV-6AbPaI/AAAAAAAAAU8/EkMUoebz64o/s1600-h/1141883_valentines_day_card_serie.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fV-6AbPaI/AAAAAAAAAU8/EkMUoebz64o/s400/1141883_valentines_day_card_serie.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5438050351772810658" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fV3vRy8gI/AAAAAAAAAU0/Z9aOprFGNro/s1600-h/valentine-day-card-14.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 376px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/S3fV3vRy8gI/AAAAAAAAAU0/Z9aOprFGNro/s400/valentine-day-card-14.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5438050228633793026" /></a><div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-4757495371601807918?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-73974986393832226642009-12-31T19:37:00.000-08:002010-01-08T03:56:16.741-08:00<a href="http://www.glittergraphicsnow.com/" title="Orkut and MySpace Glitter Graphics"><img src="http://i287.photobucket.com/albums/ll149/glittergn/happy%20new%20year%202009/032.gif" border="0" alt="Happy New Year" /></a><br /><a href="http://www.glittergraphicsnow.com/happy-new-year/">Happy New Year</a><br /> <br />அனைவ‌ருக்கும் இனிய‌ புத்தாண்டு வாழ்த்துக்க‌ள்...<br /><br />துன்ப‌ங்க‌ள் நீங்கி<br />இன்ப‌ங்க‌ள் தொட‌ர‌<br />அனைவ‌ருக்கும் இனிய‌ புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்.<br /><br /><br />க‌விதை எழுத‌லாம்னு டிரை ப‌ண்ணேன். வ‌ர‌ல‌.. ச‌ரின்னு விட்டுட்டேன்...<br /><br /><br />ப‌ழைய‌ சோக‌ங்க‌ள் துன்ப‌ங்க‌ள் எல்லாம் ம‌றைந்து அனைவ‌ருக்கும் வெற்றியைத் த‌ரும் ஆண்டாக‌ இது அமைய‌ வாழ்த்துகிறேன்....<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-7397498639383222664?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-10729476486652188712009-11-30T03:40:00.000-08:002009-11-30T03:42:18.766-08:00நான் இதைப் ப‌டித்து மிக‌வும் ர‌சித்தேன். ந‌ல்ல‌ ந‌கைச்சுவையாக‌ இருந்த‌து. நீங்க‌ளும் ப‌டிச்சுப் பாருங்க‌. <br /><br /><br />பிளீச்சிங் போட்டாலும்<br />போகாத ஒரே கறை<br /><br />நான் உங்கள் மீது<br />வைத்திருக்கும் அக்கறை<br /><br />நோ..நோ அழக்கூடாது<br /><br />கன்ரோல் யுவர்செல்ப்.<br />***<br /><br /><br /><br />நீ சிரித்தால் “ரிங்டோன்”<br /><br />நீ கோபப்பட்டால் “வைப்ரேட்டிங்”<br /><br />நீ தும்மினால் “பீப் டோன்”<br /><br />உன் கண்கள் கலங்கினால் “பேட்டரி லோ”<br /><br />நீ என்னை மறந்தால் “சுவிட்ச் ஆப்”<br />***<br /><br /><br /><br />உங்களுக்கு எதாவது பிரச்சனை என்றால்<br />என்னிடம் கூறுங்கள்,<br />என்னால் முடிந்த உதவியை செய்கிறேன்.<br /><br />அப்படி எந்த பிரச்சனையும் இல்லை<br />என்றாலும் என்னிடம் கூறுங்கள்,<br />பிரச்சனையை நான் உருவாக்குகிறேன்.<br /><br />எவ்வளவோ செய்யறோம் இதை செய்யமாட்டோமா?<br />***<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-1072947648665218871?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-67774716213744944882009-11-26T08:42:00.000-08:002009-11-26T08:56:54.100-08:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/22VZKQ4DcFc&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/22VZKQ4DcFc&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/l8c-C3mQww8&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/l8c-C3mQww8&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><br /><object width="560" height="340"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/dBc_gm5ci2E&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/dBc_gm5ci2E&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="560" height="340"></embed></object><br /><br /><br /><br />http://www.youtube.com/watch?v=zEzh10_xoqw<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-6777471621374494488?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-88817676222176564992009-11-18T05:01:00.000-08:002009-11-18T05:03:07.208-08:00இந்த‌ப் பாட்டு கேட்க‌ ந‌ல்லாருக்கு. ந‌ல்ல‌ மெலோடி சாங். பாட‌ல் வ‌ரிக‌ளும் அருமை. ப‌ட‌ம் அங்காடித் தெரு. இன்னும் வெளி வ‌ர‌ல‌. <br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/rB06ruOjq0g&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/rB06ruOjq0g&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-8881767622217656499?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-84006997874255927572009-11-15T22:08:00.000-08:002009-11-15T22:16:49.716-08:00பிளாஸ் பேக் ‍‍‍‍‍‍‍<br /><br />இது ஒரு ப‌ல்பே ப‌ல்பு வாங்கிய‌ க‌தை.<br /> <br /><br />நான் 8th ப‌டிக்கும் போது ந‌ட‌ந்த‌து. என‌க்கு அது என்ன‌மோ தெரியாது. க‌ர‌ண்ட் இருக்கும் போது எல்லாம் ப‌டிக்க‌ பிடிக்காது. ப‌வ‌ர் க‌ட் ஆன‌தும் டார்ச் லைட் வ‌ச்சு ப‌டிச்சுக்கிட்டு எல்லோரையும் டார்ச்ச‌ர் ப‌ண்ணுவேன். என் அம்மா இந்த‌ வெளிச்ச‌த்துல‌ எல்லாம் ப‌டிக்காத‌ க‌ண்ணு கெட்டுப் போயிடும்னு சொல்லுவாங்க‌. அதெல்லாம் முடியாது நான் ப‌டிக்க‌ணும் இல்ல‌னா எங்க‌ மிஸ் திட்டுவாங்க‌ன்னு ப‌டிப்பாளி மாதிரி ஒரு ஸீன் வுடுவுவேன். <br />என் அம்மா ப‌டிக்க‌ வேண்டாம்னு கெஞ்சுவாங்க‌. ப‌ர‌வால்ல‌ உங்க‌ மிஸ்ட‌ நான் வ‌ந்து சொல்றேன்னு சொன்னாங்க‌. மார்க் க‌ம்மியாகிடும் நான் ப‌டிக்க‌ப் போறேன்னு சொல்வேன். ப‌ர‌வால்ல‌ன்னு என் அம்மா சொல்வாங்க‌. என் அப்பா இத‌ தான‌ நீ எதிர்பார்த்த‌ ஒழுங்கு ம‌ரியாதையா போய் புக்க‌ வைனு சொல்வாங்க‌. நானும் ச‌ரிம்மா ஆனா மார்க் க‌ம்மியாச்சுனா என‌க்கு தெரியாது அதுக்கு நீங்க‌ தான் பொறுப்புன்னு அப்டியே ப‌ழிய‌ தூக்கி அம்மா மேல‌ போட்டுட்டு ஹாயா வாச‌ல்ல‌ வ‌ந்து உட்கார்ந்திடுவேன். இது எப்ப‌வுமே எங்க‌ வீட்ல‌ அன்றாட‌ம் ந‌ட‌க்கும் நிக‌ழ்வு.<br /><br /><br />அதே மாதிரி வெளியில‌ எங்க‌யாவ‌து கிள‌ம்பும் போதும் நான் ஸ்கூல் புக்ஸ் எடுத்துட்டுப் போவேன். என் அப்பா எதுக்குன்னு கேட்டா ப‌ஸ் கிள‌ம்ப‌ற‌ அந்த‌ 2 ம‌ணி நேர‌த்த‌ வேஸ்ட் ப‌ண்ண‌க் கூடாதுல‌னு சொல்லுவேன். என் அப்பாக்கு கோப‌ம் கோப‌மா வ‌ரும். அதுவும் ஒரு புக்ஸ‌ எடுத்திட்டு வ‌ர‌ மாட்டேன் . ச‌யின்ஸ் புக் எடுப்பேன் அப்போ திடிர்ன்னு ந‌ம‌க்கு ஹிஸ்ட்ரி ப‌டிக்க‌ணும்னு ஆசை வ‌ந்தா என்ன‌ ப‌ண்ற‌துன்னு ஹிஸ்ட்ரி புக்கையும் எடுப்பேன். ஒரு வேளை ந‌ம‌க்கு க‌ண‌க்கு மேல‌ ஆர்வ‌ம் வ‌ந்திடுச்சுன்னா என்ன‌ ப‌ண்ற‌துன்னு மேக்ஸ் புக்கையும் எடுப்பேன். இப்டியே எல்லா புக்கையும் எடுத்திடுவேன். என் அப்பா க‌டுப்பாகி எல்லா புக்ஸையும் வக்கிரியா என்ன‌ன்னு ச‌த்த‌ம் போடுவாங்க‌. நான் எல்லா புக்ஸையும் அப்பா முன்னாடி வ‌ச்சிட்டு எதாவ‌து ஒரு புக்க‌ அப்பாக்கு தெரியாம‌ பேக்ல‌ ஒளிச்சு வ‌ச்சுடுவேன். அப்ற‌ம் ப‌ஸ்ல‌ போகும் போது அந்த‌ புக்க‌ எடுத்து வ‌ச்சு ரொம்ப‌ சீரிய‌ஸாப் ப‌டிப்பேன். இதுவும் எங்க‌ வீட்ல‌ வ‌ழ‌க்க‌மா ந‌ட‌க்குற‌ ஒன்னு. நான் ப‌ஸ்ல‌ ப‌டிக்க‌ற‌த‌ பார்த்திட்டு அங்க‌ இருக்க‌ற‌ பேர‌ண்ட்ஸ் எல்லாம் அவ‌ங்க‌ பிள்ளைங்க‌கிட்ட‌ அந்த‌ பொண்ண‌ப் பாரு ப‌ஸ்ல‌ கூட‌ டைம் வேஸ்ட் பண்ணாம ப‌டிக்குது நீயும் தான் இருக்கியேன்னு திட்டிட்டுப் போவாங்க‌. என் அப்பா அப்ப‌வும் இத‌ தான நீ எதிர் பார்த்த‌ இப்ப‌யாவ‌து அந்த‌ புக்க‌ மூடி வைன்னு சொல்லுவாங்க‌. <br /><br /><br />அப்டி தான் ஒரு நாள் ப‌ஸ்ல‌ கிள‌ம்பி ஒரு ஹாஸ்பிட்ட‌லுக்குப் போனோம். அங்க‌ உட்கார்ந்திருக்கும் போது டைம் வேஸ்ட் ப‌ண்ண‌க் கூடாதுன்னு நானும் மேக்ஸ் புக்க‌ எடுத்து க‌ண‌க்கு போட்டுக்கிட்டு இருந்தேன். போற‌ வ‌ர்ற‌வ‌ங்க‌ எல்லாம் பாரு அந்த‌ப் பொண்ண‌ எப்டி ப‌டிக்கிதுன்னு சொல்லிட்டே போனாங்க‌. நானும் அதெல்லாம் கேட்டுக்கிட்டே மேக்ஸ் போட்டுக்கிட்டு இருந்தேன். அப்போ திடீர்னு ஒரு அம்மா என் ப‌க்க‌த்துல‌ வ‌ந்து உட்கார்ந்தாங்க‌. என்ன‌மா ப‌ண்ற‌ன்னு கேட்டாங்க‌. நானும் மேக்ஸ் போடுறேன் ஆன்டினு சொன்னேன். என்ன‌ கிளாஸ் ப‌டிக்க‌ற‌ன்னு கேட்டாங்க‌ சொன்னேன். ஓ அப்டியா நானும் மேக்ஸ் டீச்ச‌ர் தான்னு திடீர்னு ஒரு குண்டைத் தூக்கிப் போட்டாங்க‌. நான் அத‌க் கேட்டு அதிச்சியாகி மேக்ஸ் புக்க‌ வ‌ச்சிட்டு ச‌ய‌ன்ஸ் புக்க‌ எடுக்க‌லாம்னு டிரை ப‌ண்ணேன். அதுக்குள்ள‌ அவ‌ங்க‌ புக்க‌ கொடும்மான்னு வாங்கிக்கிட்டாங்க‌. ச‌ரி நான் ஒரு க‌ண‌க்கு போடுறேன் நீ செய்றியானு கேட்டாங்க‌.என் அப்பாவுக்கு ஒரே ச‌ந்தோஸ‌ம். நான் மாட்டிக்கிட்ட‌துல‌. நானும் வேற‌ வ‌ழி இல்லாம‌ ச‌ரின்னு சொன்னேன். அப்டியே என் அம்மாகிட்ட‌ இந்த‌ க‌ண‌க்க‌ உங்க‌ பொண்ணு போடுற‌த‌ வ‌ச்சே 10thல‌ என்ன‌ மார்க் எடுக்கும்னு சொல்லிடுவேன்னு சொல்லி ஒரு 10 க‌ண‌க்கு போட்டாங்க‌. நானும் யோசிச்சு யோசிச்சு ஒரு 2 ம‌ணி நேர‌ம் உட்கார்ந்து செய்து முடிச்சேன். உங்க‌ பொண்ணு சுமாரா தான் மார்க் எடுக்கும்னு சொல்லுட்டாங்க.<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-8400699787425592757?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-73123173979761927372009-11-14T19:58:00.001-08:002009-11-14T19:59:02.500-08:00ம‌ன‌மே <br />அழுது கொண்டே சிரிப்ப‌தைக்<br />க‌ற்றுக் கொள்...<br />ஆனால்<br />சிரித்துக் கொண்டே அழுவ‌தை <br />ம‌ட்டும் <br />க‌ற்றுக் கொள்ளாதே!...<br />எப்பொழுதும் <br />தைரிய‌மாய் இரு...<br />சோத‌னை கால‌ங்க‌ளில்<br />முன்பை விட‌ இர‌ட்டிப்பாய் <br />தைரிய‌மாய் இரு..<br />வாழ்க்கை <br />துன்ப‌மும், சோத‌னைக‌ளும், வேத‌னைக‌ளும் <br />நிறைந்த‌ ஒரு க‌ட‌ல்<br />அதில் த‌ன்ன‌ம்பிக்கை<br />என்னும் துடுப்பை ம‌ட்டும் <br />கெட்டியாக‌ப் ப‌ற்றிக் கொள்.<br />க‌ரையேறி விடுவாய்........<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-7312317397976192737?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-44615783461542201432009-11-11T21:20:00.000-08:002009-11-11T21:21:39.585-08:00ரொம்ப‌ நாள் க‌ழிச்சு பிளாக் எழுத‌ற‌துனால‌ என்ன‌ எழுத‌ற‌துன்னு தெரிய‌ல‌..<br />அடிக்க‌டி என‌து குழ‌ந்தைப் ப‌ருவ‌ நியாப‌க‌ங்க‌ள் வ‌ந்து அலைமோதுவ‌தால் அத‌ப் ப‌ற்றி எழுத‌லாம் என‌ நினைக்கிறேன். <br /><br />நான் இப்போ ரொம்ப‌ அமைதி. ஆனா சின்ன‌ வ‌ய‌சுல‌ அப்டி இல்ல‌ ப‌ய‌ங்க‌ர‌ வாலு. எப்ப‌ பார்த்தாலும் என் அம்மாகிட்ட‌ அடி வாங்கிக்கிட்டே இருப்பேன். நிறையா சேட்டை செய்திருக்கேன். இப்ப‌ நினைச்சா ந‌ம்ப‌லா அப்ப‌டியெல்லாம் செய்தோம்னு தோணும்.<br /><br />அவைக‌ளை எல்லாம் ஒவ்வொன்றாக‌ சொல்கிறேன்.<br /><br />என‌க்கு சுமார் 4 வ‌ய‌சு இருக்கும் போது எங்க‌ அம்மா என்னை ஒரு க‌டைக்கு அழைச்சிட்டுப் போனாங்க‌. நான் க‌டை வாச‌ல்ல‌யே நின்னுக்கிட்டேன். என் அம்மா ம‌ட்டும் உள்ள‌ போய் திங்ஸ் வாங்கிட்டு இருந்தாங்க‌. அந்த‌ க‌டை ஸோகேஸ்ல‌ ஒரு அழ‌கான‌ க‌ண்சிமிட்டுற‌ பொம்மை இருந்த‌து. அது தான் நான் உள்ளே போகாத‌துக்கான‌ கார‌ண‌ம். <br /><br /><br />என் அம்மா வெளியே வ‌ந்த‌தும் இது என‌க்கு வேணும்னு கேட்டேன். என் அம்மா இல்ல‌ வாங்கித் த‌ர‌ மாட்டேன்னு சொல்லிட்டாங்க‌. அதெல்லாம் முடியாது என‌க்கு வேணூம்னு அட‌ம் பிடிச்சேன்.<br />ப‌ண‌ம் எடுத்திட்டு வ‌ர‌ல‌ன்னு சொன்னாங்க‌. அதெல்லாம் முடியாது எப்ப‌டியாவ‌து வாங்கித்தாங்க‌ன்னு திரும்ப‌ அட‌ம்பிடிச்சேன். என் அம்மாவுக்கு கோப‌ம் வ‌ந்து ந‌ல்லா சாத்து சாத்துன்னு சாத்தினாங்க‌. அப்ப‌டியும் நான் கேட்க‌ல‌. கீழ‌ விழுந்து புர‌ண்டு அழுதேனாம். கூட்ட‌ம் கூடிட்டாங்க‌. என் அம்மாவுக்கு ரொம்ப‌ த‌ர்ம‌ ச‌ங்க‌ட‌மாப் போய்டுச்சு. ச‌ரி வா வீட்ல‌ போய் காசு எடுத்துட்டு வ‌ர‌லாம்னு என்னை கூப்புட்டாங்க‌. நான் இங்க‌யே இருக்கேன் நீங்க‌ போய் எடுத்திட்டு வாங்க‌ நான் அங்க‌ வ‌ந்தா என்னை திரும்ப‌ இந்த‌ க‌டைக்கு அழைச்சிட்டு வ‌ர‌மாட்டீங்க‌ன்னு சொல்லிட்டேன். என் அம்மாவும் என்ன‌ திட்டிக்கிட்டே போய் வீட்ல‌ ப‌ண‌ம் எடுத்திட்டு வ‌ந்து என‌க்கு அந்த‌ பொம்மையை வாங்கிக் கொடுத்தாங்க‌.<br /><br />நிக‌ழ்ச்சி 2:<br /><br />அதே மாதிரி இன்னொரு முறை என் அம்மாவும் நானும் ஒரு துணிக்க‌டைக்குப் போனோம்.<br /><br />அங்க‌யும் நான் வாச‌ற்ப‌டியிலேயே நின்னுட்டேன். என் அம்மா உள்ள‌ போய் துணி வாங்கிட்டு வெளில‌ வ‌ந்தாங்க‌. நான் என‌க்கு இது வேனும்னு கேட்டேன். என் அம்மா அதைப் பார்த்திட்டு அது வேண்டாம்னு சொல்லிட்டாங்க‌. ச‌ரி இதையாச்சும் வாங்கித் தாங்க‌ன்னு இன்னொன்றை காட்டி கேட்டேன். என் அம்மா ச‌ரின்னு போய் வாங்கிட்டு வ‌ந்தாங்க‌. என் அம்மா ஒரே ஒரு சின்ன‌ பை தான் வ‌ச்சிருந்தாங்க‌. எங்க‌ நான் கேட்ட‌துன்னு கேட்டேன். என் அம்மாவும் இதோன்னு அந்த‌ பொம்மை போட்டிருக்க‌ற‌ மாதிரியே ஒரு டிர‌ஸ்ஸை எடுத்துக் காட்டுனாங்க‌. நான் என்ன‌ டிரெஸ்ஸா கேட்டேன். அந்த‌ டிரெஸ் போட்டுருக்க‌ அந்த‌ பொம்மைய‌த் தான் கேட்டேன்னு சொன்னேன். என் அம்மாவுக்கு வ‌ந்த‌து கோப‌ம். ஆமாம் நான் முத‌ல்ல‌ கேட்ட‌து சேலை க‌ட்டியிருக்க‌ அந்த‌ பெரிய‌ பொம்மைய‌ இர‌ண்டாவ‌து கேட்ட‌து அதுக்கு ப‌க்க‌த்துல‌ இருந்த‌ குழ‌ந்தை பொம்மைய‌.....<br />அப்ற‌ம் என்ன‌ ஸ்டார்ட் மியூசிக் தான்... <br /><br />‍‍<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-4461578346154220143?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-72763612902097261622009-11-11T19:41:00.001-08:002009-11-11T19:47:12.468-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SvuEyy0jOSI/AAAAAAAAASI/kDk7GiOxfv8/s1600-h/angel-718605.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 291px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SvuEyy0jOSI/AAAAAAAAASI/kDk7GiOxfv8/s400/angel-718605.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403058186131552546" /></a><br />தேவ‌தை வ‌ந்து வ‌ர‌ம் கேட்டால் ம‌ன்னிக்க‌வும் சிறு குழ‌ப்ப‌ம் தேவ‌தைக்கிட்ட நான் 10 வ‌ர‌ம் கேட்டால் என்னென்ன‌ கேட்பேன் என்று வியா எழுத‌ச் சொன்னாங்க‌...<br /><br />முத‌ல் வ‌ர‌ம் : ஐ. ஐ. எம் ல‌ ஒரு சீட் கேட்பேன். என‌க்காக‌ தேவ‌தை தான் போய் எக்ஸாம் எழுத‌ணும்.( அங்க‌ இருக்க‌ற‌ ஒரு நாற்காலிய‌க் கொண்டுவ‌ந்து கொடுக்க‌க் கூடாது)<br /><br /><br />இர‌ண்டாவ‌து வ‌ர‌ம்: உங்க‌ கைல‌ இருக்க‌ரா ஸ்டிக் மாதிரி என‌க்கு ஒன்னு வேணும்னு கேட்பேன்.<br /><br />மூன்றாவ‌து வ‌ர‌ம்: எல்லோரும் ம‌கிழ்ச்சியா இருக்க‌ணும்னு கேட்பேன்.<br /><br />நான்காவ‌து வ‌ர‌ம்: உங்க‌ கூட‌ நானும் வ‌ரேன். என‌க்கும் ஒரு ஒயிட் டிரெஸ் கொடுங்க‌னு கேட்பேன்.<br /><br /><br />ஐந்தாவ‌து வ‌ர‌ம்: இல‌ங்கையில‌ இருக்க‌ற‌ த‌மிழ் ம‌க்க‌ளுக்கு எதாவ‌து ந‌ல்ல‌து செய்ய‌ச் சொல்லிக் கேட்பேன்.<br /><br /> மீதி 5 வ‌ர‌ங்க‌ள் என்ன‌ கேட்க‌ற‌துன்னு தெரிய‌ல‌. அத‌னால‌ நீங்க‌ளாப் பார்த்து எதாவ‌து கொடுத்திட்டுப் போங்க‌ன்னு கேட்பேன்.<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-7276361290209726162?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-28304408361193324592009-09-13T05:39:00.001-07:002009-09-15T21:53:55.707-07:00தில் தில் திகில்... 10<br /><br />த‌ன் தாத்தா பாட்டியை நோக்கி ந‌ட‌ந்து வ‌ந்தான் க‌திர்.<br /><br />க‌திரைக் க‌ண்ட‌தும் தாத்தா துரைக்கும் பாட்டி லெட்சுமிக்கும் பேரான‌ந்த‌ம்.<br /><br />ஆனால் க‌திரின் முக‌த்தில் அப்ப‌டி ஒன்றும் பெரிய‌ ம‌கிழ்ச்சி இல்லை.<br />அவ‌ன் சாதார‌ண‌மாக‌வே இருந்தான்.<br /><br /><br />"க‌திர் எங்க‌டா போய்ட்ட‌ உன்ன‌ ஆச்சு உன்ன‌ காணோம்னு நாங்க‌ ஆடிப்போயிட்டோம்டான்னு"<br />தாத்தா துரை சொன்னார்.<br /><br /><br />என்ன‌ ஆச்சு க‌திர் இவ்ளோ நேர‌ம் எங்க‌ போயிட்ட‌? எங்க‌ இருந்த‌? என்று துரை கேட்டார்.<br /><br /><br /><br />"இல்ல‌ தாத்தா என‌க்கு ஒன்னும் ஆக‌ல‌. நான் பாதை தெரியாம வ‌ழி மாறிப் போயிட்டேன்.அவ்ளோதான்" என்று ரொம்ப‌ கூலாக‌ ப‌தில் சொன்னான் க‌திர்.<br /><br />பாவம் அவனே களைச்சு போயிருக்கான் அவன கேள்வி கேட்டு தொந்தரவு பண்ணாதீங்கன்னு சொல்லி லெட்சுமி கதிரின் கரங்களை பிடித்தவாறு முன்னோக்கி சென்றாள்.<br /><br />தாத்தா துரை ப‌ர‌ங்கியிட‌ம்" ரொம்ப‌ ந‌ன்றிப்பா எங்க‌ பேர‌னை எப்ப‌டியோ எங்க‌ கிட்ட‌ கொண்டு வ‌ந்து சேர்த்திட்ட‌. நீ ந‌ல்லா இருக்க‌ணும்னு" சொல்லி ஒரு ஆயிர‌ம் ரூபாய் நோட்டை அவ‌னுக்கு அன்ப‌ளிப்பாக‌ கொடுத்தார்.<br /><br /><br />ச‌ரி ப‌ர‌வால்ல‌ ஐயான்னு சொல்லி ப‌ர‌ங்கியும் அந்த‌ நோட்டை வாங்கிக் கொண்டான்.<br /><br />லெட்சுமியும் க‌திரும் முன்னோக்கி ந‌ட‌ந்த‌ன‌ர். க‌திர் பாட்டியிட‌ம் இருந்து த‌ன் கையை விடுவித்துக் கொண்டு மெதுவாக‌ ந‌ட‌ந்தான்.<br /><br />பின் த‌லையை திருப்பி ப‌ர‌ங்கியைப் பார்த்தான். ம‌ர்ம‌மாக‌ அவ‌னைப் பார்த்து சிரித்தான்.<br /><br />ப‌ர‌ங்கியும் க‌திர் போவ‌தையே வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவ‌னும் க‌திரைப் பார்த்து சிரித்தான்.<br /><br />எல்லோரும் காரை வ‌ந்த‌டைந்த‌ன‌ர்.<br /><br /><br />க‌திர் பின் சீட்டில் பாட்டியின் அருகில் அம‌ர்ந்து கொண்டான்.<br /><br /> "க‌திர் உன்ன‌ காணோம்னு கொஞ்ச‌ நேர‌த்துல‌ நாங்க‌ எல்லாம் ரொம்ப‌ ப‌ய‌ந்து போயிட்டோம்டா" என்று தாத்தா பேச்சை ஆர‌ம்பித்தார்.<br /><br /><br />க‌திர் ப‌தில் ஏதும் சொல்ல‌வில்லை. <br /><br />"ம்ம்ம்" என்று ம‌ட்டும் சொன்னான்.<br /><br />"பிரியா போன் ப‌ண்ணாட‌ நாளைக்கு அவ‌ளும் இங்க‌ வ‌ராளாம். அவ‌ளும் அவ‌ளோட‌ பிர‌ண்டும் வ‌ர்ற‌தா சொன்னா" <br /><br />திரும்ப‌ "ம்ம்ம்" என்று ம‌ட்டும் சொன்னான்.<br /><br />கார் அழகான பாதைகளைக் கடந்து அவர்கள் வீட்டைச் சென்றடைந்தது.<br /><br /><br />லெட்சுமியும் கதிரும் காரிலிருந்து இறங்கினர்.<br /><br />கதிர் அப்படியே காருக்குள்ளயே உட்கார்ந்திருந்தான். <br /><br /><br />"என்னடா எப்பவும் எங்களுக்கு முன்னாடி துள்ளிக் குதிச்சுக்கிட்டு ஓடி வருவ இப்ப அப்படியே உட்கார்ந்து இருக்க" என்று லெட்சுமி கேட்டாள்.<br /><br />க‌திர் காரின் க‌த‌வை மெல்ல‌த் திற‌ந்து வ‌ந்தான். <br /><br />வாச‌லில் நின்று கொண்டு வீட்டை மேலும் கீழுமாக‌ நோட்ட‌மிட்டான்.<br /><br />"என்ன‌டா வீட்டை இப்ப‌டி புதுசா பார்க்க‌ற‌ மாதிரி பார்க்க‌றன்னு கேட்டுக் கொண்டே" லெட்சுமி வீட்டுக்குள் நுழைந்து விட்டாள்.<br /><br />தாத்தாதுரையும் ஏதும் பேசாம‌ல் வீட்டுக்குள் நுழைந்து விட்டார்.<br /><br />க‌திர் வீட்டின் உள்ளே நுழைந்தான். வீட்டை சுற்றி சுற்றி பார்த்தான். <br /><br />அவ‌னுக்கு அவ‌ன் அறை எதுவென‌த் தெரிய‌வில்லை. அத‌னால் சுற்றி சுற்றி வ‌ல‌ம் வ‌ந்தான். தாத்தா துரை யோட‌ அறையில் போய் ப‌டுத்துக் கொண்டான்.<br /><br />"என்ன‌டா உன் ரூம்ல‌ போய் ப‌டுக்க‌ல‌யா?" தாத்தா கேட்டார்.<br /><br />"ச‌ரி வுடுங்க‌ எல்லாம் ந‌ம்ப‌ வீடுதான‌ எங்க‌ தூங்கினா என்ன‌ க‌திர் உன‌க்கு எங்க‌ இஸ்ட‌மோ அங்க‌ தூங்குடா ஆனா தூங்குற‌துக்கு முன்னாடி சாப்பிட்டுட்டு தூங்குன்னு" சொன்னாள் பாட்டி.<br /><br />ச‌ரின்னு சொல்லி கொஞ்ச‌ நேர‌ம் ஹால்ல‌ உட்கார்ந்து இருந்தான்.<br /><br />பாட்டி இர‌வு உண‌வை தாயார் செய்து விட்டு டைனிங் டேபிள்ல‌ எல்லாத்தையும் அடுக்கி வைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.<br /><br />ச‌ரி சாப்பாடு ரெடி வ‌ந்து சாப்பிடுங்க‌ன்னு க‌திரையும் துரையையும் அழைத்தாள்.<br /><br />இருவ‌ரும் கையை க‌ழுவி விட்டு வ‌ந்து டைனிங் டேபிளில் அம‌ர்ந்த‌ன‌ர்.<br /><br />பாட்டி இருவருக்கும் இட்லியும் தேங்காய் ச‌ட்னியும் வைத்தாள்.<br /><br /><br />க‌திர் அதைப் பார்த்திட்டு " பாட்டி என‌க்கு ப‌சிக்க‌ல‌ என‌க்கு சாப்பாடு வேண்டாம்னு சொல்லி " எழுந்தான்.<br /><br />"வெறும் வ‌யித்துல‌ ப‌டுக்க‌ கூடாது.ஒரு ட‌ம்ள‌ர் பாலாவ‌து குடி" என்றாள்.<br /><br />ச‌ரின்னு சொல்லி ஒரு ட‌ம்ள‌ர் பாலை ம‌ட்டும் வாங்கி குடித்து விட்டு போய் ஹால்ல‌ உட்கார்ந்து கொண்டான். அமைதியாக‌ இருந்தான்.<br /><br />தாத்தா துரையும், லெட்சுமியும் சாப்பிட்டு விட்டு அவ‌ர்க‌ளும் க‌திர் கூட‌ சேர்ந்து டீ.வி பார்த்த‌ன‌ர்.<br /><br />"க‌திர் பிரியாகிட்ட‌ பேச‌றியா? அங்க‌ இருந்து வ‌ரும் போது உன‌க்கு எதாவ‌து எடுத்து வ‌ர‌ வேண்டி இருக்கான்னு" கேட்டார்.<br /><br />இல்ல‌ வேண்டாம் தாத்தான்னு சொல்லிட்டான்.<br /><br /><br />ச‌ரி போய் தூங்குவோமா? என்று சொல்லி தொலைக்காட்சியை அணைத்து விட்டு த‌ன் அறையில் போய் உற‌ங்க‌ச் சென்றார் தாத்தா துரை.<br /><br /><br />"எனக்கு இப்ப தூக்கம் வரல தாத்தா நான் கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு போய் தூங்கறேன்"னு சொல்லிட்டான் கதிர்.<br /><br />க‌திர் கொஞ்ச‌ நேர‌ம் வாச‌ற்ப‌டில் போய் அம‌ர்ந்திருந்தான். அப்ப‌ற‌ம் அவ‌னும் தூங்க‌ப் போயிட்டான்.<br /><br />அடுத்த‌ நாள்......விடியற்காலையில்<br /><br /><br /><br />வாச‌லைப் பெருக்க‌ க‌த‌வைத் திற‌ந்தாள் பாட்டி லெட்சுமி...<br /><br />வாச‌ற்ப‌டி முழுவ‌தும் ஒரே இர‌த்த‌ம்.<br /><br />ஐயோ ஐயோ என்று அல‌றி அடித்துக் க‌த்தினாள். லெட்சுமி.<br /><br /><br /><br /> தொட‌ரும் திகிலுட‌ன் காத்திருங்க‌ள்...10<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-2830440836119332459?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-10785714630867320262009-08-23T04:29:00.000-07:002009-08-23T04:35:33.932-07:00நல்லாருக்கும் பாருங்க<br /><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Ytmt-plowOE&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Ytmt-plowOE&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />துன்பம் வரும் போது எல்லாம் சிரிக்கணுமாம்.<br /><br />உங்களுக்கு துன்பம் வரும் போது எல்லாம் இந்த காமெடி பார்த்து நல்லா சிரிங்க.<br /><br /><br /><object width="320" height="265"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/jNH4NjDx1yY&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/jNH4NjDx1yY&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="320" height="265"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-1078571463086732026?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-41031675805590722632009-08-19T20:47:00.000-07:002009-08-22T21:10:16.912-07:00ஆதவன் படத்துல ஹசிலி பிசிலி பாடு பாருங்க சாரி கேளுங்க்.<br />ஒரு எழவும் புரியாது. ஆனா பாட்டு கேட்க நல்லா இருக்கும்.<br /><br /><object width="320" height="265"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/hNog90MOKUI&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/hNog90MOKUI&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="320" height="265"></embed></object><br /><br />கிட்டத்தட்ட 20 முறை கேட்டுட்டேன்.<br /><br />ஆனா ஒரு தடவ கூட புரியல.<br /><br />Hassily Fisiliye song lyrics<br /><br />Anbe unnal manam freezing<br />adada kaadhal romba amazing<br />excuse let me tell you something<br />Ne sirithaal Iphone tring tring<br />Ne pesum ambu yenmel paaya<br />Kaadhal vandhu yennai aala<br />varuvayo yennai kapaatra<br />vandhaal madisaaiven vazha<br /><br />ulllalala lelele luma luma<br />ulllalala lelele luma luma<br />ulllalala lelema lema lema le<br /><br />Hassily Fisiliye yen rasamani<br />un siripinil srithidum kathakally<br />yen elamayil elamayil paanithithuly<br />kudhugallyy………..<br /><br />Yennakum unnakum yenoru edaively<br />ne iravinil iravinil emai vassi<br />yen pagalilum pagalilum nadanisai<br />pudhu rusii…………….<br /><br />Anjanaaaaaaa anjanaaaaaaaaaaaah konjinaaal theyn thaaanaaaaaaaaaaaa….<br />yenkana yenkanaaaaaaaaaaaaah endrume neethaanaaaa<br /><br />Hassily Fisiliye yen rasamani<br />un siripinil srithidum kathakally<br />yen elamayil elamayil paanithithuly<br />kudhugallyy………….<br /><br />Yennakum unnakum oru edaively<br />ne iravinil iravinil emai vassi<br />yen pagalilum pagalilum nadanisai<br />pudhu rusii…………….<br /><br />urasaamal alasaamal uyirodu oorudhu aasai<br />adhillamal idhillamal irundhaalthaan oidhidum osai<br />iruvizhile yevuganai idhukedhudhaan eduinai<br />un edaiyo oosi munai undidhidumo seru ennai<br /><br />yen ennai theendinaai veppama<br />nan unnaku pookalin oppuma<br />virallil ullathey nutpama<br />nee konjam konraai konji thinraai<br /><br />Anbe unnal manam freezing<br />adada kaadhal romba amazing<br />excuse let me tell you something<br />Ne sirithaal Iphone tring tring<br />Ne pesum ambu yenmel paaya<br />Kaadhal vandhu yennai aala<br />varuvayo yennai kapaatra<br />vandhaal madisaaiven vazha<br /><br />uyirodu uyirodu ennai kolla nerunguhiraaye<br />viralodu viral serthu edhalukkul iranguhiraaye<br />yaaridhalil yaaridhalo verthuvidum vengulalo<br />uchimudhal paadham vari ethaniyo methaihallo<br /><br />ne aadai paadhiya paadhiye<br />ne puliyum maanum konda jaadhiya<br />un azhagin meedhithaan boomiya<br />ne muthappeya methai theeya<br /><br />Hassily Fisiliye yen rasamani<br />un siripinil srithidum kathakally<br />yen elamayil elamayil paanithithuly<br />kudhugallyy………….<br /><br />Yennakum unnakum oru edaively<br />ne iravinil iravinil emai vassi<br />yen pagalilum pagalilum nadanisai<br />pudhu rusii…………….<br /><br />Anjanaaaaaaa anjanaaaaaaaaaaaah konjinaaal theyn thaaanaaaaaaaaaaaa….<br />yenkana yenkanaaaaaaaaaaaaah endrume neethaanaaaa<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-4103167580559072263?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-55568861185559513402009-08-10T21:58:00.000-07:002009-08-13T06:03:48.243-07:00தில் தில் திகில் - 9<br /><br />கதிரை துரத்திக் கொண்டு ஓடி வந்த தாத்தா துரையும், பாட்டி லெட்சுமியும் அதற்கு மேல் ஓட முடியாமல் அங்கேயே நின்று விட்டனர். பாட்டி ஓவென அழுது விட்டாள்.<br /><br />"அழாத எல்லாம் உன்னால தான் நான் அப்பவே சொன்னேன்ல. கிளைமேட் சரியில்ல இப்ப போக வேணாம்னு. நீ தான் கேட்கலை". என்றார் தாத்தா<br /><br />பேசாதீங்க அவனுக்கு பட்டம் செஞ்சு கொடுத்தது நீங்க தான உங்களால தான் எல்லாம். என்று ஒருவரை ஒருவர் குற்றம் சாட்டிக் கொண்டனர்.<br /><br />தாத்தாவுக்கு இப்படி சண்டை போட்டுக் கொள்வதை விட எதாவது உருப்படியா செஞ்சா தேவலைன்னு தோணுச்சு.<br /><br />"சரி அழாதா நாம போய் இங்க இருக்கற பூங்கா நிர்வாகி கிட்ட கம்ப்ளைண்ட் கொடுப்போம் வா" என்று இருவரும் நடந்தனர்.<br /><br />ஐயா என் பேரன் பட்டம் வச்சு விளையாடிக்கிட்டு இருந்தான். அப்ப திடீர்னு காத்து அடிச்சதுல பட்டம் பறந்து போச்சு இந்த பக்கமாதான் போனான் என்று கதிர் ஓடிய திசையை காட்டினார் தாத்தா.<br /><br />"அட இந்த பக்கமா? உங்களுக்கு விசயமே தெரியாதா? அந்த பக்கம் ரொம்ப டேஞ்சரான பக்கமாச்சே! நீங்க இங்க எவ்ளோ நாளா இருக்கீங்க" என்று கேட்டார் அந்த தோட்ட நிர்வாகி.<br /><br />"நான் ஊருக்கு புதுசுங்க. இப்ப தான் நாங்க வந்து 3 மாசம் ஆகுது. அவன் என் பேரன் லீவுக்காக இங்க வந்தான்." என்று சொன்னார் தாத்தா துரை.<br /><br />"எனக்கு தெரிச்சு அந்தப் பக்கம் போனவங்க யாரும் உயிருடன் திரும்பினது இல்ல. அங்க நிறைய பேய், பிசாசுகள் இருக்கறதாவும், அங்க ஏதோ ஒரு மந்திரவாதி இருக்கறதாவும் சொல்லிக்கறாங்க. ஆனா நான் இதுவரை அந்த மந்திரவாதியை பார்த்தது இல்லை. பரங்கி மட்டும் தான் அந்த பக்கம் அப்பப்ப போய் வருவான். அவன்ட கேட்டுப் பாருங்க. அவன் உங்களுக்கு உதவி செய்தாலும் செய்வான்னு" சொல்லி முடித்தார் தோட்ட அதிகாரி.<br /><br />"யாரு அவரு" என்றார் தாத்தா.<br /><br />"அவன் இங்க தற்கொலை பண்ணிக்கற பிணங்களை அவங்க உறவினர்களுக்கு எடுத்துக் கொண்டு வந்து கொடுப்பான். எப்பவும் இந்த கடை பக்கத்துல தான் நின்னுட்டு இருப்பான். உங்க நேரம் இந்த நேரம் பார்த்து ஆளைக் காணோமே" என்றார் தோட்ட அதிகாரி.<br /><br />"ஐயா ஐயா நீங்க நல்லா இருப்பீங்க! எப்படியாவது அவரக் காட்டுங்க இப்பவே மணி 5.50 ஆச்சு. இன்னும் 10 நிமிசத்துல இருட்டிடும் இருட்டிடுச்சுனா கஸ்டமாப் போயிடும். என்று கெஞ்சினார்." தாத்தா <br /><br />"நான் என்ன பண்றது பெரியவரே. முயற்சி பண்ணுவோம்" என்று கூறி என்ன செய்வது என்று யோசிக்க ஆரம்பித்தார். <br /><br />தாத்தா துரையின் மொபைல் போன் அலறியது.<br /><br />எடுத்துப் பார்த்தார். அது பிரியாவ்டம் இருந்து வந்த அழைப்பு. பதற்றத்துடனே பேச ஆரம்பித்தார்.<br /><br />"ஹலோ"<br /><br />"ஹலோ தாத்தா நான் பிரியா பேசறேன்"<br /><br />" ம்ம்ம் எப்படிம்மா இருக்க"<br /><br />" நான் நல்ல இருக்கேன் தாத்தா. நானும் கதிரும் தான் வர்றதா இருந்தோம் எனக்கு காலேஜ்ல கொஞ்சம் வேலை இருந்ததால அவன மட்டும் அனுப்பி வச்சிட்டோம்"<br /><br />" சரிம்மா, அம்மா, அப்பால்லாம் எப்படி இருக்காங்க."<br /><br />" எல்லாரும் நல்லா இருக்காங்க தாத்தா. அப்பா கொஞ்சம் பிஸியா இருக்காரு. அநேகமா வேலை முடிஞ்சதும் அவங்களும் அங்க வர்றதா பிளான் தாத்தா"<br /><br />"கதிர் எங்க தாத்தா, அந்த வாலு உங்களை படுத்தி எடுக்கறானா" என்றாள்.<br /><br />அவருக்கு என்ன சொல்வதென்று தெரியவில்லை. சிறிது நேரம் மௌனமாக இருந்தார்.<br /> <br /><br />இவர்கள் பேச்சிலேயே நேரம் கழிந்து சரியாக மணி 6.00 ஆனது. <br /><br />"தாத்தா என்ன எதுவுமே பேசாம இருக்கீங்க எதாவது பிரச்சனையா?" என்று பிரியா கேட்டாள்.<br /><br />"ம்ம்ம்ம் இல்லமா.. அது அது வந்து என்ன ஆச்சுனா" என்று தயங்கியபடியே பேசினார் தாத்தா..<br /><br />தாத்தா என்று தூரத்தில் இருந்து ஒரு குரல் கேட்டது. <br /><br />திரும்பி பார்த்தார் <br /><br />அட அது கதிர் தான். அவருடைய சந்தோஸத்திற்கு அளவே இல்லை. <br />பேரனைக் கண்ட மகிழ்ச்சியில் ஆனந்தக் கண்ணீர் வடித்தார்.<br /><br />"பிரியா இல்லமா பிரச்சனை யெல்லாம் எதுவும் இல்லை. நீயும் சீக்கிரம் இங்க வா" என்றார்.<br /><br />"சரி தாத்தா. முதல்ல உங்க குரல் ஒரு மாதிரி இருந்தது. உடம்பு சரியில்லைன்னு நினைச்சேன்"<br /><br />"நான் நாளைக்கு இங்க இருந்து கிள்ம்பி வரேன் தாத்தா. எனக்கு செமஸ்டர் லீவு. நானும் என் தோழி மீனாவும் அங்க நாளைக்கு கிள்ம்பி வரலாம்னு இருக்கோம் தாத்தா" என்றாள் பிரியா.<br /><br />"ம்ம்ம் வாங்கம்மா எத்தனை பேர வேண்டுமானாலும் அழைச்சிட்டு வா, இங்க சுத்திப் பார்க்க நிறையா இடங்கள் இருக்கு. எல்லா இடத்துக்கும் போய் அந்த பொண்ணை சுத்திக் காட்டலாம்."<br /><br />"தேங்க்ஸ் தாத்தா...தாத்தான்னா தாத்தா தான்" என்று சொல்லி போனை வைத்து விட்டாள்.<br /><br />கதிர் பரங்கியுடன் தாத்தா பாட்டியை நோக்கி நடந்து வந்துக் கொண்டிருந்தான்.<br /><br />கதிர் மலையிலிருந்து இறங்கி வந்து கொண்டிருந்தான். <br />இப்பொழுது அவனது முகத்தில் அந்த குழந்தைத் தனம் இல்லை.<br />அவனது நடையில் பெரிய ஆள் போன்ற ஒரு தோரணை தெரிந்தது.<br />அவனது சிரிப்பில் குழந்தைத்தனம் போய் ஒரு மர்மமான புன்முறுவலாக சிரித்தான்.<br />மொத்தத்தில் அவன் கதிரே இல்லை.<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-5556886118555951340?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-79219175385776052622009-08-09T00:07:00.000-07:002009-08-09T00:38:04.638-07:00கதிர் பரங்கியை அந்த இடத்தில் பார்ப்போம் என்று எதிர்பார்க்கவில்லை.<br /><br />"நீங்க எப்படி இங்க?" என்று கேட்டான் கதிர்.<br /><br />இந்த பகுதிக்கு அடிக்கடி வந்து போகிறது நான் மட்டும் தான் என்றான் பரங்கி.<br /><br />நான் வழி தெரியாம இந்த பக்கம் வந்திட்டேன். தயவு செய்து என்ன காப்பாத்துங்க என்றான் கதிர்.<br /><br />"உன்ன தான, நான் காப்பாத்தனுமா" என்று ஒரு சூசகமாகவே சொன்னான் பரங்கி.<br /><br />கதிருக்கு அவனுடைய பதில் புரியவில்லை. அவன் எப்படியும் தன்னை காப்பாற்றி தன் தாத்தா பாட்டியிடம் சேர்த்து விடுவான் என்ற நம்பிக்கையில் மகிழ்ச்சியடைந்தான்.<br /><br />சரி என்னோட வா உனக்கு ஒரு புது உலகத்தையே நான் உனக்கு காட்டுறேன் என்றான் பரங்கி.<br /><br />ஐயோ எனக்கு புது உலகம் எல்லாம் வேண்டாம்பா, என்னை என் தாத்தா பாட்டிக்கிட்ட கொண்டு போய் சேர்த்திடுங்க அது போதும் என்றான்.<br /><br />கதிர் ஒரு மரத்தில் தன் தாத்தா செய்து கொடுத்த பட்டம் தொங்கிக் கொண்டிருப்பதை எதேச்சையாக பார்த்து விட்டான்.<br /><br />அட இந்த பட்டம் எப்படி இங்க வந்தது. நாம பட்டத்தை துரத்திட்டு வந்தோமா? இல்ல பட்டம் நம்பளை துரத்திட்டு வந்ததா? சரி நாம் வழி தவறி இங்க அங்கன்னு அல்லோலப் பட்டு வந்த மாதிரி இந்த பட்டமும் வந்திருக்கும் என்று உண்மை தெரியாமல் அவனாக நினைத்துக் கொண்டான்.<br /><br />அந்த மரத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருந்த அந்த பட்டத்தினை கையில் எடுத்துக் கொண்டான் கதிர்.<br /><br />அந்தக் காட்சியைப் பார்த்து பரங்கி புன்முறுவலுடன் சிரித்தான். அந்த சிரிப்பின் அர்த்தம் கதிருக்கு புரியவில்லை. அவனும் பதிலுக்கு புன்முறுவலுடன் சிரித்தான்.<br /><br />சரி என் பின்னாடியே வா என்றான் பரங்கி<br /><br />பரங்கி முன் செல்ல அவனைப் பின்தொடர்ந்தவாறே கதிர் சென்றான்.<br /><br />கதிருக்கு ஏனோ மனதில் ஒரு இனம்புரியாத அச்சம். இப்பொழுது வந்த துன்பங்களை விட ஏதோ ஒரு பெரிய துயரம் தனக்கு வரப்போவதாகவே அவனது ஆழ் மனது அவனுக்கு அறிவுறுத்தியது. இருந்தாலும் பரங்கி மீது இருந்த நம்பிக்கையில் அவனைப் பின்தொடர்ந்து சென்றான்.<br /><br />போகும் வழியில் இருந்த மரங்கள், செடி, கொடிகள் எல்லாம் போகாத போகாத என்பது போல் காற்றில் ஆடின. (சிலப்பதிகாரததில் வருவது போல்) <br /><br />அவன் அந்த இடத்தில் ஒரு மனிதனை பார்ப்போம் என்றே எதிர்பார்க்கவில்லை. அதனால் அவன் பரங்கியை முழுமையாக நம்பினான்.<br /><br />அவன் போகும் வழியில் அவன் கால் அங்கு இருந்த புதர் செடியில் சிக்கிக் கொண்டது. அதனால் மேற்கொண்டு நடக்க தாமதம் ஆனது. அந்த புதர் செடியில் இருந்து அவனது கால்களை விடுவிப்பதில் முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தான்.<br /><br />பரங்கி திரும்பி பார்த்தான். கதிர் அவனுக்கு 15 அடி தூரத்தில் காலில் சிக்கிய கொடியை அகற்றிக் கொண்டிருந்தான். அதைப் பார்த்து பரங்கிக்கு கோபம் வந்தது.<br /><br />அங்க என்ன செய்துக் கிட்டு இருக்க என்று கர்ஜித்தான்.<br /><br />இதுவரை நன்றாக பேசியவன் திடீரென்று கோபமாக கத்துவதைப் பார்த்து கதிர் பயந்துவிட்டான். <br /><br />தன் காலில் சிக்கிய கொடியை விடுவித்து விட்டு வேறு வழியில்லாம் பரங்கி பின்னால் நடந்தான். <br /><br />மீண்டும் போகாதே என்று சொல்வதைப் போல் ஒரு கல்லில் அவனது கால்கள் இடறியது.<br /><br />நடுமாறியவன் மீண்டும் அவன் பின்னால் பட்டத்தினை கையில் பிடித்துக் கொண்டே நடந்து சென்றான்.<br /><br />பரங்கியும் கதிரும் அடர்ந்த காட்டின் வழியே நடந்து சென்று கொண்டு இருந்தார்கள்.<br /><br />அது என்ன பாதை என்றே கதிருக்கு தெரியவில்லை. அந்த பகுதியில் மனித கால் தடங்களே இல்லை. நரி, சிங்கம், யானை போன்ற விலங்குகளின் கால்த்தடங்கள் காணப்பட்டது. <br /><br />கதிரால் போகும் பாதையை நினைவில் வைத்துக் கொள்ளமுடியவில்லை. ஏன்னா அது நிறையா முட்புதர்கள் உள்ள பாதையா இருந்தது. பரங்கி அவனை குறுக்கும், நெடுக்குமா அழைத்துக் கொண்டு போனான். அதனால் அவனுக்கு வழி சரியாக நினைவில் வைத்துக் கொள்ள முடியவில்லை.<br /><br />கடைசியாக அவர்கள் இருவரும் ஒரு மலைக் குகையை அடைந்தார்கள்.<br /><br />"நாம இங்க எதுக்கு வந்தோம்" கதிர் கேட்டான்.<br /><br />"எதுவும் பேசாத" என்றான் பரங்கி.<br /><br />"நான் என் தாத்தா, பாட்டிக்கிட்ட போகணும். என்னை இங்க எதுக்கு அழைச்சிட்டு வந்தீங்க?" என்று கதிர் கேட்டான்.<br /><br />"ம்ம்ம் அப்பறம் சொல்றேன். முதல்ல என் பின்னாடியே வா" என்றான் பரங்கி.<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-7921917538577605262?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-40015242281698338442009-06-01T05:31:00.000-07:002009-06-01T05:36:21.408-07:00விழுந்து அடித்துக் கொண்டுதான் ஓடினான் கதிர். அவன் ஓடி வந்த வேகத்தில் யார் மீதோ மோதியதைப் போன்று உணர்ந்தான். ஒரு கணம் அவனுடைய இருதயமே நின்று விடுவதைப் போன்று இருந்தது அவனுக்கு.<br /><br />அவனுக்கு முகமெல்லாம் வியர்த்து கொட்டியது. இதயம் வேகமாக படபடவென அடித்துக் கொண்டது. ஓடி வந்த வேகத்துக்கு பயங்கரமாக மூச்சு வாங்கியது. தலையில் நல்ல பலத்த அடி இரத்தம் வழிந்தது. அந்த வலி வேறு அவன் உயிரை வாட்டியது. அவ்ளோதான் நம்ப கதை முடிந்து விட்டது என மோதியவுடன் அவனது உள்ளம் சொன்னது. நிமிர்ந்து பார்த்தான்.<br /><br />அவன் மோதியது மனிதர்கள் மீதோ, மந்திரவாதி மீதோ இல்லை எதாவது தீய சக்தி மோதோ எல்லாம் இல்லை. <br />ஒரு மரத்தின் மீது. <br /><br />அவனுக்கு அப்பாடா என்று இருந்தாலும். சிரிப்பதா அழுவதா? என்று தெரியவில்லை.<br /><br />தலையில் வழிந்த இரத்தத்தினை தொட்டுப் பார்த்தான். ஐய்யோ இவ்ளோ இரத்தமா? என் தாத்தா, பாட்டி மட்டும் பார்த்தா உயிரையே விட்டிடுவாங்களே என்று நினைத்துக் கொண்டான்.<br /><br />சிறிது தூரம் நடந்தான். அவனுக்கு மிகவும் தாகமாக இருந்தது. அந்த பாதை நல்ல செடி கொடிகள் நிறைந்த அடர்ந்த பாதையாக இருந்தது. <br /><br />விஸ் பிராணிகள் எல்லாம் இருந்தது. சிறு சிறு பாம்புகள் ஊர்ந்து செலவதை போகும் வழியெல்லாம் கண்டான். <br />மிகப் பெரிய அளவிலான தேள், பூரான் எல்லாம் கண்டான். கரப்பான் பூச்சியைக் கண்டாலே அலறி அடித்து ஓடும் கதிருக்கு ஏனோ இதை எல்லாம் பார்த்த பிறகும் கூட இந்த முறை பயம் வரவில்லை. பயந்து பயந்து களைத்து விட்டான்.<br /><br />அவன் நடந்து சென்ற பாதை சேறும் சகதியுமாக இருந்தது. மழைக் காலங்களில் காணப்படும் பாதை போன்று இருந்தது. புல்லும் புதரும் மண்டிக்கிடந்தது.<br /><br />அவன் ஒரு புதருக்குள் காலை எடுத்து வைத்தான். அவ்ளோ தான்...<br /><br />சல்லென வழுக்கி விழுந்தான். ஏனெனில் அது பாறையின் முனைப் பகுதி அது தெரியாமல் கதிர் அதுல கால் வைத்து விட்டான். <br /><br />கதிர் உருண்டு விழுந்தான். அவனது உடல் மேலும் காயம் அடைந்தது. <br /><br />இந்த முறை காடே அதிரும் படி ஓவென சத்தமாக அழுதான். கதிர் சிறு பிள்ளை தானே. அவனால் இந்த துயரங்களை எல்லாம் பொறுத்துக் கொள்ள முடியவில்லை.<br /><br />வீட்டிலிருந்து புறப்படும் போது கலெக்டர் போல டிப் டாப்பா டிரெஸ் பண்ணி உற்சாகமாக வந்த கதிர் இப்போ ஆடைகள் அங்கங்கே கிழிந்து தொங்கி, இரத்தம் வடிந்து தலை எல்லாம் களைந்து, சோகமும் பீதியும் பயமும் உள்ளவனாக இருந்தான். <br /><br />அவன் பலமாக கத்திக் கொண்டே அழுதான். தேம்பி தேம்பி அழுதான். அவன் அழுத அழுகையில் அவனது ஆடைகள் எல்லாம் நனைந்து விட்டது. <br /><br />அவன் அழுகையை இடை மறிப்பது போல் ஒரு பலத்த சிரிப்பு சப்தம் கேட்டது.<br /><br />ஹாஹாஹாஹாஹா.....<br /><br />கதிர் உடனே அழுகையை நிறுத்தி விட்டு கப்சிப் என அமைதியானான். அவனது கண்கள் கலவரமடைந்தது. பயத்தால் மிரள்மிரள் விழித்தான். யார் இப்பாடி பயங்கரமா சிரிக்கறாங்க என அவன் கண்கள் இங்கும் அங்குமாக தேடியது. <br /><br />"யாரு" என்று நடுநடுங்கியபடியே கேட்டான்.<br /><br />"நான் தான்" என்று குரல் வந்தது.<br /><br />"நான்தான்னா யாரு" என்று எதிர் கேள்வி போட்டான் கதிர்..<br /><br />இதோ வரேன் என்று அந்த ஆலமரத்தின் விழுதுகளை ( விழுதுன்னா ஆலமரத்துல தூண்மாறி இருக்கும்ல அது) தொற்றிக் கொண்டு ஒரு உருவம் பறந்து வந்தது. வந்த வேகத்தில் கதிரை முட்டி மோதி கீழே சாய்த்து விட்டது.<br /><br />கதிர் 4 அடி தள்ளி போய் கீழே விழுந்தான். <br />கீழே விழுந்தவன் சுதாரித்துக் கொண்டு தன்னை தள்ளி விட்டது யார் என திரும்பி பார்த்தான். <br /><br />அவனுக்கு ஆச்சர்யமாக இருந்தது.<br /><br />அவனை அந்த இடத்தில் இது போன்ற சந்தர்ப்பத்தில் பார்ப்போம் என கதிர் எதிர் பார்க்கவில்லை.<br /><br />நீயா? என ஆச்சர்யத்துடன் கேட்டான் கதிர்.<br /><br />என்ன ஒரு வில்லத்தனம்! இவ்ளோ பாதை இருக்கு நடந்து வரக்கூடாதா? இப்படி கொரில்லா மாதிரி கிளையை பிடிச்சு தொங்கிட்டு தான் வரணுமா? வந்தாலும் பரவால்ல நானே நஞ்சுபோன பேப்பர் மாதிரி இருக்கேன் என்ன வேற கீழே தள்ளி விட்டுட்டானே பாவி என்று மனதிற்குள் மானசீகமாக அவனை திட்டினான் கதிர்.<br /><br />திரும்ப ஹாஹாஹாஹா என சிரித்தான். <br /><br /><br /><br />அவன் யார்?????<br /><br /><br /><br /><br />யார் அவன்????<br /><br /><br /><br /><br />ம்ம்ம்ம்ம்ம்<br /><br /><br /><br /><br /><br />அவனே தான்....<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />அது வேறு யாருமல்ல <br /><br /><br /><br /><br />பரங்கி <br />ஆம் பரங்கி தான் அது.<br /><br />திரும்ப வருவேன் பயமுறுத்த 7......<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-4001524228169833844?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-43301215784142895082009-05-23T20:52:00.000-07:002009-05-25T06:23:51.987-07:00பாதுகாப்பான பகுதியை நோக்கி செல்லும் தமிழர்களை குடும்பம் குடும்பமாக ராணுவத்தினர் சுட்டு கொல்கின்றனர் என்று இலங்கை அகதி கண்ணீர் பேட்டி அளித்தார்.<br /><br /> <br /><br />போர் நிறுத்தம்<br /><br /> <br /><br />சென்னையின் புறநகரான கும்மிடிப்பூண்டியில் இலங்கை தமிழ் அகதிகள் முகாம் உள்ளது. இங்கு 3 ஆயிரத்து 894 தமிழர்கள் அகதிகளாக தங்கி உள்ளனர். இவர்களது உறவினர்கள் இலங்கையில் உள்ள பல்வேறு பகுதிகளில் வசித்து வருகின்றனர். கடந்த 2 நாட்களுக்கு முன்னர் போர் முடிவுக்கு வந்ததாக இலங்கை அரசு அறிவித்தது.<br /><br /> <br /><br />இதற்கு பின்னரும் தொடர்ந்து நூற்றுக்கணக்கான தமிழர்கள் ராணுவத்தால் சுட்டு கொல்லப்படுவதாகவும், தமிழ் பெண்கள் பாலியல் கொடுமைக்கு ஆளாவதாகவும் இலங்கையில் இருந்து வரும் தொலைபேசி தகவல்கள் உறுதி செய்கின்றன.<br /><br /> <br /><br />இனம் புரியாத சோகம்<br /><br /> <br /><br />இதனால் முகாமில் உள்ள அகதிகள் மத்தியில் இனம் புரியாத சோகம் நிலவி வருகிறது. வாழ்க்கையே வெறுத்து போய் சமைத்து சாப்பிட கூட மனமின்றி இலங்கையில் பலியான தங்களின் குடும்பத்தினரை நினைத்து ஒரு சில வீடுகளில் பெண்கள் ஒப்பாரி வைத்து கதறி அழுகின்றனர்.<br /><br /> <br /><br />முகாமில் வசிக்கும் ஜெயானந்தா ராஜா வீட்டிலும் பெண்கள் கதறி அழுது கொண்டிருந்தனர். குடும்பமே சோகத்தில் மூழ்கி கிடக்கும் நிலை குறித்து தினத்தந்தி நிருபரிடம் ஜெயானந்தா ராஜா பேட்டி அளித்தார். அப்போது அவர் கூறியதாவது:-<br /><br /> <br /><br />எனது சொந்த ஊர் இலங்கையில் உள்ள கிளிநொச்சி. நானும் என்னுடைய மனைவி மற்றும் குழந்தைகளும் தற்போது அகதிகளாக கும்மிடிப்பூண்டி முகாமில் வசித்து வருகிறோம்.<br /><br /> <br /><br />இலங்கையில் போர் பிரச்சினை காரணமாக என்னுடைய தந்தை செல்வராஜா (வயது 58), தாய் மங்களேஸ்வரி (55), தம்பி ஜெயாவரன்(28), தங்கை சிந்தியா(25), அவரது கணவர் துசியேந்தன் (30) ஆகியோர் கிளிநொச்சியில் இருந்து முள்ளிவாயக்கால் பகுதிக்கு வந்து தங்கி இருந்தனர்.<br /><br /> <br /><br />ராணுவத்தின் உச்சக்கட்ட போர் நடந்து புலிகள் கொல்லப்பட்டதாக அறிவிப்பு வெளியான பிறகு போர் முடிவுக்கு வந்ததாக ராணுவம் அறிவித்தது.<br /><br /> <br /><br />தமிழர்கள் கொன்று குவிப்பு<br /><br /> <br /><br />இந்த நிலையில் நேற்று முன்தினம் என்னுடைய குடும்பத்தினர் அனைவரும் முள்ளிவாய்க்கால் பகுதியில் இருந்து பாதுகாப்பான இடமாக அறிவிக்கப்பட்ட வவுனியாவில் உள்ள ராணுவ முகாம் நோக்கி சென்றனர். அவ்வாறு செல்லும் போது முள்ளிவாய்க்கால் பகுதியில் கழுத்து அளவு தண்ணீரில் நடந்து செல்ல வேண்டும்.<br /><br /> <br /><br />எனது குடும்பத்தினருடன் 150-க்கும் மேற்பட்ட தமிழர்கள் வவுனியா நோக்கி கழுத்து அளவு தண்ணீரில் நடந்து செல்லும் போது ராணுவத்தினர் தண்ணீரில் தெரிந்த தலைகளை எல்லாம் துப்பாக்கியால் சுட்டு தள்ளினர்.<br /><br /> <br /><br />இதில் நூற்றுக்கணக்கான அப்பாவி தமிழர்கள் பலியானார்கள். என்னுடைய தாய் மங்களேஸ்வரியும், தம்பி ஜெயாவரனும் இதில் கொல்லப்பட்டனர். அதை பார்த்த என்னுடைய தந்தை மற்றும் தங்கை ஆகியோர் 2 பேரின் உடலையும் அப்படியே போட்டு விட்டு அழக்கூட முடியாத நிலையில் வவுனியாவுக்கு சென்று விட்டனர்.<br /><br /> <br /><br />பிணத்தை வைத்து கொண்டு கதறி அழுதால் ராணுவத்தினர் அவர்களையும் கொன்று விடுவார்கள் என்ற பயத்தில் என்னுடைய குடும்பத்தினர் அவ்வாறு செய்ய வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. இதனை என்னுடைய தந்தை செல்வராஜா வவுனியாவில் இருந்து தொலைபேசியில் தெரிவித்தார். இதற்காக என்னுடைய வீட்டுக்கு உறவினர்கள் வந்து ஆறுதல் கூறி வருகின்றனர்.<br /><br />இவ்வாறு இலங்கை அகதி ஜெயானந்தா ராஜா கண்ணீர் மல்க கூறினார்.<br /><br />பறிக்கப் பட்ட சுதந்திரங்கள். இதையும் படித்துப் பாருங்க.<br />http://<a href="http://www.dinamalar.com/worldnewsdetail.asp?News_id=3010&cls=row3&ncat=INL">www.dinamalar.com/worldnewsdetail.asp?News_id=3010&cls=row3&ncat=INL<br /></a><div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-4330121578414289508?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-11302199274550569162009-05-01T12:11:00.001-07:002009-05-04T02:46:06.151-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SftJgcpEZKI/AAAAAAAAARw/6DfWv1hqkQY/s1600-h/viyaa+fly.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 149px; height: 180px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SftJgcpEZKI/AAAAAAAAARw/6DfWv1hqkQY/s400/viyaa+fly.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5330935405716202658" /></a><br /><br />நானும் பட்டாம்பூச்சி.<br /><br /><br />எனக்கு பட்டாம்பூச்சின்னா ரொம்ப பிடிக்கும்.<br />எனக்கு பட்டாம்பூச்சி விருது கொடுத்தா வியா என்ற் வித்யாவுக்கு நன்றி! நன்ற்! நன்றி!.. <br /><br />பட்டாம்பூச்சின்னு சொன்னதும் எனக்கு இந்த பாடல் தான் நியாபகத்துக்கு வந்தது. இது எனக்கு மிகவும் பிடித்த பாடலும் கூட.<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/pCQ_zRta614&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/pCQ_zRta614&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />இந்த பட்டாம்பூச்சி விருதை நான்<br />கலாட்டா அம்மணி<br />அன்புடன் வாலு<br />தமிழ் மாங்கனி<br />தாரணிபிரியா<br />ராஜீ<br />பிரேமினி<br />ஆகிய அனைவருக்கும் கொடுக்கறேன்.<br /><br />விட்டா எல்லாருக்கும் கொடுத்திடுவேன்.<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-1130219927455056916?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-77492043550993473282009-04-29T04:34:00.001-07:002009-04-29T04:35:02.983-07:00சிறிது தூரம் சென்றிருப்பான். அப்பொழுது தான் அவனுக்கு அவனது கால்கள் “டேய், எனக்கு கொஞ்சம் ரெஸ்ட்டுக் கொடுடா என கெஞ்சுவது புரிந்தது. அவனது உடல் முழுவதும் வியர்த்து வடிந்தது. ஆடைகள் ஈரத்தால் நனைந்திருந்தது. கால்கள் ஓட மறுத்தன.<br />அங்கேயே நின்று விட்டான்.<br /><br />அய்யோ இதுக்கு மேல என்னால ஓட முடியாதுப்பான்னு சொல்லி அங்கயே நின்னுட்டான்.<br />கதிரின் துருதுரு கண்கள் இங்கும் அங்குமாக துலாவியது. அய்யோ நாம எங்க வந்திட்டோம். இது என்ன இடம்னு தெரியலையே. அப்போ தான் அவனுக்கு தான் வெகு தொலைவு ஓடி வந்து, ஆள் நடமாட்டம் இல்லாத இடத்தில் வந்து மாட்டிக் கொண்டு விட்டது புரிந்தது.<br /><br />அந்த இடம் அடர்ந்த காடாக இருந்தது. புல், புதர்கள் மண்டிக்கிடந்தன. பாதையும் கரடு முரடாக இருந்தது. மிகப்பெரிய மரங்கள் எல்லாம் காணப்பட்டது. மரங்களின் தண்டுகளைச் சுற்றி கொடிகள் படர்ந்து இருந்தது. ஒவ்வொரு மரமும் கிட்டத்தட்ட 80 - 200 ஆண்டு பழமை வாய்ந்ததாக காணப்பட்டது. மரங்களின் வேர்களில் பாசி படிந்திருந்தது. மிகப்பெரிய அளவில் அசுரத் தனமாக வளர்ந்த இருந்த செடிகளையும், கொடிகளையும், மரங்களையும் பார்க்க மிகவும் பயமாகவும், ஆச்சர்யமாகவும் இருந்தது கதிருக்கு. <br /><br />தரையில் ஏகப்பட்ட இலைச் சருகுகள் இருந்தது. கதிர் நடக்கும் போதே இலைச் சருகுகளின் சலசல் என்ற சத்தம் மேலும் அவனை அச்சமூட்டியது. அடர்ந்த பனிமூட்டம் வேறு இருந்ததால் அவனால் எதையும் துள்ளியமாகக் காண முடியவில்லை. ஒரு யூகத்தின் அடிப்படையிலேயே நடந்து சென்று கொண்டிருந்தான். <br /><br />பயத்தில் தானாகவே அவனது உதடுகள் கந்தசஸ்டி கவசம் பாட ஆரம்பித்தது.<br />"அய்யோ இந்த இடத்துல இருந்து நான் எப்படி என் தாத்தா பாட்டியத் தேடுவேன். <br />எங்க வந்துட்டேன்னு தெரியலையே. இனி எப்படி வீட்டிக்கு போகப் போறேன்" என்று புலம்பியபடியே நடந்தான்.<br /><br />கதிர் அதைப் பார்த்து விட்டான். அச்சத்தால் அவன் கண்கள் விரிந்தது. <br />அவன் அதை போன்று இதற்கு முன் எங்கும் பார்த்ததே இல்லை.<br />பயத்தில் செய்வதறியாது திகைத்து நின்றான். அவனது கால்கள் கிடுகிடுவென பயத்தால் ஆடியது. <br /><br />ஒரு பெரிய மரத்தின் கிளையில் இருந்து 33 அடி அங்குலத்தில் ஒரு அனகொண்ட்டா மலைப் பாம்பு சரசரவென மரத்தில் இருந்து கீழே இறங்கி வந்து கொண்டிருந்தது.<br />அது சாதாரண மலைப் பாம்பை விட சற்று நீளம் அதிகமானதாகவே இருந்தது. அதனால் தான் கதிரும் பயந்து விட்டான்.<br /><br />கதிருக்கு புரிந்து விட்டது அது தன்னை உண்ணத் தான் மரத்தில் இருந்து இறங்குகின்றது என்று. அதற்கு மேல் தாமதிக்கவில்லை நாலுகால் பாய்ச்சலில் ஓட்டம் எடுத்தான் கதிர்.<br />கரடு, முரடான் பாதையில் கற்களும், முடகளும் கூட நிறைந்து இருந்தது. <br />அது அவனது காலகளை பதம் பார்த்தது. கூரிய கற்கள் அவன்து கால்களை கீறி இரத்தம் சிந்தச் செய்தது. முட்கள் அவன்து பாதங்களை துளைத்து எடுத்தது. ஆனால் அதை எதையும் அவன் பொருட்படுத்தவில்லை. உயிர்பயத்தில் ஓடினான். சில முட்புதர்கள் அவனது சட்டையைக் கூட கிழித்தது. <br /><br />விழுந்து அடித்துக் கொண்டுதான் ஓடினான் கதிர். அவன் ஓடி வந்த வேகத்தில் யார் மீதோ மோதியதைப் போன்று உணர்ந்தான். ஒரு கணம் அவனுடைய இருதயமே நின்று விடுவதைப் போன்று இருந்தது அவனுக்கு.<br /><br />தில் தில் திகில் - 6<br /><br />திரும்ப வருவேன் பயமுறுத்த… 6....<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-7749204355099347328?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-84491478494337969202009-04-14T04:21:00.000-07:002009-04-15T06:13:49.578-07:00இது என்னுடைய 50வது பதிவு. அரை சதம் அடித்து விட்டேன் <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SeRyPbMSlaI/AAAAAAAAAQ0/I7Na8xRrghw/s1600-h/image001.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 157px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SeRyPbMSlaI/AAAAAAAAAQ0/I7Na8xRrghw/s400/image001.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5324506268781680034" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SeRx9370cxI/AAAAAAAAAQs/yNsaaKiRBRQ/s1600-h/image004.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 187px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SeRx9370cxI/AAAAAAAAAQs/yNsaaKiRBRQ/s400/image004.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5324505967259579154" /></a><br /><br />நன்றி மஞ்சைமயிலன் ஐயா அவர்களுக்கு.<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-8449147849433796920?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-43302888334511712652009-04-14T03:59:00.000-07:002009-04-14T04:15:40.974-07:00இது ஜைலஜா அவர்கள் எழுதியது. எனக்கு மின்னஞ்சல் மூலமாக வந்தது. நல்ல கருத்துள்ள சமையல் குறிப்பு.<br /><br />தமிழ்புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்!<br /> <br /> <br /> <br />இனிப்பு புளிப்பு உப்பு காரம் கசப்பு துவர்ப்பு !<br /> <br />இப்படி அறுசுவை கலந்தது நம் உணவுவகைகள்!<br /> <br />வாழ்க்கைல எல்லாசுவையையும் ஏற்கப்பழகிக்கணும்னுதான்<br />இன்னிக்கு வெல்லம் போட்ட மாங்கா பச்சடில லேசா உப்பு போட்டுமாங்காயையும் அதன் ஓட்டினை(துவர்ப்புக்காக) நீக்காமல் வெட்டிப்போட்டு கடைசில வேப்பம்பூவை வதக்கி சேர்க்கிறது வழக்கம்!<br /> <br /> <br />ஆமா அதென்னாஆயுள் தண்டனைபோல ஆயுள் ரெசிப்பி என்கிறீர்களா?<br /> <br />அல்லது ஆயில்(எண்ணை) ரெசிப்பி என்பதை தப்பா தட்டச்சிடேனோன்னு நினைக்கிறீங்களா:))ஏன்னா வேற யாரவது எழுதினா அடியேன் இப்படித்தான் நினைப்பேன்!!! என் புத்தி அப்படித்தான்:):)<br /> <br />சரி எதுக்கு சஸ்பென்ஸ் சொல்லிடலாமே இப்போ!!<br /> <br />ஆனா நாம எல்லாரும் இதை கண்டிப்பா செய்யணும் அப்போதான்<br /> <br />மகிழ்ச்சி என்கிற சொர்க்கவாசலின் கதவு நமக்குத்திறக்கும்ன்னு இந்த<br /> <br />ரெசிப்பிய எனக்கு சொல்லித்தந்த பெரியவர் சொன்னார்.<br /> <br />சரிம்மா வளவளன்னு பேசாம ரெசிப்பிய சொல்லுங்கன்னு யாரோமுணுமுணுக்றீங்க!<br /> <br />ஓகே ஸ்டார்ட் ம்யூசிக்!(புத்தாண்டு இன்னிசை!)<br /> <br />முதல்ல 12மாசங்களையும் எடுங்க.<br /> <br />அதுல இருக்கற வெறுப்பு பொறாமை பகைமை போன்றவைகளை சுத்தமா கழுவிடுங்க.<br /> <br /> <br />29 ,30 , 31(தேதிகளை) என்று எல்லாத்தயும் பலவகையா துண்டுகள் போடுங்க..<br /> <br />இப்ப அதுல ஒவ்வொரு நாளும் ஒருதுளி நம்பிக்கை ஒரு துளி சகிப்புத்தன்மை ஒ்ரு துளி தைரியம் பலதுளி உழைப்பு போட்டுக் கலங்க.<br /> <br />இதுல தியானம் பக்தி என்கிற உபரிச்சுவைகளை சேருங்க.<br /> <br />மறக்காம நாலுகரண்டி சந்தோஷம் கலங்க, என்ன?<br /> <br />முக்கியமா அதிக நகைச்சுவை உணர்வை நல்லா அதுல மிக்ஸ் செஞ்சேஆகணும்!<br /> <br />இவை எல்லாத்தியும் அன்பு என்கிற பாத்திரத்துல பரப்புங்க.<br /> <br />ஒளிநிறைந்த உற்சாக நெருப்புல உணவை, பதமா சமைச்சிடுங்க!<br /> <br />இதைக்கடைசில புன்னகையால் நன்கு அலங்கரிச்சி தாராளமாய்ப் பரிமாறுங்க!<br /> <br />பிறகென்ன ஆயுள்முழுவதும் உங்களுக்கும் , உங்களால் மற்றவர்களுக்கும் மகிழ்ச்சியோ மகிழ்ச்சிதானே?!<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-4330288833451171265?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-22613131480533562312009-04-09T04:18:00.000-07:002009-04-09T04:20:17.520-07:00பட்டம் விட்டுக்கொண்டிருக்கும் போதே கதிரின் கைகளில் இருந்து வெடுக்கென நூல் விடுபட்டுக் கொண்டு பறக்க ஆரம்பித்தது. கதிரும் பிறரும் அது ஏதோ காற்றால் நிகழ்ந்தது என்று தான் எண்ணினர். ஆனால் உண்மை அதுவல்ல.<br /><br />பாறையின் மேல் தளத்தில் கதிர் நின்று பட்டம் விட்டுக் கொண்டிருந்தான். பாறைக்கு அடியில் ஒரு துர் ஆவி ஒளிந்து கொண்டிருந்தது. கதிர் பட்டம் விட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது அது மின்னல் வேகத்தில் வந்து அந்த பட்டத்தில் ஒட்டிக்கொண்டுவிட்டது. அது பட்டத்தில் ஒட்டிக் கொண்ட உடனே அந்தப் பட்டத்தில் அதன் முகம் பொதிந்த ஒரு உருவம் வெளிவர ஆரம்பித்தது. ஆனால் அது யார் கண்களுக்கும் தென்படவில்லை.<br /><br />கதிரும் அதை கவனிக்கவில்லை. அந்த பட்டத்தினைப் பின்தொடர்ந்து ஓடினான். அது கிழக்கு நோக்கி பறந்து கொண்டிருந்தது. அது போன திசையிலேயே கதிரும் வேகமாக ஓடினான்.<br /><br />தாத்தா துரையும் கவனித்துவிட்டார். ஆனால் பேய்முகத்தைக் கவனிக்கவில்லை. எதாவது விபரிதமாகிவிடுமோ என்ற பயம் அவரையும் தொற்றிக் கொண்டுவிட்டது.<br /><br />“டேய் நில்லுடா, பட்டம் போனாப் போகுது. தாத்தா உனக்கு புதுசா ஒன்னு செஞ்சுத் தாரேன்” என்றபடியே பின்தொடர்ந்து ஓடினார். ஆனாலும் அவனது வேகத்திற்கு அவரால் ஈடுகொடுக்க முடியவில்லை.<br /><br />கதிர் பேய்வேகத்தில் பட்டத்தைத் துரத்திக் கொண்டு ஓடினான்…<br /><br />கதிர் வெகுதொலைவு ஓடி வந்துவிட்டான். சில எல்லை வரை சிமெண்டால் ரோடு போட்டிருந்தனர். அதற்கு அப்பால் கரடுமுரடான் கற்கள் தான். கதிருக்கு பயங்கரமாக மூச்சு வாங்கியது. அங்கேயே நின்றுவிட்டான். அந்த பட்டம் இப்பொழுது மிக மெதுவாகப் பறந்தது.<br /><br />அந்த பட்டத்தில் உள்ள முகத்தின் கண்கள் மிகப் பெரியதாக, அகண்ட கண்களாக இருந்தது. பார்க்கவே பயங்கரமாக இருந்தது. கோரைப் பற்கள் பார்க்க கொடூரமாக இருந்தது. அது தன் காரியத்தில் பாதி வெற்றி அடைந்துவிட்டோம் என்று மெல்லியதாக சத்தமில்லாமல் சிரித்துக் கொண்டது.<br /><br />கதிர் தன் வேகத்தை சற்று குறைத்துக் கொண்டே அந்த பட்டத்தின் பின்னால் ஓடினான்.<br /><br />கதிர் வானத்தை நோக்கி அண்ணார்ந்து பார்த்தான். அந்த பட்டம் மெதுவாக கைக்கெட்டும் தூராத்தில் மெதுவாகப் பறந்து சென்றது.அதன் முகத்தில் தான் வெற்றிப் பெற்று விட்டோம் என்று ஒரு பேய்ச்சிரிப்பு சிரித்தது.<br /><br />இந்த எல்லையை தாண்டிச் செல்லவேண்டாம். அபாயமான இடம் என்று சிவப்பு நிறத்தில் பெரிய எழுத்தில் ஒரு போர்டு வைக்கப் பட்டிருந்தது. ஆனால் அதை கதிர் கவனிக்கவில்லை.<br /><br />அந்த சிமெண்ட் பாதையைக் கடந்து கரடுமுரடான பகுதிக்குள் அவன் கால் எடுத்து வைத்தான். அந்த பட்டம் அதைப் பார்த்து மீண்டும் சிரித்தது.<br /><br />அப்படியே சிறிதுதூரம் ஓட்டமும் நடையுமாக அவனையும் அறியாமல் அந்த பட்டத்தின் பின்னாலேயே போனான்.<br /><br />சிறிது தூரம் சென்றிருப்பான். அப்பொழுது தான் அவனுக்கு அவனது கால்கள் “டேய், எனக்கு கொஞ்சம் ரெஸ்ட்டுக் கொடுடா என கெஞ்சுவது புரிந்தது. அவனது உடல் முழுவதும் வியர்த்து வடிந்தது. ஆடைகள் ஈரத்தால் நனைந்திருந்தது. கால்கள் ஓட மறுத்தன.<br />அங்கேயே நின்று விட்டான்.<br /><br />தில் தில் திகில்…5<br /><br />திரும்ப வருவேன் பயமுறுத்த… 5<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-2261313148053356231?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-58525931487989084642009-03-25T03:53:00.000-07:002009-03-31T03:29:59.605-07:00தோழி கலாட்டா அம்மணி என்னை வழக்கொழிந்த பழமொழியை எழுதச் சொன்னாங்க. <br />சரின்னு நானும் என்னோட குட்டிபிரைன்கம்ப்யூட்டர்கிட்ட " ஏய் எதாவது பழமொழி இருந்தா கொடேன்னு input கொடுத்து கேட்டுப்பார்த்தேன்".<br /><br />அது எனக்கு " there is no data in your small brain computer" னு output கொடுத்திடுச்சு.<br />.<br /><br />சரி என்ன பண்றதுன்னு யோசிச்சேன். அப்போதான் தோழி மீனா மக்கள் தொலைக்காட்சி பாருங்கன்னு சொன்னாங்க. அவங்களுக்கு ரொம்ப நன்றி"<br /><br />சரி என்ன பண்றது நமக்கு நம்ப கூகிள் ஆண்டவர் தான் துணைன்னு ஒரு கிளிக் தான் மடமடன்னு வந்து குவிந்தது பழமொழிகள். இதை முன்னாடியே செய்திருக்கலாம் என்று நினைத்தேன்.<br /><br />உன்னை ஒரு பழமொழிதான எழுதச் சொன்னேன். அதற்கு இவ்ளோ பில்டப்பா என்று கலாட்டா அம்மணி கேட்டால் <br />லுலுலுலலலாஅ<br /><br />இதோ பழமொழிகள்<br /><br /><span style="font-style:italic;"><span style="font-weight:bold;">1,அச்சாணி இல்லாத தேர் முச்சாணும் ஓடாது<br />2,எலி அழுதால் பூனை விடுமா?<br />3,எலி இருக்கிற இடத்தில் பாம்பு இருக்கும்.<br />4,எலிக்குத் திண்டாட்டம் பூனைக்குக் கொண்டாட்டம்<br />5,எலி வளை யானாலும் தனி வலை வேண்டும்.<br />6,எலும்பு கடிக்கிற நாய் இரும்பைக் கடிக்குமா?<br />7,எளியாரை வலியார் அடித்தால் வலியாரை தெய்வம் அடிக்கும்<br />8,சாகத் துணிந்தவனுக்கு சமுத்திரம் முழங்கால்<br />9,சாண் ஏற முழம் சறுக்கிறது.<br />10,சாது மிரண்டால் காடு கொள்ளாது.<br />11,சாத்திரம் பாராத வீடு சமுத்திரம், பார்த்த வீடு தரித்தரம்.<br /><br />இந்த தொடரில் யாரையாவது கடைசியா மாட்டிவிடனுமாமே அதனால நான் ஹேமாவை மாட்டி விடுறேன். ஹாஹா...<br /><br />தாரணிப்பிரியாவோட சிஸ்டம் ரிப்பேராகிட்டதால இந்தமுறை அவங்க எஸ்கேப்.<br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-5852593148798908464?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-57847396187919971022009-03-17T01:39:00.000-07:002009-03-17T01:43:35.443-07:00மேவி அண்ணா என்னை தொடர் கவிதைக்கு கவிதை எழுதச் சொல்லியிருக்கார். நானும் என்னால் இயன்றவரை கவிதை என்ற பெயரில் ஒன்றை எழுதியிருக்கேன். எப்படி இருக்கிறது என்று நீங்கள் தான் சொல்லவேண்டும்.<br /><br />கல்லுக்குள்<br />என்னை பூட்டினாய்<br />சிலையாய் வருவேன்.<br />கடலுக்குள் <br />என்னை வீழ்த்தினாய்<br />முத்தாய் வருவேன்.<br />மண்ணுக்குள் <br />என்னை எரிந்தாலும்<br />மரமாய் வருவேன்.<br />சோதனைக்குள் என்னை <br />சாத்தினாலும்<br />சாதனையாய் வருவேன்.<br /><br />இப்ப யாரையாவது மாட்டிவிடவேண்டிய நேரம் வந்தாச்சு.<br />ம்ம்ம் யாரை மாட்டிவிடலாம்<br /><br />கலாட்டாஅம்மணி<br />இயற்கை<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-5784739618791997102?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-27509713790226228332009-03-12T06:03:00.000-07:002009-03-12T06:13:36.442-07:00கதிர் தனது தாத்தா கொடுத்த பட்டத்தினை வாங்கிக் கொண்டு காரை நோக்கி ஓடி, இருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டான்.<br />"தாத்தா சீக்கிரம் வாங்க" என்று அழைத்தான் கதிர்.<br /><br />"பொறுடா என்ன அவசரம்" என்று கேட்டபடியே அவனது தாத்தா, பாட்டி இருவரும் வந்து அவனது அருகில் ஆளுக்கொரு பக்கமாக அமர்ந்து கொண்டனர்.<br /><br />வண்டி தற்கொலைப் பாறையை நோக்கி சல்லெனப் பறந்தது. போகும்வழியிலேயே அங்கு இருந்த ஒரு முருகன் கோயில் வாசல் எதிரே பார்த்து கார் பிரேக் டவுண் ஆகிவிட்டது.<br /><br />சோமு "என்னன்னு தெரியல ஐயா, அடிக்கடி இந்த கார் இப்பல்லாம் பிரேக்டவுண் ஆகுது. ஒரே மர்மமா இருக்குது" என்று கூறிவிட்டு காரைசரி செய்வதில் மும்முரமாகினான்.<br /><br />பாட்டி லெட்சுமியின் முகத்தில் கிலிப்பிடித்தது. லெட்சுமிக்கு இது எதாவது கெட்டசகுனமாக இருக்குமோ என்று ஒரு பயம்.<br /><br />ஆனால் அந்த பயத்தை வெளிக்காட்டிக்கொள்ளாதவாறே " நாம இவ்ளோ தூரம் வந்திட்டோம். இந்த முருகன் கோயிலுக்கு போயிட்டு வந்திடலாமா" என்றாள் பாட்டி லெட்சுமி.<br /><br />தாத்தா பேசும்முன்பே கதிர் "வேண்டாம் பாட்டி, கோயிலுக்கு நாளைக்குப் போயிக்கலாம். இன்னைக்கு முதல்ல தற்கொலைப் பாறைக்குப் போவோம். நாளைக்கு கோயிலுக்குப் போவோம். நான் இன்னைக்கு அங்க போய் தாத்தா கொடுத்த பட்டத்தை வானத்துல பறக்கவிடுவேனே. ஐயா ஜாலி" என்றான் ஒருவித உற்சாகத்தோடும் குழந்தைகளுக்கே உரிய குதூகலத்தோடும்.<br /><br />"ஏன் நீ தற்கொலைப் பாறையில தான் பட்டம் விடனுமா இங்க விடக்கூடாதா" என்று சற்று அதட்டலுடன் கூறினாள் பாட்டி.<br /><br />"தாத்தா..பாருங்க" என்று சிணுங்கியபடியே தன் தாத்தாவின் ஆதரவை நாடினான் கதிர்.<br /><br />"அவகிடக்கா லூசு" என்றார் தாத்தா,<br /><br />அவர்கள் பேச்சுக்கிடையே தற்கொலைப் பாறையை வந்தடைந்துவிட்டார்கள்.<br /><br />" கதிர் எவ்ளோ பனிமூட்டமா இருக்குன்னுப் பாருடா " என்று அந்த அடர்ந்த பனிமூட்டத்தினைக் காட்டினார்.<br /><br />கதிருக்கு ஒரே உற்சாகம். துள்ளிக்குதித்துக் கொண்டே நடந்துவந்தான்.<br /><br />கொடைக்கானலின் மலை உச்சியில் இருந்தது அந்த தற்கொலைப் பாறை.<br />நல்ல உயரமான பகுதி அது. அதிக சுற்றுலாப் பயணிகளைக் கவர்ந்த இடமும்கூட. ஒரு ஒத்தையடிப் பாதை இருக்கும். அதற்கு படிக்கட்டுகள் கூட உண்டு. அதன் ஓரங்களில் சிறுவியாபாரிகள் கடை போட்டு இருந்தனர். ஒத்தையடிப் பாதையின் இறுதியில் ஒரு சிறு மேடை உண்டு. அந்த மேடையில் தான் மணமேடை ஏறாக் காதலர்களும் மேலும் பலரும் தற்கொலை செய்து கொண்டுள்ளனர். <br /><br />"தாத்தா நான் பட்டம் விடப் போறேன்" என்று கூறிக் கொண்டே கதிர் துள்ளிக் குதித்துக் கொண்டு அந்த தற்கொலைப் பாறையை நோக்கி ஓடினான்.<br /><br />அந்த மேடையின் உச்சியில் போய் நின்று கொண்டான். அவனுக்கு தலை சுற்றியது.<br />"எம்மாடி எவ்ளோ ஆழம் கீழ விழுந்தா எலும்புகூட கிடைக்காது" என்று முணுமுணுத்தபடியே தன் கையில் இருந்த பட்டத்தினை நூலுடன் கோர்த்துக் கொண்டிருந்தான்.<br /><br />எண்ணெய் என்றால் என்னவென்றே தெரியாத பரட்டைமுடி. அழுக்குபடிந்த நைந்து போன சட்டையும், வேஸ்டியும். முகத்திற்கும் முடிக்கும் வித்தியாசம் தெரியாத அளவுக்கு முகத்தில் தாடியுடன் கூடிய ஒரு ஆசாமி. அவன் தான் பரங்கி. <br /><br />பரங்கி ஒரு அநாதை. அவனுக்கு பிறப்பிடம் எதுவெனத் தெரியாது. ஆனால் விவரம் தெரிந்த நாட்களில் இருந்து அவன் இந்த கொடைக்கானலில் அதுவும் தற்கொலைப் பாறையே தஞ்சம் என வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவன். கொடைக்கானலில் உள்ள மூலைமுடுக்கெல்லாம் அவனுக்கு தெரியும். பெரிய சுற்றுலா கைடுகளுக்கு கூட தெரியாத ஒற்றையடிப் பாதையெல்லாம் கூட இவனுக்கு தெரியும். <br /><br />தற்கொலைப் பாறைக்கு வந்து தற்கொலை செய்து கொண்டவர்கள் பலர். அவர்களது சடலம் 500 அடிக்கு கீழ் போய் விழும். அப்படி இறந்து போனவர்களின், பெற்றோரும், உறவினர்களும் சில சமயம் அந்த சடலத்தினை வைத்து இறுதி சடங்கு செய்ய நினைப்பர். அதற்கு பரங்கியின் உதவி அவர்களுக்கு தேவைப்படும்.<br /><br />500 அடி அல்லது அதற்கு மேலும் ஆழத்தில் போய் விழும் சடலங்களை எடுக்க சாமானிய மனிதர்களால் முடியாது. அதுவும் பனிமூட்டக் காலங்களில் வழியே தெரியாது. கண்ணால் காண முடியாது. மலைக்கு கீழே கரடு முரடான பாறைகளும், கற்களும் நிறைந்திருக்கும்.<br />பல கொடிய விலங்குகள் கூட உலவும். பெரிய பெரிய மலைப்பாம்புகளும், கொடிய விஸப் பாம்புகளும் அதிகம். பிணத்தினைத் தின்னும் நாய்களும், நரிகளும் கூட உண்டு. கழுகு, ஆந்தை, வவ்வால் போன்ற பறவைகளும் அதிகம். அந்த மலை அடிவாரத்தில் மனித நடமாட்டம் ஏதும் இருக்காது. அப்படிப் பட்ட பாதைகளைக் கடந்து சென்று அந்த சடலங்களைத் தேடி எடுத்துக் கொண்டு வந்து உறவினர்களிடம் சேர்ப்பது என்பது அசாதாரண செயல். <br /><br />பெரும்பாலும் அவனால் சடலத்தை அப்படியே எடுத்துக் கொண்டு வந்து தர இயலாது. எலும்புக்கூடுகள் மட்டுமே கிடைக்கும். சடலத்தை நரிகள் தின்றுவிடும். அதனால் எலும்புகள் மட்டுமே மிஞ்சும். இறந்தவர்களின் ஆடை,அணிகலன்களை வைத்தே அடையாளம் காணமுடியும். அங்கு கிடக்கும் தடயங்களையும் சேகரித்து வந்து உறவினர்களிடம் கொடுப்பான். <br /><br />ஆனால் வருபவர்கள் அவனுக்கு ஒரு சிறு தொகையை மட்டும் பரிசாகத் தந்துவிட்டுச் சென்றுவிடுவர். இப்படிதான் சென்று கொண்டிருந்தது அவனது பிழைப்பு.<br /><br />கதிர் நூலினை பட்டத்தினுள் கோர்த்துவிட்டான். ஒருமுறை தன் தாத்தாப் பாட்டியினைப் பார்த்தான். தான் வெற்றிகரமாக கோர்த்துவிட்டு பறக்க விடத் தயாராக இருப்பதை அறிவுறுத்த கைகளால் சைகை செய்தான்.<br /><br />நூலின் நீளத்தை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அகலப்படுத்திக் கொண்டிருந்தான். <br /><br />பரங்கி அதை உற்றுக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தான். கதிரையே வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.<br /><br />பட்டம் சிறிது சிறிதாக வானத்தை நோக்கி மேலெழும்ப ஆரம்பித்தது. <br />பட்டம் இப்பொழுது நல்ல தூரத்தில் அழகாகப் பறந்துக் கொண்டிருந்தது.கதிரின் மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை.<br /><br />"ஹை தாத்தா, பட்டம் எப்படிப் பறக்குதுன்னுப் பாருங்க." என்று கத்தினான்.<br /><br />பட்டம் விட்டுக்கொண்டிருக்கும் போதே கதிரின் கைகளில் இருந்து வெடுக்கென நூல் விடுபட்டுக் கொண்டு பறக்க ஆரம்பித்தது. கதிரும் பிறரும் அது ஏதோ காற்றால் நிகழ்ந்தது என்று தான் எண்ணினர். ஆனால் உண்மை அதுவல்ல.<br /><br />பாறையின் மேல் தளத்தில் கதிர் நின்று பட்டம் விட்டுக் கொண்டிருந்தான். பாறைக்கு அடியில் ஒரு துர் ஆவி ஒளிந்து கொண்டிருந்தது. கதிர் பட்டம் விட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது அது மின்னல் வேகத்தில் வந்து அந்த பட்டத்தில் ஒட்டிக்கொண்டுவிட்டது. அது பட்டத்தில் ஒட்டிக் கொண்ட உடனே அந்தப் பட்டத்தில் அதன் முகம் பொதிந்த ஒரு உருவம் வெளிவர ஆரம்பித்தது. ஆனால் அது யார் கண்களுக்கும் தென்படவில்லை.<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-2750971379022622833?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-1681377817254658492009-03-08T20:57:00.000-07:002009-03-08T20:59:14.589-07:00கண்ணாடியில் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போதே கண்ணாடியில் தன் உருவத்திற்கு அருகில் இன்னொரு உருவம் வருவதைக் கண்டு அதிர்ந்து விட்டான் கதிர்.<br /><br />அந்த ஊதாநிற செடி தன் அருகே நிற்பது போன்று தெரிந்தது அவனுக்கு. <br />அவனது இதயம் திக்திக்கென அடித்துக் கொண்டது. முகம் பயத்தால் வியர்த்துக் கொட்டியது. <br /><br />"பாட்டியைக் கூப்பிடலாமா?, இல்லை வேண்டாம்... இப்போ நாம எதாவது சொன்னால் பைத்தியம் என்று தான் நம்மை சொல்லுவார்கள்" என்று மனதில் நினைத்துக் கொண்டான்.<br /><br />இருந்தாலும் மனதில் சிறிது தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு, திரும்பிப் பார்த்தான். ஊதா நிறத்தில் ப்ளார்வாஸ் அங்கு இருந்தது. அதில் அடுக்கி வைக்கப் பட்டிருந்த பூக்கள் எல்லாமே ஊதா நிறத்தில் இருந்தது.<br /><br />"அப்பாடா... " என்று பெருமூச்சு விட்டுக் கொண்டான்.<br /><br />அரண்டவன் கண்ணுக்கு இருண்டதெல்லாம் பேய்ன்னு சும்மாவாச் சொன்னாங்க...என்று மனதில் நினைத்துக் கொண்டான்.<br /><br />இருந்தாலும் அவனுக்கு உறங்க மனம் செல்லவில்லை. சிறிது நேரம் பாட்டுக் கேட்கலாம் என்று நினைத்து அருகில் இருந்த வாரணம் ஆயிரம் சிடியை (குறுவட்டு) எடுத்தான். <br /><br />"இல்ல இப்ப இதைக் கேட்க வேண்டாம்" என நினைத்துக் கொண்டு கதவைத் திறந்து பூஜா ரூமில் (கடவுள் அறை) இருந்த கந்த சஸ்டிகவசம் சிடியை எடுத்துக் கொண்டு, பின் அங்கு இருந்த திருநூற்றை தன் நெற்றி முழுதும் பூசிக் கொண்டு, தன் அறைக்கு வந்தான்.<br /><br /><br />சிறிது நேரம் பாட்டு கேட்டபடியே உறங்கிவிட்டான்.<br /><br />அடுத்த நாள் காலை 6.00 மணிக்கு ங்ங்கென அலாரம் அடித்தது. அலறி அடித்து எழுந்த கதிர். "ச்சே இது வேற வந்து உயிரை எடுக்குது". என்று வெறுப்போடு அந்த அலாரத்தை முறைத்துப் பார்த்துவிட்டு அதை அமர்த்தினான் (ஆப் செய்தான்)<br /><br /> கதிர் எழுத்து பல் துலக்கிவிட்டு தன் தாத்தா பாட்டியைக் காண வெளியே வந்தான்.<br />தாத்தா துரைச்சாமி பேப்பர் படித்துக் கொண்டிருந்தார். பாட்டி சிவகாமி எல்லோருக்கும் காபி கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார். "வாடா ராஜா, நைட்டு (இரவு) நல்லா தூங்கினியா? என்று வினவியவாறே தன் கையில் இருந்த காபி டம்ளரை நீட்டினார் லெட்சுமி.<br />கதிரும் அதை வாங்கி அருந்தியவாறே தன் தாத்தா மும்முரமாக என்ன படித்துக் கொண்டிருக்கிறார் எனக் காண வந்தான். அவர் தமிழ்ழீழப் பிரச்சனைப் பற்றிப் படித்துக் கொண்டிருந்தார். "இதைக் கேட்க ஆளே இல்லையா" என மனதில் நினைத்துக் கொண்டே அங்கிருந்து அகன்றான். <br /><br />"பாட்டி இன்னைக்கு என்ன மெனு" என்றான் கதிர்.<br /><br />"இட்லி தான்டா இராஜா" என்றால் லெட்சுமி.<br /><br />"இன்னைக்கு வெளியில எங்கயாச்சும் என்னைக் கூட்டிட்டுப் போங்க பாட்டி" எனறு தன் பாட்டியிடம் கெஞ்சினான்.<br /><br />"ம்ம்ம்.. சரி இன்னைக்கு தற்கொலைப் பாறைக்குப் போய் சுத்திப் பார்க்கப் போவோம்", என்றாள் லெட்சுமி.<br /><br />தாத்தா துரைச் சாமி தனது பேப்பரை கீழே வைத்துவிட்டு "வேண்டாம் லெட்சுமி, நாளைக்கு அவனை பொட்டானிக்கல் கார்டனுக்கு அழைச்சிட்டுப் போகலாம்" என்றார்.<br /><br />"நாளைக்கு அங்க போகலாம் இன்னைக்கு என்னை தற்கொலைப் பாறைக்கு அழைச்சிட்டுப் போங்க தாத்தா" என கதிர் தன் தாத்தாவின் கரங்களைப் பிடித்தவாறே கெஞ்சினான். <br /><br />"இன்னைக்கு கிளைமேட் (வானிலை) சரியில்லைடாக் கண்ணு தாத்தா உன்னை நாளைக்கு அழைச்சிட்டுப் போறேன்" என்றார். துரைச்சாமி.<br /><br />"ப்ளீஸ் தாத்தா, ப்ளீஸ்" எனக் கெஞ்சினான் கதிர்.<br /><br />அவனது கெஞ்சலுக்காக சரி என தலையசைத்தார் துரைச்சாமி.<br /><br />"சரி நீ போய் கிளம்பி ரெடியாகு உன்னை அழைச்சிட்டுப் போறேன்" என்றார் துரைச்சாமி.<br /><br />சொன்னது தான் தாமதம் துள்ளிக் குதித்தபடி எழுந்த கிளம்ப ஆரம்பித்தான் கதிர்.<br />அரை மணி நேரத்தில் தயாராகி வந்து விட்டான் கதிர்.<br /><br />"கதிர் உன் கண்ணை மூடிக்கோ தாத்தா உனக்காக ஒன்னு வச்சிருக்கேன்" என்றார் கதிர்.<br /><br />கதிர் கண்களை மூடிக் கொண்டான் பின் ஒன்றக் கண்ணால் பார்த்தான்.<br />"டேய் கண்ணை மூடுடா நான் சொல்லும் வரை திறக்கக் கூடாது" என்றார் சிறு <br />கண்டிப்புடன். <br /><br />கண்ணை மூடிக் கொண்டான் கதிர். <br /><br />"கண்ணைத் திற்க்கவா" - கதிர்<br /><br />"வேண்டாம்" - தாத்தா துரை<br /><br />"இப்போ" - கதிர்.<br /><br />"சரி கண்ணைத் திறந்துப் பார்" என்று கூறியபடியே தாத்தா துரை தன் கையில் இருந்த பட்டத்தினை நீட்டினார்.<br /><br />சிவப்பு நிறத்தில் அழகாக இருந்தது அந்தப் பட்டம். அதில் கதிர் என கருப்புநிற மையால் எழுதப் பட்டிருந்தது. பார்க்க மிகவும் அழகாக இருந்தது. <br /><br />"எப்போ தாத்தா இதை செய்தீங்க" என்றான் கதிர்,<br /><br />"இப்போதான் கொஞ்சநேரத்துக்கு முன்னாடி, உனக்கு தான் சின்னவயசுல இருந்தே பட்டம்னா ரொம்ப பிடிக்கும்ல, அதான்" என்றார் துரை.<br /><br />"தாத்தா நான் என் அப்பாக்கிட்ட ரொம்ப நாள் பட்டம் செஞ்சுத்தர கேட்டிருக்கேன், இன்னைக்கு செய்றேன். நாளைக்கு செய்றேன்னு இழுத்த்ட்டிச்சிருக்காறே தவிர செஞ்சதில்லை. ஆனா நீங்க நான் கேட்காமலே எனக்கு செஞ்சுக் கொடுத்திருக்கீங்க, தாத்தான்னா தாத்தா தான்" என்று கூறீயபடியே தன் தாத்தாவின் கரங்களை இறுகப் பற்றிக் கொண்டான். ( அந்த பட்டம் தான் தனக்கு வினையாகப் போகிறது என்று அறியாமலே ) <br /><br /><br />திரும்ப வருவேன் பயமுறுத்த<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-168137781725465849?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-86509869009011126502009-03-08T06:30:00.000-07:002009-03-08T06:31:59.430-07:00இலங்கையில் இராணுவ அரசு நடத்தும் கோடூரத் தாக்குதல் உலகத்தின் பார்வைக்கு கொண்டு செல்லப் பட வேண்டும். இளம் பெண்களை சொல்லக் கூட முடியா அளவுக்கு கொடுமைப் படுத்துகிறார்கள். அவர்களை வெட்டி தீயிட்டு கொழுத்திவிடுகிறார்கள்.<br />தமிழ் இளைஞர்கள் என்றால் சொல்லவே வேண்டாம். எந்தவித விசாரணையும் இன்றி கொண்டு சென்று கொன்று விடுகிறார்கள். குழந்தைகளைக் கூட விட்டு வைப்பதில்லை அந்த கொடும்பாவிகள் (இலங்கை இராணுவ அரசு).<br /><br /><br />இதை நான் ஒரு தமிழ் என்ற உணர்வால் சொல்லவிலை. தமிழகத்து தமிழர்கள் மனிதாபிமானம் மிக்கவர்கள். இந்தியாவின் எந்த மூலையில் எந்த மாநிலத்திலும் எதாவது பிரச்சனை என்றாலோ, பூகம்பம் என்றாலோ, நிலந்டுக்கம் என்றாலோ உதவிக் கரம் நீட்டுவதிலும் சரி, நிதியுதவி, வேலை வாய்ப்பு என வழங்குவதிலும் சரி நாங்கள் இருக்கிறோம் என்று முன்னால் வந்து நின்றவர்கள். இதை முந்தைய கலைஞர் ஆட்சியில் குஜராத் பூகம்பத்திற்கு அதிக நிதியுதவி அளித்தது தமிழ்நாடு தான் என் அப்போதைய பிரதமராக இருந்த வாஜ்பாயே கூறிப் பாராட்டியுள்ளார். இது போல் பல உதாரணங்கள் உண்டு.<br /><br />அதனால் மற்ற மாநிலத்து மக்களே இதை ஒரு தமிழனின் பிரச்சனை என்று பார்க்க வேண்டாம். தக்கள் வீட்டுப் பிரச்சனையாக எண்ணிப் பாருங்கள். மனிதாபிமானத்தோடு எண்ணிப் பாருங்கள். உங்கள் வீட்டுப் பெண்ணிற்கு, குழந்தைகளுக்கு (எனக்குத் தெரியும் உங்களால் நினைத்துக் கூடப் பார்க்க்முடியாது) அப்படியிருக்க ஒரு விலங்குகளுக்கு கூட ப்ளூ கிராஸ், ரெட் கிராஸ் இருக்கும் போது ஒரு மனிதனை இன்னொரு மனிதன் இப்படி மிகவும் கீழ்த்தரமாக நடத்துவது எவ்வழித் தகும்.<br /><br />இந்திய அரசு உதவி செய்வதை தடுக்க மட்டும் தான் நம்மால் முடியும். அதனால் முற்றிலுமாக போரை நிறுத்திவிட முடியுமா? என் சிந்தித்தோமேயானால்<br />அது கேள்விக்குறி தான்.<br /><br />ஆனால் இந்திய அரசு தடுக்க முடியும் கலைஞ்ர் தான் அதை செய்யவிடாமல் தடுத்தார் என்பது போல் எதிர்கட்சி நாடகமாடுவதும், வரும் ஆனா வராது என்ற காமெடி போல் (காங்கிரஸின் ஆதரவுக்காக) கலைஞர் கண்ணாமூச்சி ஆடுவதும், எல்லாம் ஆட்சிக்காக அவர்கள் போடும் நாடகங்களே. உண்மையில் இவர்களில் எவருக்கும் அக்காறை இருப்பது போல் தெரியவில்லை. <br /><br />உண்மையான அக்கறை பொதுமக்களிடமும் மாணவ சமுதாயத்திடமும் மட்டும் தான் உள்ளது. எவர் எக்கேடு கெட்டால் எனக்கென எனக்கு என் பதவி தான் முக்கியம் என்று இருப்பதற்கு எதற்கு முதலமைச்சர் பதவி, இப்பொழுது எதிர்க்கட்சியாக இருப்பவர்கள் அந்த இடத்திற்கு வந்தால் என்னவாகும். அப்போதும் ஒன்னும் ஆகாது. ஜே. சும்மா இருப்பார் எதிர்கட்சியாக இருக்கும் கலைஞர் கொந்தளிப்பார். இது தான் அரசியலா இதற்கு பெயர் தான் அரசியலா? அப்படியென்றால் முதல்வர் பதவி என்பது ஒரு வெத்துவேட்டு பதவியா?<br />சிந்தியுங்கள். விடையை நீங்கள் தான் யூகிக்க வேண்டும்.<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-8650986900901112650?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-59949794629480279142009-03-06T09:37:00.001-08:002009-03-06T09:42:37.783-08:00கதிர் இயற்கைக் காட்சிகளை ரசித்துக் கொண்டிருக்கும் போதே அந்த அதிசமும் அவன் கண்ணில் பட்டது.<br /><br />ஊதா நிறத்தில் சுமார் 6 அடி நீளத்தில் ஒரு செடி ஒன்றைக் கண்டான். அவனால் நம்பவே முடியவில்லை. <br />கண்களைக் கசக்கி மீண்டும் ஒருமுறைப் பார்த்தான்.<br />அதைவிட அதிசயம் அந்த செடி நடந்து சென்று கொண்டிருந்தது. <br /><br />அந்த செடியை நோக்கிச் செல்ல நினைத்தான். ஆனால் அதற்குள் சோமு " தம்பி முடிச்சிட்டேன். வந்து வண்டியில ஏறிக்கோங்க" என்று குரல் கொடுத்தான்.<br /><br />"ச்சே.. சரி ஒரு மாசம் இங்க தான் இருப்பேன். அப்பறம் வந்து பார்த்துக்கறேன்." என்று முணுமுணுத்தபடியே வண்டியில் ஏறி அமர்ந்துக் கொண்டான்.<br /><br />அவன் மனம் பாட்டில் கவன்ம் செலுத்தவில்லை. அந்த செடியைப் பற்றியதாகவே இருந்தது.<br /><br />அழகான பல சாலைகளைக் கடந்து இறுதியாக அவனது தாத்தா வீட்டை வந்தடைந்தார்கள்.<br /><br />தாத்தாவும், பாட்டியும் தன் பேரனின் வருகையை நீண்ட நேரம் எதிர்பார்த்தவர்களாய் வாசற்படியிலேயே நின்று கொண்டிருந்தார்கள்.<br /><br />கதிரைக் கண்டதும் 1000 வாட்ஸ் பல்பு போல் அவர்களின் முகம் மலர்ந்தது. கதிருக்கும் கூட தான். <br /><br />சற்றே செடியைப் பற்றிய சிந்தனையில் இருந்து விடுபட்டவனாய் தாத்தா என ஓடிப் போய் அவர்களை இறுக அணைத்துக் கொண்டான். <br /><br />"எங்க ராஜா அம்மா, அப்பா, அக்காவை எல்லாம் காணோம்." என்று வண்டியை ஆராய்ந்தபடியே பாட்டிக் கேட்க, <br /><br />" எல்லோரும் வர்றதாதான் இருந்தோம். ஆனா அப்பாவுக்கு திடீர்ன்னு வர முடியல். அவங்க அலுவலகத்துல வேலை அதிகம் இருந்துச்சு அதனால லீவு கிடைக்கல பாட்டி, ப்ரியா அக்கா வேற இப்போதைக்கு நான் வரல நீ மட்டும் போயிட்டு வா, எனக்கு கொஞ்சம் ப்ராஜக்ட் வேலை இருக்குன்னு சொல்லிட்டா அதான் பாட்டி நான் மட்டும் வந்தேன்" என்று கூறிக் கொண்டு அவனது பாட்டியின் கரங்களைப் பிடித்த வாரே உள்ளே நுழைந்தான்.<br /><br />இரவு சிற்றூண்டி முடித்தப் பின் கதிருக்கென தனியாக ஒரு அறை வழங்கப் பட்டது. எல்லோரும் உறங்க சென்றுவிட்டனர். கதிரும் தனக்காக ஒதுக்கிய அறைக்குள் நுழைந்தான். <br /><br />படுக்கையின் மீது அமர்ந்தவனாய் எதிரே இருந்த கண்ணாடியில் தன் முகத்தை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது நினைவு மீண்டும் அந்த செடியைப் பற்றி எண்ணத் தொடங்கியது. <br /><br />கண்ணாடியில் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போதே கண்ணாடியில் தன் உருவத்திற்கு அருகில் இன்னொரு உருவம் வருவதைக் கண்டு அதிர்ந்து விட்டான். <br /><br /><br />திரும்ப வருவேன் பயமுறுத்த...<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-5994979462948027914?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-38805228478029597342009-03-06T02:49:00.000-08:002009-03-06T02:58:01.908-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SbEBbrPb74I/AAAAAAAAAP0/v41aIo9wgKc/s1600-h/pei1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 399px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SbEBbrPb74I/AAAAAAAAAP0/v41aIo9wgKc/s400/pei1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5310027010622091138" /></a><br /><br />காலை மணி 8.00. வீடே ஒரே களோபரமாய் இருந்தது.<br /><br />கொடைக்கானலில் உள்ள தனது தாத்தா வீட்டுக்கு செல்ல ஆயத்தமாகிக் கொண்டிருந்தான் கதிர். அவசர அவசரமாக தனது ஆடைகளை எடுத்து வைத்துக் கொண்டிருந்தான் கதிர்.<br /><br />கதிர் எட்டாம் வகுப்பு படிக்கும் ஒரு பள்ளி மாணவன். அவனது தந்தை ராமமூர்த்தி பிரபல நாளிதல் ஒன்றில் பத்திரிக்கையாளராக ஆகப் பணியாற்றுகின்றார். அவன் தாய் சுதா இல்லத்த்ரசி. <br /><br />கதிர் தாய்க்கு மிகவும் செல்லப்பிள்ளை. <br /><br />"எல்லாத்தையும் எடுத்து வெச்சிட்டியா" சுதா.<br /><br />"ம்ம் எடுத்து வெச்சிட்டேன் அம்மா" கதிர்.<br /><br />"அப்பாவுக்கு இப்ப அலுவலகத்துல கொஞ்சம் வேலை அதிகம் இருக்கு. அதை முடிச்சிட்டு இன்னும் 2 வாரத்துக்குள்ள் நாங்களும் அங்க வந்திடுவோம். தாத்தா, பாட்டிக்கு தொந்தரவு கொடுக்காம இரு. என்ன சரியா?" <br /><br />"ம்ம் முயற்சி செய்யறேன்." என்று கூறிக் கொண்டே காரை நோக்கி ஓட்டம் பிடித்தான் கதிர்.டிரைவர் சோமுவிடம் தனது பேக்கைக் கொடுத்துவிட்டு காரின் முன்பக்கக் கதவைத் திறந்து உள்ளே சென்று அமர்ந்து கொண்டான். <br /><br />பின் சுதாவிடமிருந்து விடைபெற்றுக் கொண்டு,<br />அவனுக்குப் பிடித்த கானாப் பாடல்களைக் கேட்டபடியே அவனது பயணத்தை இனிமையாகத் தொடங்கினான். <br /><br />வண்டி சல்லென வேகமாக பறந்து கொண்டிருந்தது.<br />சோமு வண்டி ஓட்டுவதில் வல்லவன். அது மட்டுமல்ல கதிரின் குடும்பத்தின் மீது நல்ல விசுவாசம் உள்ளவன். டிரைவராக இல்லாமல் அவர்கள் குடும்பத்தில் ஒருவனாகவே இருந்து வருகிறான்.<br /><br />காட்டிப்பாளையத்தில் ஓரிடத்தில் வண்டி பிரேக்டவுண் ஆகிடுச்சு. சோமு "தம்பி கார் பிரேக் டவுண் ஆகிடுச்சுண்ணு நினைக்கிறேன். என்னன்னு பார்த்திட்டு வரேன்" என்று கூறிவிட்டு காரை சரிசெய்வதில் மும்முரமாகிவிட்டான்.<br /><br />கதிருக்கு காருக்குள்ளயே இருக்க ரொம்ப போர் அடிச்சது கார் கதவைத் திறந்து வெளியே வந்தான். <br /><br />அழகான மலையை வேடிக்கை பார்க்க ஆரம்பித்தான்.<br />சில்லென வருடிய காற்று, பச்சை போர்வை போர்த்திய மலைக்குன்று என பார்த்துக் கொண்டிருந்தவனுக்கு அந்த அதிசயமும் கண்ணில் பட்டுவிட்டது.<br /><br />திரும்ப வருவேன் பயமுறுத்த...<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-3880522847802959734?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-34463624542833916812009-03-05T03:37:00.001-08:002009-03-05T03:38:03.431-08:00எனக்கு தீடிர்ன்னு ஒரு விபரீத ஆசை வந்திடுச்சு. என்னதுன்னா கதை எழுதனும்ன்னு தான்.<br /><br />என்ன மாதிரியான கதை எழுதலாம்னு யோசிச்சேன்.<br />காதல் கத்தரிக்கான்னு எதாவது. (வேண்டாம் அந்த மாதிரி கதைய வச்சு தான் சினிமால கோடானக் கோடி பேரை கொலையாக் கொன்னுக்கிட்டிருக்காங்க) நாமும் எதுக்கு அதை செய்யனும்.<br /><br />அப்பறம் நகைச்சுவையா? இப்போ எல்லா பிளாக்குமே நகைச் சுவையா தான் இருக்கு. சோ அதுவும் வேணாம்.<br /><br />இப்படியே நான் யோசிச்சிட்டிருக்கும் போது இருட்டி விட்டது.<br /><br />சூரியன் பாய் சொல்லிட்டுப் போகுது. நிலா ஹெலோ சொல்லிட்டு வருது.<br /><br />நான் நிலாவைப் பார்க்கும் போது எனக்கு நிலாவுல ஒரு பாட்டி வடை சுட்டுக்கிட்டு இருப்பாங்கன்னு என் பாட்டி சொன்னது நினைவுக்கு வந்தது. <br /><br />நிலாவை உற்றுப் பார்த்தேன். கொஞ்சம் பயமா இருந்தது. <br />பயம் பயம். ஆஹா புடிச்சிட்டேன் பாயின்டை.<br /><br />நான் எல்லோரையும் பயமுறுத்தற மாதிரி ஒரு கதைய எழுதப் போறேன். ஆமாம் பேய்க் கதை தான்.<br /><br />தலைப்புபூ......ம்ம்ம்ம்ம்<br />தில் தில் திகில்...<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-3446362454283391681?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-19207994909615943802009-03-02T18:44:00.001-08:002009-03-03T04:36:21.708-08:00வழக்கொழிந்த தமிழ்ச் சொல் தொடர் இப்ப வலையுலகில் மிக பிரபலமாகியுள்ளது. இதுல வழக்கொழிந்த தமிழ்ச் சொற்களின பட்டியலைத் தரணும். இதுல கடைசியா யாரையாவது மாட்டிவிட்டிருவாங்க. அந்த வகையில் எம்மை மாட்டிவிட்ட பெருந்தகைகள் கலாட்டா அம்மணியும், இயற்கையும். சரி என்ன எழுதலாம்னு கொஞ்சம் என் குட்டிபிரைனை போட்டு கசக்கி பிழிந்து எடுத்திருக்கிறேன். குறை இருப்பின் பொறுத்தருள்க.<br /><br />1, அகம் - உள்ளம்<br />2, அல் - இரவு<br />3, முகில் - வானம்<br />4, உண்டி - உணவு<br />5, கயல் - மீன்<br />6, தண்மை - குளிர்ச்சி<br />7, வெம்மை - வெப்பம்<br />8, துயில் - தூக்கம்<br />9, கலாபம் - அழகான ஆண்மயில்<br />10, கபாலம் - மண்டை ஓடு<br /><br />யாரை மாட்டிவிடலாம். ம்ம்ம்ம்ம்<br />தாரணி பிரியா <br />இராஜலெட்சுமி @ ராஜி<br />மேவி<br />ஆனந்தி<br />காயத்ரி<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-1920799490961594380?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-62435909343663915992009-02-21T03:05:00.000-08:002009-02-21T03:19:19.649-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZ_iMW8KOOI/AAAAAAAAAPc/XiKBzqmais0/s1600-h/helpinghands.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZ_iMW8KOOI/AAAAAAAAAPc/XiKBzqmais0/s400/helpinghands.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305207588009949410" /></a><br /><br /><br />உலக நாடுகளுக்கு ஓர் வேண்டுகோள்<br /><br />எல்லோரும்<br />வாழ்ந்து மடிகிறார்கள்.<br />எம்<br />தமிழீழக் குழந்தைகள்<br />மட்டும்<br />மடிவதற்காகவேப்<br />பிறக்கின்றார்கள்.<br />உங்களிடம்<br />மண்டியிட்டு<br />வேண்டுகின்றேன்<br />உங்களால்<br />அமைதிக்கொடியைப்<br />பறக்க விட முடியாவிட்டாலும்<br />பரவாயில்லை<br />ஏவுகணைகள்<br />பறப்பதையாவது<br />தடுத்து நிறுத்துங்கள்.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZ_ht2yvAII/AAAAAAAAAPU/yMbzXBQeJXs/s1600-h/childs-prayer_~k0888985.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 271px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZ_ht2yvAII/AAAAAAAAAPU/yMbzXBQeJXs/s400/childs-prayer_~k0888985.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305207063984406658" /></a><div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-6243590934366391599?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-85944707157336378052009-02-20T11:43:00.000-08:002009-02-20T11:56:43.663-08:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/22VZKQ4DcFc&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/22VZKQ4DcFc&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-8594470715733637805?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-75459752240124045352009-02-19T09:25:00.000-08:002009-02-19T09:47:55.742-08:00நாம் சட்டமாகக் கருதும் வழக்கறிஞ்ர்களும், நாட்டின் ஒழுங்கிற்காக உள்ள காவல்துறையினருக்குமிடையே மோதல்<br /><br />நம்ப தமிழ்நாடு எங்க போய்க்கிட்டு இருக்குன்னு தெரியல. மக்களுக்கு எதாவது பிரச்சனைனா நாம் காவல்துறையிடம் முறையிடுவோம். அங்க சரிப்பட்டு வரலன்னா நீதிமன்றம் போவோம். ஆனா இவங்க இரண்டு தரப்புமே மோதிக்கொண்டால் அதை நாம எங்க போய் சொல்வது. போற போக்கப் பார்த்தா வன்முறையாட்டத்துல பாகிஸ்தானையெல்லாம் நம்ப தமிழ்நாடு தூக்கி சாப்பிட்டும் போல இருக்கு.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZ2awBDvkFI/AAAAAAAAAPM/oERNiGGvZ6o/s1600-h/tblfpnnews_34870547057.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 301px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZ2awBDvkFI/AAAAAAAAAPM/oERNiGGvZ6o/s400/tblfpnnews_34870547057.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5304566085820846162" /></a><br /><br />இந்த சம்பவத்தில் காவல்நிலையமும் தீயிட்டுக் கொளுத்தப்பட்டுள்ளது.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZ2anlKqzXI/AAAAAAAAAPE/H8W4gHn15pY/s1600-h/fpnmix_36562746764.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 312px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZ2anlKqzXI/AAAAAAAAAPE/H8W4gHn15pY/s400/fpnmix_36562746764.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5304565940894748018" /></a><br /><br /><br /><br />சுப்பிரமணிய சாமி முட்டை வீச்சு சம்பவத்தால் சென்னை உயர்நீதிமன்ற வளாகத்திற்குள் புகுந்து வழக்கறிஞர்களை கைது செய்ய முற்பட்டனர் காவல்துறையினர்.<br /><br />சுப்பிரமணிய சாமியை கைது செய்யக்கோரி வழக்கறிஞ்ர்களுக்கும், காவல்துறையினருக்கும் இடையே வாக்குவாதம் நடந்துள்ளது. வாக்குவாதம் முற்றி கைகலப்பாகிவிட்டது.<br /><br />அப்போது காவல்துறையினருக்கும் வழக்கறிஞர்களுக்கும் இடையே ஏற்பட்ட வாக்குவாதம் மோதலில் முடிந்தது.<br /><br />வரலாறு காணாத இந்த மோதல் சம்பவத்தால் போர்க்களமானது உயர்நீதிமன்ற வளாகம்.<br /><br /><br />போலீசாரும், வழக்கறிஞர்களும் மாறி, மாறி தாக்குதல் சம்பவத்தில் ஈடுப்பட்டபோது பத்திரிக்கையாளர்கள் படம் பிடித்தனர்.<br /><br />பத்திரிக்கையாளர்களை தாக்கியது தான் இந்த கொடுமையின் உச்சமே.<br /><br />நாங்கள் அடித்து நொறுக்குவதை படம் பிடிக்காதே, அவர்கள் அடித்து நொறுக்குவதை படம் எடு என்று இரு தரப்பினரும் பத்திரிக்கையாளர்களை மிரட்டியுள்ளனர்.<br /><br />இந்த மிரட்டலில் பத்திரிக்கையாளர்களின் காமிராக்களை அடித்து நொறுக்கியுள்ளனர்.<br /><br />ஒரு பக்கம் தமிழகமே திரண்டு ஈழத்தமிழர்களுக்காக குரல் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கும் இவ்வேளையில் இது போன்ற சம்பவம் திட்டமிட்ட சதியா? எதார்த்தமா நிகழ்ந்ததா? என்று தான் தெரியவில்லை. <br /><br />ஏன் இந்த சந்தேகம் தோன்றுகிறது என்றால் ஈழத்தமிழர்களுக்கு குரல் கொடுப்பதில் முன்னால் வந்து நின்றவர்கள் வழக்கறிஞ் சகோதரர்கள். காவல்துறையினரையும் குறைகூற முடியாது. மக்களின் நியாயமான் போராட்டத்திற்கு ஆதரவளித்தவர்கள் தான். இப்போ இந்த இருதரப்புக்கும் இடையே மோதல். அடுத்து தமிழகத்தில் என்ன நடக்கப்போகிறது என்று தான் தெரியவில்லை. <br /><br />இந்த தாக்குதலில் வக்கீல்கள் பலர் தாக்கப்பட்டுள்ளனர். மண்டை உடைந்து இரத்த வெள்ளத்தில் பலர் காட்சியளிக்கின்றனர். பத்திரக்கையாளர்களும் தாக்கப்பட்டுள்ளனர்.<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-7545975224012404535?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-54224176757587152642009-02-16T04:52:00.001-08:002009-02-16T05:08:27.812-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZllLzin_FI/AAAAAAAAAOI/Y-trB0WT-Os/s1600-h/p107.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 184px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZllLzin_FI/AAAAAAAAAOI/Y-trB0WT-Os/s400/p107.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303381289693871186" /></a><br />'அருள்மிகு கூகுள் ஆண்டவர் துணை' என கம்ப்யூட்டரின் நெற்றியில் தாராளமாக எழுதிவைக்கலாம். அந்த அளவுக்கு இணைய உலகின் சூப்பர் ஸ்டாராக இருக்கிறது கூகுள் சர்ச் இன்ஜின். ஒபாமா முதல் ஒசாமா வரை, நமீதா முதல் ஷகீலா வரை எதைத் தேடித் தட்டினாலும் 'இந்தா புட்ச்சுக்கோ' எனக் கொண்டுவந்து கொட்டுகிறார் கூகுள் ஆண்டவர். ஜிமெயில், ஆர்குட், பிளாக்கர், பிகாசோ, யு டியூப் என கூகுளின் இதர வசதிகளும் இணையத்தில் செம ஹிட். 'ஏதோ அமெரிக்க கம்பெனியாக்கும்!' என்று எண்ணிக்கொண்டு இருந்த நம்மவர்களிடையே வலம் வந்துகொண்டு இருக்கிறது 'கூகுள் பஸ்!'<br /><br />பாமர மக்களும் இன்டர்நெட் பயன்படுத்துவதை அதிகப்படுத்த வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் தொடங்கப்பட்டுள்ள திட்டத்தின்படி, தமிழகமெங்கும் உலா வந்துகொண்டு இருக்கிறது இந்த ஏ.சி. பஸ். பொதுமக்கள் யார் வேண்டுமானாலும் இன்டர்நெட் கற்றுக்கொள்ள விரும்பினால் இந்தப் பேருந்துக்குக் கை காட்டி நிறுத்தலாம். பஸ்ஸில் நுழைந்ததும் இன்டர்நெட் பயன்பாடு தொடர்பாக, தமிழ் மற்றும் ஆங்கிலத்தில் ஒரு வீடியோ போட்டுக் காட்டப்படுகிறது. அதைத் தொடர்ந்து அங்கிருக்கும் கம்ப்யூட்டர்களில் தகவல் தொடர்பு, பொழுது போக்கு, கல்வி என நான்கு தலைப்புகளின் கீழ் இன்டர் நெட் பயன்படுத்துவது பற்றி அறிந்துகொள்ளலாம்.<br /><br /><br /><br />இந்தத் திட்டத்தைத் தொடங்கிவைக்க சென்னை வந்திருந்தார் கூகுள் இந்தியா நிறுவனத்தின் ரிசர்ச் அண்டு டெவலப்மென்ட் தலைவர் பிரசாத் பாரத் ராம்.<br /><br />''நானும் சென்னைவாசிதான். நம் நாட்டில் நிறைய பேருக்குக் கல்வியறிவு இருந்தும் கம்ப்யூட்டர், இன்டர்நெட் பயன்படுத்துவதில் ஒருவிதத் தயக்கம் இருக்கிறது. கம்யூட்டர் பயன்பாட்டுக்குக் கொஞ்சம் ஆங்கில அறிவு இருந்தால் போதும். இருந்தாலும், மக்களிடம் தயக்கம் இருக்கிறது. எனவே, வட்டார மொழிகளில் எங்கள் சேவையைத் தொடங்கியுள்ளோம். ஒரு சோதனை முயற்சியாக தமிழ்நாட்டு கிராமப்புற மக்களுக்கு கம்ப்யூட்டர், இன்டர்நெட்டைக் கொண்டு சேர்க்குறதுக்காக இந்த கூகுள் பஸ் திட்டத்தை ஆரம்பிச்சிருக்கோம். இந்தியாவில் 60 கோடி பேர் கல்வியறிவு பெற்றவர்களாக இருந்தாலும், இன்டர்நெட் பயன்படுத்துபவர்கள் வெறும் 6 கோடி பேர்தான். அதிலும் பெரும்பாலானவர்கள் ஆங்கிலத்தையே பயன்படுத்துகின்றனர். கூகுள் உலக அளவில் 112 மொழிகளிலும், தமிழ், இந்தி, மலையாளம் உள்பட 9 இந்திய மொழிகளிலும் தன் சேவையை வழங்குகிறது. இந்தியாவில் இந்திக்கு அடுத்து இன்டர்நெட்டில் அதிகம் பயன்படுத்தப்படும் மொழி தமிழ்தான். அதனால் தமிழகத்தில் இந்த பஸ்ஸை முதலில் வலம் வரச் செய்வதில் கூகுள் நிறுவனம் பெருமை கொள்கிறது!'' என்கிறார்.<br /><br />இன்னும் ஆறு வாரங்களுக்கு தமிழ்நாடு முழுக்க 15 முக்கிய நகரங்களுக்கு இந்த பஸ் பயணப்படும். ரை ரைட்!<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-5422417675758715264?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-65021455655845663142009-02-14T03:31:00.000-08:002009-02-14T03:44:32.560-08:00அட்டகாசமான வாழ்த்து அட்டைகள், உங்கள் அம்மா,அப்பா, நண்பர்கள், உறவினர்களுக்கு கொடுத்து மகிழுங்கள்<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZatsuWw9JI/AAAAAAAAAOA/tH7mDFdNqmw/s1600-h/happy-valentines.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 333px; height: 298px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZatsuWw9JI/AAAAAAAAAOA/tH7mDFdNqmw/s400/happy-valentines.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302616595144701074" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZatnSvgOMI/AAAAAAAAAN4/G95sAyeWWsU/s1600-h/valentines_day_comment_graphic_11.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZatnSvgOMI/AAAAAAAAAN4/G95sAyeWWsU/s400/valentines_day_comment_graphic_11.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302616501832923330" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZatfbD38LI/AAAAAAAAANw/CKBRQA6yvNc/s1600-h/happy-valentines-day-janu.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 389px; height: 274px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZatfbD38LI/AAAAAAAAANw/CKBRQA6yvNc/s400/happy-valentines-day-janu.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302616366626894002" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZatW37B1rI/AAAAAAAAANo/o6zjvPjcHRk/s1600-h/happy-valentines-day1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZatW37B1rI/AAAAAAAAANo/o6zjvPjcHRk/s400/happy-valentines-day1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302616219755599538" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZatRJoLzAI/AAAAAAAAANg/1NfqZudAt_M/s1600-h/HappyValentinesDay.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 397px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZatRJoLzAI/AAAAAAAAANg/1NfqZudAt_M/s400/HappyValentinesDay.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302616121429183490" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZatHyGbiHI/AAAAAAAAANY/stvPiNmdv0k/s1600-h/084.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 386px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZatHyGbiHI/AAAAAAAAANY/stvPiNmdv0k/s400/084.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302615960494770290" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZas-40CzYI/AAAAAAAAANQ/cHUKcX-yUPU/s1600-h/Valentines+Day+2008.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 364px; height: 355px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZas-40CzYI/AAAAAAAAANQ/cHUKcX-yUPU/s400/Valentines+Day+2008.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302615807677877634" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZasx5IuwfI/AAAAAAAAANI/vL0vO14OTPU/s1600-h/f_happyvalentm_0b026cd.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 354px; height: 310px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZasx5IuwfI/AAAAAAAAANI/vL0vO14OTPU/s400/f_happyvalentm_0b026cd.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302615584426344946" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZaskJFhChI/AAAAAAAAANA/iOi4wM1dIhc/s1600-h/Happy-Valentines-Day-1538.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZaskJFhChI/AAAAAAAAANA/iOi4wM1dIhc/s400/Happy-Valentines-Day-1538.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302615348189661714" /></a><div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-6502145565584566314?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-82373137145456578852009-02-12T03:29:00.000-08:002009-02-12T03:34:07.504-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZQIq-OoVaI/AAAAAAAAALs/e50ve1asTmY/s1600-h/vinayakar.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZQIq-OoVaI/AAAAAAAAALs/e50ve1asTmY/s400/vinayakar.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5301872195673806242" /></a><br /><br />இது கடன்வாங்கிய கவிதை<br /><br />அரசமரப் பிள்ளையாரை கண்டால்<br />வணங்காமல் போனதில்லை<br /><br />விநாயகர் வினை தீர்ப்பார் என்பதற்கல்ல...<br />அரசமரத்தை காப்பதொடு மட்டுமல்லாமல்,<br />அதை சுற்றிவந்து நீர் ஊற்ற வைத்தாரே!!!<br /><br />இல்லை என்றால்<br />அது என்றோ விறகாகவோ...<br />வீட்டு முற்றமாகவோ மாறி இருக்ககும்<br /><br />விநாயகரின் அருளால்...<br />அரசமரமும் ஆனது கடவுளாக!!!<br /><br />சுற்றி வந்தால் பிள்ளை வரம் கொடுக்குமாம்<br />அரசமரம்...!!!<br /><br />நன்றி <br />வளர்மதி<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-8237313714545657885?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-71903191738845348582009-02-12T03:26:00.000-08:002009-02-12T03:27:46.660-08:00சுயநல வாதிகளின் கூடாறம் <br />இந்த மென்பொருள் துறை... <br />எப்படி சொல்கிறேன் என்கிறீர்களா..?? <br />ஏனென்றால் நானும் ஒரு சுயநலவாதிதான்... <br /><br />கொஞ்சம் கூடக் கொடுத்தால் போதும், <br />முகவரி கொடுத்தவனை மறந்து... <br />பறந்து இல்லை... இல்லை... தாவிச் செல்லும் <br />இதயமற்றவனுக்கு பெயர் <br />software engineer <br /><br />விடியவிடிய வேலை பார்ப்பான், <br />வெளிநாட்டினர் சுகமாய் வாழ! <br /><br />சம்பாதித்ததை கொண்டுபோய் <br />"சால்சா"வில் தொலைப்பான்.. <br /><br />மூளை இருந்தும்... <br />முதுகெலும்பு இல்லாதவன். <br /><br />ஒருமுறை பறந்து சென்று <br />வந்துவிட்டால் போதும்... <br />50 சவரனில் இருந்து 100 ஆக்கி <br />அவனையே விற்றுக்கொள்வான்... <br /><br />ஆனால் வாங்கத்தான் ஆளில்லை... <br />வேலை இல்லாதவனங்கள, <br />யாரு அவ்வளவு காசுகொடுத்து வாங்குவா...??? <br /><br />நன்றி <br />வளர்மதி<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-7190319173884534858?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-83684908583337350622009-02-11T18:48:00.000-08:002009-02-11T18:52:09.205-08:00இது நம்ம தேசம்!<br />=================<br /><br />எலிகூட கிடைக்காமல்<br />இறந்துகொண்டிருக்கும் தேசம் - மறுபுறம்<br />மொழியின் சிறப்புகளை<br />முழக்கமிட்டுப் பேசும்!<br /><br />பாலின்றி சேயும் கூழின்றி தாயும்<br />பரிதவித்துச் சாகும் தேசம் - மறுபுறம்<br />பாதாம் பருப்பில் பாயசம் என<br />சமையல் குறிப்புகள் பேசும்!<br /><br />வேலையின்றி இளைஞர் கூட்டம்<br />வெந்து சாகும் தேசம் - மறுபுறம்<br />பெப்சி உமாவுடன் பேசுங்கள்<br />பிறகென்ன? என சேனல்கள் பேசும்!<br /><br />குடிக்க நீரின்றி<br />குடங்களுடன் அலையும் தேசம் - மறுபுறம்<br />கோகோ கோலா ஐந்து ரூபாய்தானென<br />விளம்பரங்கள் வக்கணையாய்ப் பேசும்!<br /><br />படுக்க இடமின்றி மக்கள்<br />பாதையோரம் கிடக்கும் தேசம் - மறுபுறம்<br />"அகண்ட பாரதத்தில் உகாண்டா" என<br />அடாவடியாய்ப் பேசும்!<br /><br />மனுக்களை அனுப்பி<br />மன்றாடிக் கொண்டிருக்கும் தேசம் - மறுபுறம்<br />மாண்புமிகுகளோ மப்புடன்<br />மனுதர்மம் பற்றிப் பேசும்!<br /><br />ஏர்தொட்ட கரங்களை<br />தேர்தொட விடாத தேசம் - மறுபுறம்<br />எல்லோரும் இந்நாட்டு மன்னரென<br />இலக்கியம் பேசும்!<br /><br />எல்லாவற்றையும் சகிக்கும் தேசம்<br />என்றாவது எதிர்த்துப் பேசும்<br />அன்று அதன் பேச்சு உங்கள்<br />செவியில் மட்டுமல்ல<br />செவிட்டிலும் விழும்!<br /><br />- கவிஞர் ராசை. கண்மணி ராசா<br />இராசபாளையம், தமிழ்நாடு.<br /><br />(அவரது "கவிதையாவது....கழுதையாவது!" -கவிதைநூலில்)<br /><br /> நன்றி<br /> "தமிழ் பிரவாகம்"<br />"தமிழ் எங்கள் உயிருக்கு நேர்"<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-8368490858333735062?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-32775265847055470102009-02-11T18:28:00.000-08:002009-02-11T18:29:15.623-08:00வீட்டுக்கொரு மரம் வளர்த்தால்<br />வேருக்கே நீரின்றி வீணாகிறது…<br />வீதியிலே மரம் வளர்த்தால்<br />வெட்டிச்சாய்க்கிறார்கள் சாலைபோட…<br />மரங்களை நேசிக்காத<br />மனிதர்களிடம் எங்கே<br />மனிதநேயத்தைத் தேடுவது?<br /><br />வீட்டுக்கொரு மனிதம் வளர்ப்போம்<br />விழிக்கட்டும் மனித சமுதாயம்!<br /><br />- ஆர். ராஜ்குமார், திருவெறும்பூர்<br />தமிழ்நாடு<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-3277526584705547010?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-91858171978110772009-02-11T18:11:00.000-08:002009-02-11T18:25:02.373-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZOIEzzLXxI/AAAAAAAAALc/M2A6KYdYyjA/s1600-h/12simon.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 90px; height: 117px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SZOIEzzLXxI/AAAAAAAAALc/M2A6KYdYyjA/s400/12simon.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5301730802550923026" /></a><br />தலிபான் தீவிரவாதிகளால் கடந்த october 15ந் தேதி கடத்தப்பட்ட தமிழகத்தைச் சேர்ந்த சைமன் @ வாசு தீவிரவாதிகளால் கொல்லப்பட்டுவிட்டார். அவரது சடலத்தை மீட்க அவரது குடும்பத்தினர் போராடி வருகின்றனர். <br /><br />விழுப்புரம், பிப். 10: ஆப்கன் அரசால் கைது செய்யப்பட்ட இரு தீவிரவாதிகளை ஒப்படைத்தால் மட்டுமே சைமனின் சடலத்தைக் கொடுக்க முடியும் என்று தீவிரவாதிகள் புது நிபந்தனை விதித்துள்ளதாகத் தெரிகிறது. இதனை அடுத்து ஆப்கன் ராணுவமும் மற்றும் போலீஸôரும் சைமன் சடலத்தை மீட்கும் அதிரடி முயற்சியில் இறங்கியுள்ளனர். <br /><br />விழுப்புரம் மாவட்டம் கள்ளக்குறிச்சி அருகே உள்ள பிரம்மகுண்டத்தைச் சேர்ந்தவர் வாசு (எ) சைமன் (31). இவர் ஆப்கனில் உள்ள இத்தாலி நிறுவனத்துக்கு சமையல் வேலைக்குச் சென்றார். அங்கு தலிபான் தீவிரவாதிகளால் அக்டோபர் 13-ம் தேதி கடத்தப்பட்டார். <br /><br />அவரை விடுவிக்க தீவிரவாதிகள் 75 ஆயிரம் டாலர் பணம் கேட்டனர். சைமன் வேலை செய்த தனியார் நிறுவனம் 50 ஆயிரம் டாலர் வரை தருவதற்கு பேச்சு நடத்தியதாக தெரிகிறது. <br /><br />இப் பேச்சு வார்த்தை நடைபெறும் அதேவேளையில், தலிபான் தீவிரவாதிகள் இருவர் ஆப்கன் ராணுவத்திடம் சிக்கியுள்ளனர். அவர்களை விடுவிக்கும்படியும் தீவிரவாதிகள் கேட்டு வந்தனர். இந் நிலையில்தான் தலிபான்கள் சைமனை கொலை செய்தனர். அவர் சுட்டுக் கொலை செய்யப்பட்டிருக்கலாம் என்று தெரிகிறது. அவரது சடலத்தை எங்கு வைத்துள்ளனர் என்பது தெரியவில்லை. சைமனின் சடலம் கிடைத்த பிறகும்தான் அவர் எப்படி கொலை செய்யப்பட்டார் என்ற விவரம் உறுதியாகும். <br /><br />நிபந்தனை <br /><br />இதற்கிடையில் தலிபான் தீவிரவாதிகள் சைமன் சடலத்தை ஒப்படைப்பதற்கு பணமும், கைது செய்யப்பட்ட இரு தலிபான் தீவிரவாதிகளை விடுவிக்க வேண்டும் என்று நிபந்தனையும் விதித்துள்ளதாகத் தெரிகிறது. <br /><br />இதுகுறித்து சைமனின் அண்ணன் சுப்பிரமணி ஆப்கனில் இருந்து தொலைபேசி மூலம் நிருபர்களிடம் கூறியது: <br /><br />சைமனை 8-ம் தேதி இரவு தீவிரவாதிகள் கொன்றிருக்கின்றனர். அவர் உடல் நலக்குறைவால் இறந்து விட்டதாக இந்திய தூதரக அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர். <br /><br />ஆனால், அவர் உடல் நலக்குறைவால் இறந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. அவரை தீவிரவாதிகள் கொலை செய்திருக்கின்றனர். சைமன் உயிருடன் இருக்கும்போதே ஒரு வேளை மட்டுமே உணவு வழங்கி சித்திரவதை செய்தனர். சைமன் வேலை செய்த இத்தாலி நிறுவனம் அவரது குடும்பத்துக்கு நஷ்டஈடு வழங்குவதாக கூறியுள்ளது. ஆனால், எவ்வளவு தொகை என்பதை தெரிவிக்கவில்லை. அந் நிறுவனம் சார்பில் ஆழ்ந்த இரங்கலை தெரிவித்துள்ளனர். <br /><br />தீவிரவாதிகள் தங்கியிருந்த பகுதியில் ஆப்கன் ராணுவமும், போலீஸôரும் சைமனின் உடலைத் தேடும் பணியில் இறங்கியுள்ளனர். அப் பகுதியில் பனிமூட்டம் அதிகம் உள்ளது. இதனால் தேடுதல் வேட்டையில் சிரமம் ஏற்பட்டுள்ளது. இரு தினங்களில் சடலம் கிடைத்துவிடும் என்று இந்திய தூதரக அதிகாரிகள் நம்பிக்கை தெரிவித்தனர் என்றார் சுப்பிரமணி. <br /><br />சோகத்தில் மூழ்கிய பிரம்மகுண்டம் கிராமம் <br /><br />சைமன் கொலை செய்யப்பட்ட செய்தியை அறிந்த பிரம்மகுண்டம் கிராமம் சோகத்தில் மூழ்கியுள்ளது. சைமனின் சடலத்தையாவது மீட்டுத் தர வேண்டும் என்று உறவினர்கள் கோரிக்கை விடுத்தனர். ""குழந்தைகளை நன்றாக படிக்க வைக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் சம்பாதிப்பதற்கு ஆப்கன் சென்றார். ஆனால், அவரது நிலை இப்படி ஆகிவிட்டதே'' என்று சைமனின் மனைவி வசந்தி வேதனையுடன் கூறினார். <br /><br /><br />குழந்தைகளின் படிப்புச் செலவை ஏற்றார் விஜயகாந்த் <br /><br />விழுப்புரம், பிப். 10: ஆப்கனில் தீவிரவாதிகளால் படுகொலை செய்யப்பட்ட சைமனின் குழந்தைகள் படிப்புச் செலவு முழுவதையும் தேமுதிக ஏற்கும் என்று அக் கட்சியின் தலைவர் விஜயகாந்த் அறிவித்துள்ளார். இத் தகவல் விழுப்புரம் மாவட்ட தேமுதிக மூலம் சைமன் குடும்பத்தினருக்கு தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. விழுப்புரம் மாவட்ட தேமுதிக செயலர் எல்.வெங்கடேசன் மற்றும் நிர்வாகிகள் பாதிக்கப்பட்ட சைமனின் குடும்பத்தினரை செவ்வாய்க்கிழமை நேரில் சந்தித்து ஆறுதல் கூறினர். பின்னர் அவர்களிடம் சைமனின் குழந்தைகளான 5-ம் வகுப்பு படிக்கும் நிர்மலா (10), 3-ம் வகுப்பு படிக்கும் அஜீத் (7) ஆகிய இருவரின் படிப்பு செலவு முழுவதையும் தேமுதிக ஏற்கும் என்று கட்சித் தலைவர் விஜயகாந்த் கூறியுள்ளதாகவும் தெரிவித்தனர்<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-9185817197811077?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-2009551368305522692009-02-10T02:57:00.000-08:002009-02-10T02:58:10.390-08:00Intresting to read<br /><br />Every person those who r far away from their parents for jobs should have to read this heart touching mail!!!<br /><br />ONE BEDROOM FLAT...<br /><br />WRITTEN BY AN INDIAN SOFTWARE ENGINEER..<br /><br />A Bitter Reality...<br />As the dream of most parents I had acquired a degree in Software Engineering and joined a company based in USA , the land of braves and opportunity. When I arrived in the USA , it was as if a dream had come true.<br /><br />Here at last I was in the place where I want to be. I decided I would be staying in this country for about Five years in which time I would have earned enough money to settle down in India .<br />My father was a government employee and after his retirement, the only asset he could acquire was a decent one bedroom flat.<br />I wanted to do some thing more than him. I started feeling homesick and lonely as the time passed. I used to call home and speak to my parents every week using cheap international phone cards. Two years passed, two years of Burgers at McDonald's and pizzas and discos and 2 years watching the foreign exchange rate getting happy whenever the Rupee value went down.<br />Finally I decided to get married. Told my parents that I have only 10 days of holidays and everything must be done within these 10 days. I got my ticket booked in the cheapest flight. Was jubilant and was actually enjoying hopping for gifts for all my friends back home. If I miss anyone then there will be talks. After reaching home I spent home one week going through all the photographs of girls and as the time was getting shorter I was forced to select one candidate.<br />In-laws told me, to my surprise, that I would have to get married in 2-3 days, as I will not get anymore holidays. After the marriage, it was time to return to USA , after giving some money to my parents and telling the neighbors to look after them, we returned to USA .<br />My wife enjoyed this country for about two months and then she started feeling lonely. The frequency of calling India increased to twice in a week sometimes 3 times a week. Our savings started diminishing.<br />After two more years we started to have kids. Two lovely kids, a boy and a girl, were gifted to us by the almighty. Every time I spoke to my parents, they asked me to come to India so that they can see their grand-children.<br />Every year I decide to go to India … But part work part monetary conditions prevented it. Years went by and visiting India was a distant dream. Then suddenly one day I got a message that my parents were seriously sick. I tried but I couldn't get any holidays and thus could not go to India ... The next message I got was my parents had passed away and as there was no one to do the last rights the society members had done whatever they could. I was depressed. My parents had passed away without seeing their grand children.<br />After couple more years passed away, much to my children's dislike and my wife's joy we returned to India to settle down. I started to look for a suitable property, but to my dismay my savings were short and the property prices had gone up during all these years. I had to return to the USA ...<br />My wife refused to come back with me and my children refused to stay in India ... My 2 children and I returned to USA after promising my wife I would be back for good after two years.<br />Time passed by, my daughter decided to get married to an American and my son was happy living in USA ... I decided that had enough and wound-up every thing and returned to India ... I had just enough money to buy a decent 02 bedroom flat in a well-developed locality.<br />Now I am 60 years old and the only time I go out of the flat is for the routine visit to the nearby temple. My faithful wife has also left me and gone to the holy abode.<br />Sometimes I wondered was it worth all this?<br />My father, even after staying in India , Had a house to his name and I too have the same nothing more.<br />I lost my parents and children for just ONE EXTRA BEDROOM.<br />Looking out from the window I see a lot of children dancing. This damned cable TV has spoiled our new generation and these children are losing their values and culture because of it. I get occasional cards from my children asking I am alright. Well at least they remember me.<br />Now perhaps after I die it will be the neighbors again who will be performing my last rights, God Bless them.<br />But the question still remains<br />'was all this worth it?'<br />I am still searching for an answer.................!!!<br />START THINKING IS IT JUST FOR ONE EXTRA BEDROOM???<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-200955136830552269?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-63650852227120504422009-02-05T06:14:00.001-08:002009-02-05T06:24:56.992-08:00மனதிடமுள்ளவர்கள், பயப்பட விருப்பமுள்ளவர்கள் இதைப் படிக்கலாம்<br /><br />இலங்கையின் முதல் அனகொன்டா என வர்ணிக்கப்படுமளவிற்குப் பெரியதொரு மலைப்பாம்பு இலங்கை, அநுராதபுரத்தில் உயிரற்ற நிலையில் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளது. படங்களைக் கீழே காணலாம். <br /><br />என்ன நீங்கள் ராஜபட்சேவோட புகைப்படம் வருமென எதிர்பார்த்தீர்களா?<br /><br />ராஜபட்சே இதை விட கொடுமையான விலங்கு.<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SYr0_YriYSI/AAAAAAAAALU/9nFUzy9H6kY/s1600-h/ana.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SYr0_YriYSI/AAAAAAAAALU/9nFUzy9H6kY/s400/ana.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299317281348804898"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SYr06GrsZKI/AAAAAAAAALM/3796za9b0JA/s1600-h/ana1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SYr06GrsZKI/AAAAAAAAALM/3796za9b0JA/s400/ana1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299317190618277026"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SYr0zBDB6NI/AAAAAAAAALE/3FaE2PW131c/s1600-h/ana2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SYr0zBDB6NI/AAAAAAAAALE/3FaE2PW131c/s400/ana2.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299317068846459090"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SYr0ncJWI8I/AAAAAAAAAK8/KhOGoEnvP00/s1600-h/aba3.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SYr0ncJWI8I/AAAAAAAAAK8/KhOGoEnvP00/s400/aba3.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299316869962277826"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SYr0g90VHfI/AAAAAAAAAK0/PIkTqLn23h4/s1600-h/ana4.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_jBO0L1Uop_4/SYr0g90VHfI/AAAAAAAAAK0/PIkTqLn23h4/s400/ana4.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299316758741851634"></a><div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-6365085222712050442?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-33148390505683511512009-02-05T06:06:00.000-08:002009-02-05T06:14:06.366-08:00ராஜ்பட்சா<br />நீ<br />ஒரு கொடிய விலங்கு<br />ஆ அய்யோ<br />தவறாக கூறிவிட்டேனே<br />ஆம் தவறாகதான்<br />கூறி விட்டேன்<br />விலங்குகளே<br />என்னை மன்னியுங்கள்<br />எந்த விலங்கும்<br />தன் இனத்தை<br />தானே அழிப்பதில்லையே!<br />நீ<br />அதைவிட<br />கொடிய விலங்கு<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-3314839050568351151?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-65593019946665922322009-02-03T20:07:00.000-08:002009-02-03T20:14:00.414-08:00இறுதி ஊர்வலம்<br /><br />முத்துக்குமாரின் இறப்பிற்குப் பின் என்ன நடந்தது. அவரின் நிலை என்ன என்பது பற்றி நேரில் பார்த்த ஒருவரின் கூற்றைக் கவனிக்கலாம். வாருங்கள்.<br /><br />என் இனிய வலைத்தமிழ் மக்களே..!<br /><br />ஜனவரி 31, சனிக்கிழமை காலை நான் மீண்டும் கொளத்தூரில் கால்வைத்தபோது, “வீரவணக்கம்.. வீர வணக்கம்.. எங்கள் முத்துக்குமாருக்கு வீர வணக்கம்..” என்ற கோஷம் பிரதான சாலையில் வரும்பொழுதே கேட்டது. கூட்டம் நேற்றைய தினத்தைவிட சற்று அதிகமாகவே காணப்பட்டது.<br /><br />30-ம் தேதி இரவே போலீஸார் அதிக அளவில் அங்கே குவிக்கப்பட்டிருந்தனர். விசாரித்துப் பார்த்ததில், இன்றைக்கு இரவே வலுக்கட்டாயமாக சடலத்தைத் தூக்கிச் செல்ல போலீஸாருக்கு ஒரு எண்ணம் இருப்பதாக தகவல்கள் கிடைத்தன. கூட்டம் குறைவதற்காக போலீஸார் காத்திருப்பதாகவும் செய்தி வந்தது. இதனால் பல்வேறு பத்திரிகையாளர்களும் இரவு நேரத்தில் அங்கேயே இருந்தார்கள். ஆனால் இரவு 1.30 மணிவாக்கில் சேலத்தில் இருந்து வந்து சேர்ந்த சட்டக்கல்லூரி மாணவர்களின் கூட்டத்தை பார்த்துதான் போலீஸார் தங்களது திட்டத்தை மாற்றிக் கொண்டுவிட்டதாக இரவுப் பணியில் இருந்த பத்திரிகையாளர்கள் தெரிவித்தார்கள்.<br /><br />சென்னையில் ஒரு காவல் நிலையம் விடாமல் அனைத்து சப்-இன்ஸ்பெக்டர்களும், இன்ஸ்பெக்டர்களும், காவலர்களும் இங்கே பாதுகாப்புப் பணிக்கு அழைக்கப்பட்டிருந்தார்கள். கூடுதல் பாதுகாப்புக்காக ஆவடி பட்டாலியணில் இருந்து அதிரடிப் படையினரை தருவித்திருந்தார்கள். ஆனாலும் உள்ளே வராமல் சமர்த்துப் பிள்ளையாக பிரதான சாலை அருகிலேயே நின்றிருந்தார்கள் காவல்துறையினர். <br /><br />தமிழகத்தில் இத்தனை அமைப்புகள் உள்ளனவா என்று ஆச்சரியத்தை அளிக்கும்வகையில் பல்வேறு இளைஞரணி அமைப்புகளும் ஒன்று கூடி திரண்டிருந்தார்கள். அதிலும் அவர்கள் சமர்ப்பித்த அஞ்சலி குறிப்புகள் ஒவ்வொன்றும், ஒவ்வொருவிதமாக தமிழில் விளையாடியிருந்தன. <br /><br />மேடைக்கு நேர் கீழே நூற்றுக்கணக்கானோர் நெருக்கடியில் நின்று கொண்டிருக்க ஒரு அமைப்பைச் சேர்ந்த பெண் தொகுப்பாளராக இருந்து ஒழுங்கு செய்து கொண்டிருந்தார். இதுவும் கொஞ்ச நேரத்துக்குத்தான். அடுத்து யாராவது ஒருவர் கையில் ஒலிபெருக்கி சென்றடைய மேடை யாருடைய கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறது என்பதே தெரியாத அளவுக்கு போய்க் கொண்டிருந்தது.<br /><br />முத்துக்குமார் இறந்து 36 மணி நேரம் கழித்து அஞ்சலி அறிக்கையை வெளியிட்ட கலைஞரை போட்டு காய்ச்சி எடுத்தார்கள் பேச்சாளர்கள். அவர்களுடைய கோபத்திற்கு இன்னுமொரு காரணம், அவருடைய தவப்புதல்வர் அழகிரி இந்தச் சோகத்திலும் மதுரையில் நேற்று தனது பிறந்த நாள் கொண்டாடியதையும், அதற்கு கலைஞர் நேற்று காலையில் வாழ்த்து சொல்லியிருப்பதையும் குறிப்பிட்ட ஒருவர் “இதுக்கெல்லாம் நேரமிருக்குய்யா நம்ம பெரிசுக்கு..!” என்று தாளித்துவிட்டார். <br /><br />இன்னொருவர் “முதலில் கலைஞர் என்கிற பட்டத்தையே அவரிடமிருந்து பிடுங்க வேண்டும்..” என்கிற அளவுக்குப் பேசினார். கலைஞரை மட்டுமே விமர்சித்தால் அது நிறைவு பெறாது என்பதனால் கூடவே ஜெயலலிதாவையும் இழுத்துக் கொண்டார்கள். “அந்தக் கட்சிக்காரன்கிட்ட யாழ்ப்பாணம் எங்க இருக்குன்னு கேட்டுப் பாருங்க.. ‘அதெல்லாம் எங்கம்மாவுக்குத்தான் தெரியும்'பான்.. அந்த அளவுக்கு அறிவு சூனியங்கள் உள்ள கட்சி அது.. அவர்களையா நாம் நம்பியிருப்பது..?” என்று தத்துவார்த்த ரீதியாகவெல்லாம் சிந்திக்க வைத்தார்கள் பேச்சாளர்கள்.<br /><br />ஒரு உதவி இயக்குநர் பேசும்போது “முத்துக்குமாரின் உடலை மூலக்கொத்தளம் சுடுகாட்டிற்கு கொண்டு போகக்கூடாது.. கடற்கரைக்குத்தான் கொண்டு செல்ல வேண்டும்.. அங்குதான் புதைக்கப்படுதல் வேண்டும்” என்று ஆவேசப்பட்டார். “அங்கே புதைக்கப்பட்டவர்களைவிட முக்கியமானவன் நமது முத்துக்குமார்தான்..” என்றார். கரவொலியில் கொஞ்சம் ஆவேசமும் கலந்திருந்தது. <br /><br />நேரம் ஆக, ஆக தமிழகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்தும் பல்வேறு அமைப்பைச் சேர்ந்தவர்களின் கிளைப் பிரதிநிதிகள் சாரை, சாரையாக வந்த வண்ணம் இருந்தார்கள். வரும்போதே ‘வேல்! வேல்! வெற்றிவேல்!' போன்று “வீர வணக்கம்..! வீர வணக்கம்..!” என்ற கோஷம் காதைப் பிளந்தது. இந்த மாதிரியான அமைப்புகள் பற்றி எனக்கு சரியான அறிமுகம் இல்லாததால், இந்த கோஷம் ஒரு வேளை இவர்களது தனிப்பட்ட முழக்கச் சின்னமாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். <br /><br />ஒரு கட்டத்தில் முத்துக்குமாரை தரிசிப்பதற்காக சுமார் 300 பேராவது நீண்ட கியூவில் காத்திருந்தபோது இளைய சமுதாயத்தினரின் இன்றைய மனவோட்டத்தை புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. <br /><br />மக்கள் கலை இலக்கிய கழகம், புரட்சிகர இளைஞர் முன்னணி, தமிழ் ஈழ ஆதரவு முன்னணி, பிளாக் பந்தர்ஸ், பெண்கள் எழுச்சி இயக்கம், மக்கள் விடுதலை இயக்கம், ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பு இயக்கம், பொதுநல மாணவர் எழுச்சி இயக்கம், தமிழ்ப் படைப்பாளிகள் பேரியக்கம், புரட்சிகர மாணவர் இலக்கிய முன்னணி, புரட்சிகர ஜனநாயக மாணவர் கழகம், தமிழ் ஈழ ஆதரவு முன்னணி, தனித்தமிழ்நாட்டுக்கான மாணவர் முன்னணி, தமிழ் புலம்பெயர் வாழ் மக்கள் அமைப்பு, ஈழத்து சகோதரர்கள் பாரீஸ்-பிரான்ஸ் அமைப்பு என்று புதிய, புதிய இயக்கங்களைச் சேர்ந்த தோழர்களும், தோழியர்களும் தத்தமது தமிழகத்து பிரதிநிதிகளோடு ஆஜராகியிருந்தனர். இன்னும்கூட நிறைய இயக்கத்தினர் வந்திருந்தார்கள். பெயரை மறந்துவிட்டேன்.<br /><br />இந்த இயக்கத்தினர் அனைவருமே முத்துக்குமார் பற்றிய பல்வேறு துண்டுப் பிரசுரங்களை வெளியிட்டனர். அதை வாங்கவும் ஒரு கூட்டம் ஆலாய்ப் பறந்தது. வெளிச்சத்துக்கு வராத கவிஞர்கள் பலரும், முத்துக்குமார் பற்றி கவிதை எழுதி அதை உடனுக்குடன் அச்சிட்டு கொண்டு வந்திருந்தார்கள். தமிழ் ஈழம் பற்றிய புத்தகங்களும் பரபரப்பாக விற்பனையாகிக் கொண்டிருந்தது. அதிலும் முத்துக்குமார் கடைசியாக வாசித்த இராசேந்திர சோழன் எழுதிய ஈழம் பற்றிய புத்தகம் கொண்டு வந்த சில நிமிடங்களிலேயே காலியானது.<br /><br />கலைஞர், ஜெயலலிதா, சோ, ஹிந்து ராம் ஆகியோரைப் பற்றி பல விமர்சனத் தட்டிகள் பலவிடங்களிலும் காணக் கிடைத்தன. <br /><br />நான்கு தன்னார்வத் தொண்டர்கள் கிட்டத்தட்ட 1 மணி நேரம் அந்த வேகாத வெயிலில் பிரபாகரனைப் பாராட்டி எழுதியிருந்த போஸ்டர்களை தூக்கிக் காட்டிய நிலையில் நின்றிருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது.<br /><br />ஒரு அமைப்பினர் தனி ஈழ நாட்டுக்கு ஆதரவு கேட்டு கையொப்பம் வாங்கிக் கொண்டிருந்தனர். 3 மணி நேரத்தில் அவர்கள் கொண்டு வந்த விண்ணப்பப் படிவங்கள் அனைத்துமே நிரம்பிவிட.. இதற்கு மேல் கையொப்பமிட தாள் இல்லாமல் நின்றது ஆச்சரியம்தான்..<br /><br />வந்திருந்த பொதுஜனங்களின் ஒரேயொரு முக்கியமான கருத்து, ‘முத்துக்குமார் எதையும் எழுதி வைக்காமல் இறந்து போயிருந்தால், நிச்சயம் இந்த அளவுக்கு எழுச்சி ஏற்பட்டிருக்காது' என்பதுதான். அவர் எழுதி வைத்திருந்த ‘மரண சாசனம்'தான் தமிழக இளைஞர்களிடத்திலும், பொதுமக்களிடத்திலும் ஈழம் பற்றிய ஒரு எண்ணத்தை ஏற்படுத்திவிட்டது. “அந்த சாசனத்தை எத்தனை முறை படித்தாலும் சலிக்கவில்லை ஸார்..” என்றார் ஒரு நண்பர். இதையே நான் சந்தித்த பல நண்பர்களும், பொதுமக்களும் திருப்பித் திருப்பிச் சொன்னார்கள். எனக்கும் இது சரியென்றுதான் தோன்றுகிறது.<br /><br />மீண்டும், மீண்டும் படித்துப் பார்க்கிறேன்.. மிக மிக துல்லியமாக, ‘இதுதான் காரணம்.. இவர்கள்தான் காரணம்.. இதைத்தான் எழுதுகிறேன்..' என்று கொஞ்சம்கூட தடம் மாறாமல் நேர்த்தியான வார்த்தைகளின் கட்டமைப்பில் சிறிதுகூட சலிக்க வைக்காமல், உள்ளடக்கத்தில் கேள்வி எழுப்ப முடியாதவாறு ஒரு தேர்ந்த எழுத்தாளனின் உச்சக்கட்ட படைப்பு போல் எனக்குத் தோன்றுகிறது.<br /><br />தம்பி முத்துக்குமரன் திரைப்படத் துறையில் முழு மூச்சுடன் நுழைந்திருந்தால் நிச்சயம் சாதித்திருக்கலாம். எழுதுவதோடு மட்டுமல்லாமல் பேசும்போதுகூட ஆங்கிலம் கலக்காமல் பேச வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்திருக்கிறார் இவர். இதனால்தான் திரைப்படத் துறையின் மாயக்கண்ணாடியை உடைத்துக் கொண்டு இவரால் உள் நுழைய முடியவில்லை என்றார்கள் இவருடன் திரைப்படத் துறையில் பணியாற்றிய நண்பர்கள்.<br /><br />நேரம் ஆக, ஆக கூட்டம் கூடிக் கொண்டே போக அந்த இடமே ஒரு கொதிப்பான சூழலில் காட்சியளித்தது. ஒலிபெருக்கி பிடித்து பேசுகின்ற அனைவருமே உணர்ச்சி கொந்தளிப்பில், “இப்போதே ஈழத்துக்கு போகத் தயார்..” என்கிற ரீதியிலேயே பேசி உணர்ச்சிகள் கொஞ்சமும் குறையாமல் பார்த்துக் கொண்டார்கள். ஒவ்வொரு பேச்சாளருக்கும் இடையிடையே ‘வீர வணக்கம்' என்று கோஷம் எழுப்பவும் மறக்கவில்லை.<br /><br />மேடையேறி முத்துக்குமாரை தரிசித்த ஒவ்வொரு அமைப்பினரும் சடலப் பெட்டியைச் சுற்றி நின்று கைகளை உயர்த்தி “வீர வணக்கம்..! வீர வணக்கம்..!” என்று கோஷம் போட்டுவிட்டுத்தான் இறங்கினார்கள்.<br /><br /><br />யார் சொன்னால் இவர்கள் கேட்பார்கள் என்பது தெரியாமல் போலீஸார் தயங்கி நிற்க.. பிரதான சாலையின் இரு புறமும் போக்குவரத்து தேங்கி நின்றது. போலீஸாருடன் மல்லுக்கட்டுக்குத் தயார் என்ற நிலையில் அவர்கள் காட்சியளித்தபோது சிலர் கெஞ்சி கூத்தாடி அவர்களை வலுக்கட்டாயமாக இழுத்துப் போனார்கள்.<br /><br />போகப் போக ஒலிபெருக்கியில் பேச்சாளர்கள் வாய்க்கூசும் பேச்சுக்களையெல்லாம் சரளமாக அள்ளி வீசத் துவங்கினார்கள். சிறிது நேரத்திற்கு கலைஞரை விட்டுவிட்டு சோனியாகாந்தி, ஜெயலலிதா, சோ, ராம் என்று இந்த நால்வரைப் பற்றியும் அலசி, ஆராய்ந்து, துவைத்து எடுத்துவிட்டார்கள். இதில் பலவற்றை நான் எழுதினால் நீங்களே அடிக்க வருவீர்கள்.. இது போன்ற பேச்சுக்கள் அக்கம்பக்கம் நின்றிருந்த பொதுவானவர்களையும் முகம் சுழிக்க வைத்தது. ஆனால் ஒலிபெருக்கியை ஒவ்வொருவரிடமிருந்து பிடுங்குவதற்குள் அந்தத் தொகுப்பாளர் பெண்மணி ரொம்பவே பிரயத்தனப்பட வேண்டியிருந்தது.<br /><br />அந்தத் தெரு முழுக்கவே இப்படியொரு சூழலை இதுவரையில் சந்தித்திருக்காததால் நேற்று அனைத்து வீடுகளின் உட்புறங்களிலும் பொதுமக்களை நிற்க அனுமதித்திருந்தார்கள். கூட்டம் அப்படியே சேர்ந்து கொண்டே போகவே எங்கெல்லாம் நிழல் கிடைக்கிறதோ அங்கெல்லாம் நின்றபடியே காத்திருந்தது கூட்டம்.<br /><br />மேடைக்கு வந்த முத்துக்குமாரின் பாட்டி தனது பேரனைப் பற்றிப் பெருமையாக பத்திரிகையாளர்களுக்கு பேட்டியளித்தார். அவரைக் கட்டிப் பிடித்து ஒரு கூட்டம் அழத் துவங்க.. அவர்களை அடிக்காத குறையாக விரட்டிய மேடை நிர்வாகிகள்.. பாட்டியிடமே, “பாட்டி நீங்க அழுகக்கூடாது.. உங்க பேரன்தான் உண்மைத்தமிழன்.. அவன் செய்த செயலுக்காக சந்தோஷப்படுங்க..” என்று தங்களது கொள்கையை அவரிடம் புகுத்திக் கொண்டிருந்தார்கள்.<br /><br />என்ன இருந்தாலும் அவர் கிராமத்தில் பிறந்து வளர்ந்தவராச்சே.. சிறிது நேரம் மெளனமாக இருந்தவர், யாராவது பெண்கள் வந்து அவரைத் தொட்டவுடனேயே கதறினார். அவரது நெருங்கிய உறவினர்கள் அவரைச் சூழ்ந்து உட்கார்ந்து கொண்டிருக்க பேரனைப் பற்றிய பல நினைவுகளை திரும்பித் திரும்பி சொல்லிக் கொண்டேயிருந்தார்.<br /><br />தமிழகத்தின் பல்வேறு அகதி முகாம்களிலிருந்தும் ஈழத் தமிழர்கள் வந்திருந்தார்கள். அதிலும் ஈழத்துப் பெண்கள் தங்கள் வீட்டுச் சாவு போல் கதறியழுதது அந்த நிமிடத்தில் மனதை என்னவோ செய்தது.. முகாம்களிலிருந்தும் சென்னை வருவதற்கான அனுமதி கிடைப்பது மிகவும் கஷ்டமாக இருந்ததாக சிலர் தெரிவித்தார்கள். <br /><br />சொந்த நாட்டு மக்களைவிட ஈழத்து மக்களே அதிகம்பேர் இன்று வந்திருப்பதாக ஒருவர் ஒலிபெருக்கியில் சொல்லி “இப்ப சத்யம் தியேட்டர்ல போய் பாருங்க.. எத்தனை பரதேசி நாயுங்க நுனி நாக்குல இங்கிலீஷ் பேசிட்டு கியூவுல நிக்குறானுகன்னு.. அவனுகளுக்கு கொஞ்சமாச்சும் தமிழ், தமிழன்னு ஒரு எண்ணம் இருந்திருந்தா அங்க போயிருப்பானா..? சினிமாக்காரனுங்க வர்றானுங்க.. மாலையைப் போடுறானுங்க.. போஸ் கொடுக்குறானுங்க.. அவனுகளுக்காச்சும் தோணிருக்க வேண்டாம்..? எங்க வீரன் முத்துக்குமாரைவிட உங்களுக்கு தியேட்டர் காசு முக்கியமாடா.. கபோதிகளா..?” என்று ஆரம்பிக்க கைதட்டல் பற்றிச் சொல்லவா வேண்டும்.. இதற்கு மேல் பேசியதை எழுத முடியாது..!<br /><br />பேச்சாளர்களில் ஒரு சிலர் ஆவேசமும், கொந்தளிப்புமாக பேசினாலும் சிலர் நன்றாகவே கருத்துக்களை எடுத்துரைத்தார்கள். அன்றைக்கு எந்தத் தொலைக்காட்சியுமே முத்துக்குமாரின் மரணத்தை கண்டு கொள்ளவில்லை என்பது அங்கு கூடியிருந்த அனைத்து மக்களுக்குமே ஒரு ஆதங்கத்தையும், எரிச்சலையும் ஏற்படுத்தியிருந்தது. இதனைக்கூட ஒருவர் சுட்டிக் காட்டிப் பேசினார்.<br /><br />“நேற்று முத்துக்குமாரின் மரணச் செய்தியைவிட, இந்த அஞ்சலி நிகழ்ச்சிகளைவிட தமிழகத்து மக்களுக்கு ‘மானாட மயிலாட'தான் முக்கியமா..? ஒரு நிமிடம் அஞ்சலி நிகழ்ச்சியை காட்டுகிறீர்களே.. பாவிகளா..? உங்களுடைய இந்த சொகுசு நிலைமைக்கு, அன்றைக்கு உங்களுக்காக செத்துப் போன எத்தனையோ அப்பாவிகள்தானே காரணம்.. இந்தத் தமிழ்தானே காரணம்.. இந்தத் தமிழன்தானே காரணம்.. “ என்று உருக்கமாகப் பேசிவிட்டுப் போனார் ஒருவர். விமர்சனத்திற்கு சன் டிவியும் தப்பவில்லை. முரசொலி மாறன் இறந்தபோது சன் டிவி செய்ததை எடுத்துக் காட்டிப் பேசினார் இன்னொருவர். “இவர்கள் வீட்டில் சாவு நடந்தால்தான் அது எழவு.. மற்றவர்கள் வீட்டில் நடந்தால் அது ஒண்ணுமில்லை.. இதுதான்யா இவனுக யோக்கியதை..” என்று பொரிந்தார் இன்னொருவர்.<br /><br />இடையில் பிரபாகரன் முத்துக்குமாருக்கு இரங்கல் தெரிவித்து செய்தி அனுப்பியிருப்பதாக, ஒலிபெருக்கியில் சொல்லப்பட கரவொலி கொளத்தூரை அதிர வைத்தது.<br /><br />பேச்சாளர்கள் சூட்டைக் கிளப்பிக் கொண்டிருந்தாலும் சில இயக்கத்தினர் போலீஸாரின் சூட்டைக் கிளப்பிக் கொண்டிருந்தார்கள். மறுபடியும் சோனியாவின் உருவ பொம்மை என்பதைப் போல் வைக்கோலும், சாக்குப் பையும் சேர்த்து ஒரு உருவத்தைத் தயாரித்து அதனை ஒரு சிறுவனின் கையில் கொடுத்து, அதனை செருப்பால் அடித்தபடியே வர.. அந்த சிறுவனை ஒரு நபர் தனது தலையில் தூக்கி வைத்துக் கொண்டு ஓடி வர.. கூட்டம் பிரதான சாலை நோக்கி வருவதை பார்த்துவிட்ட காவல்துறையினர் இந்த முறை முந்திக் கொண்டனர்.<br /><br />காவல்துறை மாணவர்களை சாலைக்கு முன்பாக உள்புறமாகவே மறித்து நின்றுவிட மாணவர்கள் ஆவேசப்பட்டார்கள். தள்ளுமுள்ளு நடந்தது. நிஜமாகவே கலவரச் சூழல் அப்போது காணப்பட்டது. பட்டாலியன் காவலர்கள் கூட்டத்தை முன்னேறவிடாமல் தடுக்க மாணவர்கள் சென்றே தீருவோம் என்று அவர்களை தள்ளிவிட.. தள்ளுமுள்ளு நடந்தது. இடையில் சில மாணவர்கள் பின்புறமிருந்து கற்களையும், செருப்புக்களையும் போலீஸார் மீது வீச துவங்க.. சிலர் சிதறி ஓடினார்கள். எப்படியும் தடியடிதான் என்று நினைத்து பெரும்கூட்டம் பயத்துடன் பார்த்தபோது அப்போது பார்த்து தோழர் சி.மகேந்திரனும், பெரியவர் பழ.நெடுமாறனும் வந்துவிட.. கூட்டம் அவர்களிடம் புகார் செய்தது.<br /><br />போலீஸாரும் பதிலுக்கு அவர்களிடம் பேச.. பழ.நெடுமாறன் அவர்களைச் சமாதானம் செய்து “ரோட்டுக்கு போகாதீங்க.. இங்கேயே எரிங்க.. அவங்க டூட்டிய பார்க்க விடுங்க..” என்று காலில் விழுகாத குறையாக கெஞ்சி அவர்களை அழைத்துச் சென்றார். ஆனாலும் சில மாணவர்கள் விடவில்லை.. “ரோட்டுக்கு அந்தப்புறம்தான் போலீஸ் நிற்க வேண்டும். உள்ளே வரக்கூடாது. திரும்பிப் போ.. திரும்பிப் போ..” என்று ஆவேசமாகக் கத்த.. அப்போதைக்கு மோதலைத் தவிர்க்க வேண்டி போலீஸார் பின் வாங்கினார்கள்.<br /><br />கட்டுப்பாடும், கண்ணியமும் காக்கப்பட வேண்டும் என்று அங்கு கூடியிருந்த கூட்டத்தினரிடையே வைகோவும், தலைவர்களும் பல முறை சொல்லியும் உண்மையில் யாரும், யாரையும் கட்டுப்படுத்த முடியாத நிலைதான் தென்பட்டது.<br /><br />வெள்ளிக்கிழமையே இரண்டு அமைப்பினருக்கு இடையில் மோதலும், கைகலப்பும் மேடைக்குப் பின்புறத்தில் நடந்தது. வர்த்தக் சங்கத் தலைவர் வெள்ளையன்தான் ஓடி வந்து அவர்களைச் சமாதானம் செய்து அனுப்பி வைத்தார்.<br /><br />ஒரு குழுவினர் தெரு நாடகம் போல் ஒன்றை அரங்கேற்றினார்கள். சிங்கள ராணுவத்தின் கொடுமைகளைப் பற்றியும் இன்றைய அரசியல் சூழல் பற்றியும் அதில் தேர்ந்த நடிகர்களைப் போல் நடித்தது ஆச்சரியமளித்தது. <br /><br />இன்னொரு குழு நல்லது செய்வதாக நினைத்து தங்களுக்குத் தாங்களே சூனியம் வைத்துக் கொண்டார்கள்.<br /><br />டிவி டுடே என்ற சேனல்காரர்கள் நேரடி ஒளிபரப்பு செய்யும் வாகனத்தை தெரு முனையில் ஒரு ஓரமாக நிறுத்திவிட்டு அங்கிருந்து நேரடி ஒளிபரப்பு செய்து கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களுடைய ஒரு மணிக்கான மதியச் செய்திகளில் இது நேரடியாக ஒளிபரப்பாகிக் கொண்டிருந்தது. வந்திருந்த கூட்டத்தினரை அழைத்து பேட்டியும் எடுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.<br /><br />அந்த நேரத்தில் அங்கு வந்த ஒரு கூட்டம், “உங்களுக்கு இங்க என்னடா வேலை..? ஐ.ஐ.டி. பிரச்சினை, வேணுகோபால் பிரச்சினை, மண்டல் கமிஷன் பிரச்சினைன்னு எல்லாத்துலேயும் எங்களுக்கு எதிரா நாள் முழுக்க பிரச்சாரம் பண்ணியது நீங்கதாண்டா.. வெளிய போங்கடா..” என்று கத்திக் கூப்பாடு போட்டு, வண்டியைத் தாக்கவும் செய்ய.. பட்டென்று நேரடி ஒளிபரப்பை நிறுத்திவிட்டு அமைதியானது அந்த நிருபர் குழு.<br /><br />இடையில் புகுந்த தமிழகத்து பத்திரிகையாளர்கள் சிலர், “இவங்க ஒருத்தராச்சும் நேரடி ஒளிபரப்பு பண்ணிக்கிட்டிருக்காங்க.. ஏன் கெடுக்குறீங்க?” என்று உரிமையுடன் கண்டிக்க கூட்டம் அவர்களையும் “கைக்கூலிகள்..” என்று திட்டத் துவங்க.. நமது பத்திரிகையாளர்கள் கவுரவமாக ஒதுங்கிக் கொண்டார்கள். வேறென்ன செய்வது..?<br /><br />மேடைக்குக் கீழே இருப்பவர்களை ஒழுங்கு செய்ய வந்த வெள்ளையனையே ஒரு கட்டத்தில் வெளியேறச் சொன்னது கூடியிருந்த கூட்டம். பாவம் மனிதர் நொந்து போனார்.. இந்த மூன்று நாள் செலவுகள், மற்றும் ஏற்பாடுகள் முழுவதையும் பார்த்து, பார்த்து செய்தது அவர்தான்.. அவருக்கே இந்த கதி..!<br /><br />வைகோ, பழ.நெடுமாறன், சி.மகேந்திரன், திருமாவளவன், நல்லகண்ணு ஆகியோர் வந்து சேர்ந்த பின்பு இயக்குநர்கள் சங்கத் தலைவர் பாரதிராஜா, செயலாளர் ஆர்.கே.செல்வமணி, இயக்குநர் மணிவண்ணன், அமீர், சீமான், சேரன், மன்சூரலிகான் என்று பிரமுகர்களும் வரிசையாக வர.. பின்பு ஒலிபெருக்கி ஓயாமல் உழைத்தது.<br /><br />வைகோவைவிட சீமானுக்கு பெரும் வரவேற்பு காத்திருந்தது. சீமானும் தன் பேச்சில் வெளுத்துக் கட்டினார். “உலகத்திலேயே வாழ முடியாமல் செத்துப் போன ஒரு இனம் என்கிற பெயராவது என் தமிழ் இனத்திற்குக் கிடைக்கட்டும்.. அதைத்தான் இப்போதைய மத்திய சர்க்காரும், மாநில அரசும் விரும்புகிறது..” என்று ஆவேசப்பட்டார்.<br /><br />வைகோ பேசும்போது “கண்ணியமும், கட்டுப்பாடும் மிக, மிக முக்கியம்.. மாணவச் செல்வங்களே தயவு செய்து கட்டுப்பாட்டைக் கடை பிடியுங்கள். அதுதான் முத்துக்குமாருக்கு நாம் செய்யும் ஒரு நன்றிக் கடன்..” என்றார். வைகோ பேசத் துவங்கியபோது இடையூறுகளும் தொடர்ந்தன. ஒருவர் திடீரென்று எழுந்து ஏதோ கேள்வி கேட்க மனிதர் பதட்டமாகிவிட்டார். “நீ இங்க வந்து பேசு.. நான் அங்க போறேன்.. யாராவது ஒருத்தர்தான் பேசணும்..” என்று கோபப்பட்டார்.<br /><br />நெடுமாறனும், திருமாவும்கூட “மாணவர்கள் எந்தவிதத்திலும் உணர்ச்சிவசப்படக்கூடாது.. ஊர்வலத்தில் எந்தவித அசம்பாவிதமும் நிகழக் கூடாது.. அது நமது போராட்டத்தினை திசைதிருப்பிவிடும்” என்று திருப்பித் திருப்பி அறிவுறுத்தினார்கள்.<br /><br />“மூன்று மணிக்காவது தூக்குவார்களா..? இல்லாட்டி நாளைக்குத்தானா?” என்று உளவுத்துறை போலீஸார் பத்திரிகையாளர்களிடம் நைச்சியமாக பேசி செய்திகளை பெற்றுக் கொண்டிருந்ததையும் பார்க்க முடிந்தது. ஒரு கட்டத்தில் ஏற்பாட்டாளர்கள் இறுதி யாத்திரை பற்றி கவலையில்லாமல் இருக்க இந்த சந்தேகம் அனைவருக்கும் வந்துவிட்டது. ஆனாலும் வைகோவும், திருமாவும் வந்த பின்பு இறுதி யாத்திரை வேன் மின்னல் வேகத்தில் தயாரானது.<br /><br />அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு வேன் முத்துக்குமாரின் சடலத்தை ஏற்க தயாராகி வந்தது. வேனின் முகப்பு பகுதியில் பிரபாகரனின் புகைப்படமும், தமிழீழ விடுதலைப்புலிகளின் சின்னம் இருந்த போஸ்டரும் வைக்கப்பட்டது. தலைவர்கள் சடலத்தின் அருகில் வந்து ஒரு முறை ‘வீர வணக்கம்' செலுத்திய பின்பு மாணவர்கள் கரகோஷத்திற்கிடையில் சடலம் மேடையிலிருந்து தூக்கப்பட்டு வேனில் ஏற்றப்பட்டது.<br /><br />தலைவர்கள் முன்னால் நடக்க வேண்டும் என்பதனால் முன்னதாகவே அங்கிருந்து வெளியேறினார்கள். பாரதிராஜா கையில் அடிபட்டிருந்ததாலும், மணிவண்ணன் சரிவர நடக்க முடியாமல் இருந்ததாலும் உடனடியாக கிளம்பிவிட்டார்கள். அமீர் வேனின் பின்புறத்தில் ஏறிக் கொண்டார். சேரன் கூட்டத்தோடு கூட்டமாக நடக்கத் துவங்க.. <br /><br />கூடியிருந்த கூட்டம் நிச்சயம் 10000 பேரைத் தாண்டியிருக்கும் என்பது போலீஸ் செய்தி என்பதால் அவர்களும் எதற்கும் தயாராகவே வந்திருந்தார்கள்.<br /><br />ஊர்வலத்தின் முகப்பிலேயே கண்ணீர் புகை குண்டு வீசும் வஜ்ரா வாகனம் செல்ல.. அதற்குப் பின்னே அதிரடிப் படை போலீஸார் செல்ல இதன் பின் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் பேனரை பிடித்தபடி நடக்கத் துவங்க முத்துக்குமாரின் இறுதி பயணம் மிகச் சரியாக 3.40 மணிக்கு கொளத்தூர் பிரதான சாலையிலிருந்து கிளம்பியது.<br /><br />கிட்டத்தட்ட 15 கிலோ மீட்டர்கள். என் வாழ்க்கையில் இத்தனை தூரத்தை முதல் முறையாக இப்போதுதான் நடந்து சென்றுள்ளேன். <br /><br />ஊர்வலத்தில் வைகோவும், திருமாவும் நடந்து வந்து கொண்டிருக்க.. ஒவ்வொரு இயக்கத்தினரும் ஒவ்வொரு பிரிவு, பிரிவாக கோஷங்களை எழுப்பியபடியே வந்தனர்.<br /><br /><br />ஊர்வலம் கொளத்தூர் பேப்பர் மில் ரோடு வழியாக செல்லத் துவங்கியது. சாலையின் இருபுறங்களிலும் மக்கள் கூட்டம் நெருக்கியடித்தது. மனிதர்கள் நிற்காத இடங்களே இல்லை என்று சொல்லலாம். ஒரு மொட்டைமாடிகூட காலியாக இல்லை. அவ்வளவு கூட்டம்.<br /><br />வடசென்னைவாசிகள் தங்களது வாழ்நாளில் இப்படியொரு ஊர்வலத்தை பார்த்திருக்கவே மாட்டார்கள் என்று உறுதியாகச் சொல்லலாம். ஊர்வலம் போய்க் கொண்டிருந்தபோதுதான் கடைகளில் மாட்டியிருந்த மாலைமலர் போஸ்டரில் நடிகர் நாகேஷ் மரணம் என்று போடப்பட்டிருக்க.. வந்திருந்த பொதுஜனம், நிகழ்ச்சி அமைப்பாளர்கள், மாணவர் அமைப்பு பிரதிநிதிகள் அனைவருக்குமே லேசான தொய்வு ஒன்று ஏற்பட்டது.<br /><br />இன்றைக்காவது முத்துக்குமார் செய்தி தொலைக்காட்சியில் காட்டப்பட வாய்ப்புண்டு என்று நினைத்தால் நாகேஷின் மரணச் செய்தி அதற்கும் தடங்கலாகிவிட்டது என்று வருத்தப்பட்டார்கள். அவர்கள் வருத்தப்பட்டது போலவேதான் நடந்தது. ஆனாலும் மக்கள் டிவி இறுதி ஊர்வலத்தை நேரடி ஒளிபரப்பு செய்ய முன் வந்தது அவர்களுக்கு கொஞ்சம் ஆறுதலாக இருந்தது.<br /><br />அவ்வப்போது பதிவான டேப்புகளை அவசரம், அவசரமாக அலுவலகத்திற்கு அனுப்பி வைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இவர்கள் புண்ணியத்தில்தான் தமிழகத்து மக்கள் முத்துக்குமாரின் பிரியாவிடையை கண் குளிரப் பார்த்திருக்கிறார்கள். வாழ்க மக்கள் தொலைக்காட்சி.<br /><br />ஊர்வலத்தில் கோஷங்களெல்லாம் அடித்தொண்டையிலிருந்து, உணர்ச்சி பொங்க ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. ஒருவர் ஓய்ந்த பின்பு மற்றொருவர் துவங்கினார். இதுவெல்லாம் காசு கொடுத்து வரவழைக்கப்படும் மாநிலக் கட்சிகளின் தொண்டர்களிடத்தில் நிச்சயமாக காண முடியாது. அப்படியொரு வெறி இருந்தது அவர்களுக்கு..<br /><br />ஆனாலும் சில மாணவர் திலகங்கள் ரொம்பவே ஆட்டம் ஆடிவிட்டார்கள். கோஷம் போடுபவர்கள் பாட்டுக்கு கோஷம் எழுப்பிக் கொண்டிருக்க இந்தத் தம்பிமார்கள் தங்களது வேலையில் தீவிரமாக இறங்கினார்கள். முதல் அனர்த்தம் ஆரம்பித்தது கே1 செம்பியம் காவல் நிலையம் முன்பாக. <br /><br />காவல் நிலைய வாசலின் நேர் முன்பாக இருந்த சுவற்றில் சோனியாகாந்தி, வாசன் இருவரின் முகங்கள் வரையப்பட்டிருந்தன. திடீரென்று ஒருவர் சோனியா ஓவியத்தின் அருகில் சென்று காறித் துப்பினார். இன்னொருவர் தன்னுடைய செருப்பை எடுத்து ஓவியத்தின் முகத்தில் மாறி மாறி அறைந்துவிட்டு வெற்றி நடை போட்டார். கூட்டம் ஆரவாரம் செய்ய உற்சாகமான இன்னொருவர் செய்ததுதான் கொடுமையின் உச்சக்கட்டம். சோனியா ஓவியத்தின் மேல் அவர் சிறுநீர் கழித்தது அருவருப்பு. ஊர்வலத்தில் கூடவே வந்து கொண்டிருந்த பெண் போலீஸார் இதைப் பார்த்துவிட்டு வாயைப் பொத்தி சிரித்தபடியே நடந்தார்கள்.<br /><br />இதன் பின்பு அந்த சாலையில் வரையப்பட்டிருந்த அனைத்து சோனியா உருவங்களின் மீதும், வாசனின் உருவங்களின் மீது செருப்பு வீச்சுக்களும், காறித் துப்பல்களும், அபிஷேகங்களும் தொடர்ந்தன. பின்னால் இருந்து வந்தவர்கள் சிலர் அவர்களைத் தடுத்து நிறுத்தினாலும் ஒரு அளவுக்கு மேல் அவர்களாலும் முடியவில்லை.<br /><br />இரண்டுபுற கடைகள் அனைத்தும் மூடப்பட்டிருந்ததால் எங்கேயாவது தண்ணீர் கிடைக்குமா என்று கேட்கத் துவங்கினார்கள் சிலர். ஒரு அடுக்கு மாடிக் குடியிருப்புகளின் வாசலில் குடம் நிறைய தண்ணீரை வைத்துக் கொண்டு நின்றிருந்த ஒரு மார்வாடிக்காரர்கள்தான் முதலில் நான் பார்த்த தண்ணீர் சேவைக்காரர்கள். இதன் பின்பு பல இடங்களிலும் இதே போன்று கூட்டத்தினருக்கு தண்ணீர் தரப்பட்டது.<br /><br />முன் வரிசையில் சென்று கொண்டிருந்த இரும்புத் தொப்பி போலீஸாருக்கும் அவர்களுக்கு முன்பு நடந்து வந்து கொண்டிருந்தவர்களுக்கும் இடையே பெரும் போராட்டமே நடந்தது. இரும்புத் தொப்பி போலீஸாரை முன்னால் போகவிட்டுவிட்டு பெரும் இடைவெளிவிட்டு நடக்கத் துவங்கினார்கள் மாணவர்கள். பல முறை இவர்களால்தான் கூட்டம் நின்று, நின்று வரத் தொடங்கியது. <br /><br />சீக்கிரமாக போய்விடலாம் என்று நினைத்து சிலர் கூட்டத்தை மிகச் சிரமப்பட்டு ஒழுங்குபடுத்தி போய்க் கொண்டிருந்தார்கள். ஊர்வலம் பெரம்பூர் திருப்பத்தை அடைந்தபோது அங்கே ரயில் பாலத்திற்கு செல்லும் பாதையை மூடிவைத்து போலீஸாரை குவித்து வைத்திருந்தார்கள். ஊர்வலத்தின் முகப்பு பகுதியில் வந்தவர்கள் அந்த வழியாகத்தான் செல்வோம் என்று கூச்சல் போட ஆரம்பித்து போலீஸின் சட்டையையே பிடித்துவிட்டார்கள்.<br /><br />ஆனாலும் போலீஸார் அசரவில்லை. “அந்த வழியில் போனால் நிறைய இடங்களில் போக்குவரத்தை நிறுத்த வேண்டி வரும். அதோடு உங்களுக்கு நேரமும் அதிகமாகும்..” என்று சொல்லிப் பார்த்தார்கள். சிலர் அங்கேயே ரோட்டில் அமர்ந்துகொள்ள.. ஊர்வலம் அங்கேயே ஸ்தம்பித்தது.<br /><br />பெரம்பூர் ரயில் பாலத்தில் புகுந்தால் அப்படியே பின்னி மில் வழியாக புரசைவாக்கம் நெடுஞ்சாலை சென்றுவிட்டால் மக்கள் கூட்டம் நிறைய இருக்கும். அதிக கவனஈர்ப்பு இருக்கும் என்பது ஊர்வலத்தினரின் கருத்து. போலீஸாரே “முடியாது” என்று ஒற்றை வரியில் உறுதியாக நின்றார்கள். சூழல் மோதலாக உருவெடுத்தபோது இடையில் நுழைந்த பண்ருட்டி தொகுதி பாட்டாளி மக்கள் கட்சி உறுப்பினர் வேல்முருகன் மிகப் பிரயத்தனப்பட்டு ஊர்வலத்தினரை அடக்கி “இப்ப சண்டை போட வேண்டாம்.. வாங்க.. வாங்க..” என்று சொல்லி பெரம்பூர் மெயின் ரோடு வழியாகவே திருப்பிவிட்டார். இவரும் இங்கே வந்திருக்காவிட்டால் நிலைமை அந்த இடத்தில் மோசமாகியிருக்கும்.<br /><br />ஆனால் கூட்டத்தினரோ இந்தக் கோபத்தை வேறு வழியில் காட்டிவிட்டார்கள். வழியில் இருந்த சுவர்களில் வரையப்பட்டிருந்த சோனியாவின் உருவத்திலெல்லாம் பெயிண்ட் அடித்து முகத்தை அலங்கோலமாக்கிக் கொண்டே வந்தவர்கள் பெரம்பூர் ரயில்வே நிலையத்தின் வாசலில் தளபதியுடன் சிரித்தபடி இருந்த கலைஞரின் பேனரை பார்த்து ஆவேசப்பட்டார்கள்.<br /><br />நிமிடத்தில் பேனர் கிழித்து எறியப்பட்டது. தடுக்கப் பாய்ந்த போலீஸாருடன் மல்லுக் கட்டினார்கள் மாணவர்கள். முடியாமல் போலீஸார் ஒதுங்கிக் கொள்ள.. அப்போது ஆரம்பித்து அந்த சாலையில் வைக்கப்பட்டிருந்த அனைத்து தி.மு.க., அ.தி.மு.க. பேனர்களும் கிழித்து எறியப்பட்டன. அங்கிருந்து வியாசர்பாடிவரையில் இருந்த அனைத்து தி.மு.க. கொடிக்கம்பங்களும் நொடியில் வெட்டி வீழ்த்தப்பட்டன. <br /><br />ஜெயலலிதாவின் பேனரைக் கிழித்து நடு ரோட்டில் போட்டு எரித்து சொக்கப்பானை கொழுத்தினார்கள். அடுத்து கலைஞரின் பேனரும், புரசைவாக்கம் எம்.எல்.ஏ.பாபுவின் பேனரும்தான் அதிகமாக கிழித்தெறியப்பட்டது. ஜெயலலிதாவின் பிறந்த நாளுக்கு வாழ்த்து சொல்லி சேகர்பாபு வைத்திருந்த போர்டையே உடைத்து எரிந்தார்கள் சிலர். அதோடு ஜெயலலிதாவின் பேனரை காலில் போட்டு மிதித்து தங்களது கோபத்தைக் காட்டினார்கள்.<br /><br />யாராலும் தடுக்க முடியாத அளவுக்கு இந்தச் சூழல் போய்க் கொண்டிருக்க பின்புறமோ போலீஸாருக்கு சோதனையைக் கொடுக்கும்விதமாக ஒவ்வொரு அமைப்பும் மிக, மிக வெதுவாக நடக்கத் துவங்கியிருந்தார்கள்.<br /><br />அனைத்து அமைப்புகளும் தத்தமது பேனர்களைக் கொண்டு வந்திருக்க தமிழ்நாடு திரைப்பட இயக்குநர்கள் சங்கம் கொண்டுவரவில்லை. இதனை லேட்டாக உணர்ந்த சேரன் வேனில் வந்து கொண்டிருந்த அமீருக்குத் தகவல் சொல்லி அவரை வரவழைத்து, கூடவே ‘கற்றது தமிழ்' ராமையும் சேர்த்துக் கொண்டு இயக்குநர்கள் அணியாக வரத் துவங்கினார்கள்.<br /><br />வைகோவும், திருமாவும் ஒன்றாக ஓரிடத்தில் வந்து கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களுக்கு முன்பாக மட்டும் அதிகமாக கோஷம் போடாமல் அமைதியாக போய்க் கொண்டிருந்தது ஊர்வலம். <br /><br />பெரம்பூர் பி.எஸ்.என்.எல். அலுவலகத்தைத் தாண்டி ரோட்டின் இடது புறம் சில பெண்கள் கையில் மெழுகுவர்த்தியை ஏந்தியபடியே நின்றிருந்தது ஆச்சரியமாக இருந்தது. இதனைவிட ஆச்சரியம் வியாசர்பாடி குடிசைப் பகுதிகளிலும் பொதுமக்கள் இப்படியொரு கோலத்தில் நின்றிருந்ததுதான்.<br /><br />ஊர்வலத்திற்கு முன்புறமாக முத்துக்குமாரின் சவ ஊர்வலம் வருவதைச் சொல்லி அவருடைய புகழ் பாடியபடியே சென்று கொண்டிருந்தன இரண்டு ஆட்டோக்கள். நான் பார்த்து எந்த இடத்திலும் மக்கள் கூட்டம் இல்லாமல் இல்லை. பெரம்பூர் ரயில்வே டிராக் அருகேகூட திரளான மக்கள் கூட்டம் நின்றிருந்தது. வியாசர்பாடி பாலத்தின் அருகேயும் பொதுமக்கள் அந்தப் பாலத்தின் மீது கையில் மெழுகுவர்த்தியோடு நின்றிருந்து தங்களது அஞ்சலியைச் செலுத்தினார்கள்.<br /><br />அந்தப் பகுதியில் போக்குவரத்து முற்றிலுமாக நிறுத்தப்பட்டிருக்க பலரும் கால்நடையாக போய்க் கொண்டிருந்தார்கள். எனக்கும் பாவமாக இருந்தது. தற்செயலாக நான் அங்கே சந்தித்த, கேமிராவும் கையுமாக, கடமையே கண்ணாக இருந்த நமது சக வலைப்பதிவர் பிரின்சு.என்.ஆர்.சாமாவிடம் இது பற்றிச் சொன்னேன். “ஈழத்துல முப்பது வருஷமா கரண்ட்டையே பார்க்காம வாழ்ந்துட்டிருக்காங்க.. மரத்தடில குடும்பம் நடத்திக்கிட்டிருக்கான்.. அதெல்லாம் உங்களுக்கு கஷ்டமா தெரியலையா..? ஒரு நாள் நடக்கட்டுமே.. என்ன குறைஞ்சு போச்சு..?” என்று அடிக்க வருவதைப் போல் பேச.. “ஐயா சாமி.. ஆளைவிடு..” என்று எஸ்கேப்பானேன்..<br /><br />பேசின்பிரிட்ஜ் பாலத்தின் அந்தப் புறமிருந்து மக்கள் கூட்டம் போக்குவரத்து இல்லாததால் கால்நடையாகவே வியாசர்பாடியை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தார்கள். <br /><br />வியாசர்பாடி அருகே வந்தபோதுதான் ஒரு திடுக்கிடும் செய்தி ஊர்வலத்தினருக்குக் கிடைத்தது. தமிழகத்தில் உள்ள அனைத்துக் கல்லூரிகளுக்கும் விடுமுறை அறிவித்து, விடுதிகளை மூடச் சொல்லி தமிழக அரசு உத்தரவு பிறப்பித்துள்ளது என்று.<br /><br />இதைக் கேள்விப்பட்ட கூட்டத்தினரின் கோஷம் இன்னமும் ஆக்ரோஷமாக எழும்பியது. ‘அங்கே', ‘இங்கே' என்று செல்போன் பேச்சுக்கள் பரிமாறிய பின்பு பேசின்பிரிட்ஜ் பாலத்தின் அருகே வந்தபோது கூட்டம் அங்கேயே அமர்ந்து கொண்டு தர்ணா போராட்டத்தை நடத்தியது. <br /><br />“அரசு அறிவித்த கல்லூரி மூடல் உத்தரவை வாபஸ் வாங்க வேண்டும். அதுவரையில் நாங்கள் நகர மாட்டோம்..” என்று அறிவித்தனர் கூட்டத்தினர். போலீஸார் தங்களால் இந்த விஷயத்தில் எதுவும் செய்ய முடியாது என்று சொல்லிவிட தலைவர்கள்தான் பஞ்சாயத்துக்கு வந்தார்கள்.. “அரசின் உத்தரவை இந்த நேரத்தில் எதிர்ப்பது விவேகமல்ல. இது மக்களை இப்போதைக்கு துன்புறுத்தும். ஏற்கெனவே இந்தப் பகுதியில் போக்குவரத்து முற்றிலும் நிறுத்தப்பட்டுள்ளது. நாம் உடலை அடக்கம் செய்துவிட்டு பின்பு பேசுவோம்..” என்று ஒருவாறாகச் சொல்லி சமாதானப்படுத்த.. கிட்டத்தட்ட ஒரு மணி நேரம் கழித்துதான் மீண்டும் ஊர்வலம் துவங்கியது..<br /><br />மூலக்கொத்தளம் சுடுகாடு வண்ணாரப்பேட்டை மெயின் ரோட்டில் தங்கசாலைக்கு திரும்புமிடத்தில் நேரான பாதையில் இருக்கிறது. இது ஒருவகையில் தமிழ் வரலாற்றில் மிக முக்கியமான இருப்பிடம். 1965-ல் பக்தவச்சலம் முதலமைச்சராக இருந்தபோது தி.மு.க. நடத்திய இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் உயிர்விட்ட தாளமுத்து நடராசன் எரியூட்டப்பட்ட சுடுகாடு இதுதான். இதே சுடுகாட்டின் ஒரு மூலையில் தாளமுத்து நடராசனுக்காக ஒரு நினைவுச் சின்னமும் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. <br /><br />இந்த ஒரு காரணத்துக்காகவே கொளத்தூரின் அருகேயிருந்த மக்காராம் தோட்டம், வில்லிவாக்கம், ரெட்ஹில்ஸ் ஆகிய பகுதிகளில் இருந்த சுடுகாடுகளைத் தவிர்த்துவிட்டு “15 கிலோ மீட்டர் என்றாலும் பரவாயில்லை. மூலக்கொத்தளம் சுடுகாடுதான் பொருத்தம்” என்று நினைத்து இங்கே கொண்டு வந்தார்களாம்.<br /><br />நான்கு நாட்களுக்கு முன்புதான் தாளமுத்து நடராசனின் நினைவு தினம் வந்தது. அன்றைக்கு அமைச்சர் ஸ்டாலின் நேரில் வந்து தாளமுத்து நடராசன் நினைவுச் சின்னத்தில் அஞ்சலி செலுத்தியதால் ரோட்டோரம் இரு புறத்தையும் சுத்தம் செய்து வைத்திருந்தார்கள். அங்கே ஏற்கெனவே மேடையும், சேர்களும் போட்டு அனைத்தும் தயாராக இருந்தது.<br /><br />ஊர்வலம் சரியாக இரவு 11.10 மணிக்கு, கிட்டத்தட்ட ஏழரை மணி நேரம் கழித்து சுடுகாட்டிற்குள் வந்தடைந்தது. ‘வீர வணக்கம்..' ‘வீர வணக்கம்..' என்று முழக்கமிட்டபடியே இருந்த கூட்டத்தைப் பார்த்து தலைவர்கள் திண்டாடிப் போனார்கள். நாம் என்ன சொன்னாலும் எதுவும் நடக்காது என்று நினைத்தவர்கள் அங்கேயே முத்துக்குமாருக்கு வழியனுப்பிவிட்டு அவர்கள் மேடைக்குப் போய் சேர்ந்தார்கள்.<br /><br />தலைவர்கள் சென்ற பின்பு வேனில் இருந்து முத்துக்குமாரின் உடல் இறக்கப்பட்டது. பின்பு முத்துக்குமாரின் மைத்துனர் தேடிக் கண்டுபிடித்து கொண்டுவரப்பட்டு அவரும் சேர்ந்து கைகொடுக்க உடலை தூக்கி தயாராக இருந்த சிதையில் வைத்தார்கள். எருவாட்டிகளை அடுக்குவதற்குக்கூட மாணவர்களுக்கிடையில் போட்டா போட்டி நடந்தது. இந்த இடத்தில் படம் பிடிக்க முடியாமல் டிவிக்காரர்கள் தவியாய் தவித்துப் போனார்கள். உள்ளே ஒரு இடம் விடாமல் மாணவர்களின் கூட்டத்தால் நிரம்பி வழிந்தது. <br /><br />ஒரு பெரும் போராட்டத்திற்குப் பின்பே முத்துக்குமாரின் தந்தை சிதைக்கு தீ மூட்டினார்.. ‘வீர வணக்கம்' கோஷம் எல்லை தாண்டியது. தீ எரிய, எரிய ஒவ்வொரு அமைப்பினரும் மாறி மாறி வந்து நின்று கொண்டு ‘வீர வணக்கம்' என்று கோஷமிட்டார்கள்.<br /><br />சிதைக்குத் தீ வைக்கப்பட்டதை மேடையிலிருந்தே தெளிவாக பார்க்க முடிந்தது. இதன் பின்பே திருமாளவன் பேசத் துவங்கினார். சாடை மாடையாக கலைஞரை கண்டித்தவர், “நமக்கு நல்லது செய்வதற்காகத்தான் இந்த அரசு கல்லூரிகளை மூடியிருக்கிறது. பரவாயில்லை. நமக்கும் நல்லதுதான். கல்லூரி இருந்தால்தானே புறக்கணிக்க.. இப்போது அவர்களே மூடிவிட்டார்களே.. சந்தோஷம்..” என்றார். <br /><br />வைகோ பேசும்போது தாளமுத்துநடராசனை நினைவு கூர்ந்தார். “மாணவர்களின் போராட்டத்தை நசுக்கப் பார்க்கிறது நமது மாநில அரசு” என்றார். “இது போன்று மாணவர்கள் மூலமாகப் போராட்டம் நடத்தி, அதன் மூலம் ஓட்டுக்களை வாங்கி ஆட்சியைப் பிடித்துதானே இன்றைக்கு ஆட்சிக் கட்டிலில் அமர்ந்திருக்கிறீர்கள். ஆட்சிக்கு வந்த பின்பு உங்களுக்கு இப்போது இந்த மாணவர்களின் எழுச்சி ஆபத்தாக இருக்கிறதா..?” என்று கேள்வி எழுப்பினார். ஈழத்து கவிஞர் ஒருவரின் கவிதையை வாசித்துக் காட்டினார். கடைசியில் “பிரபாகரனை நெருங்கவே முடியாது.. விடுதலைப்புலிகளை அழிக்கவும் முடியாது..” என்றார் திட்டவட்டமாக. <br /><br />இதன் பின்பு நல்லகண்ணு, எம்.நடராசனும் பேசினார்கள். ராமதாஸ் வரவில்லை. ஆனால் அவருக்குப் பதிலாக ஜி.கே.மணி பேசினார். த.வெள்ளையன் இந்த மூன்று நாட்களும் தங்களுக்கு ஒத்துழைத்தவர்களுக்கு நன்றி தெரிவித்தார். <br /><br />கடைசியாக பழ.நெடுமாறன் பேசும்போது, “நாம் ஒவ்வொரு படியாக செல்வோம். முதலில் பிப்ரவரி 4-ம் தேதி முழு அடைப்பு. அந்த அடைப்பு வெற்றி பெற்றாக வேண்டும். அதன்பின் பிப்ரவரி 7-ம் தேதியன்று அடுத்தக் கட்ட போராட்டம் பற்றி பேசி முடிவெடுப்போம்” என்றார். கூடவே, “ஊர்வலத்தில் வந்ததைப் போலவே திரும்பிப் போகும்போதும் எவ்வித சச்சரவுமில்லாமல், கட்டுப்பாட்டைக் கடைப்பிடித்து பத்திரமாக நீங்கள் திரும்பிப் போக வேண்டும்..” என்று கேட்டுக் கொண்டார்.<br /><br />இந்த மூன்று நாட்களும் நான் பார்த்தவரையில் எப்போதுமே உணர்ச்சிவசப்பட்டு பேசும் வைகோவும், திருமாவளவனும் இந்த விஷயத்தில் மட்டும் தங்களது சுருதியை சற்றுக் குறைத்துக் கொண்டார்கள். உணர்ச்சிவேகத்தில் பேசப் போய் மாணவர்கள் கிளர்ந்து ஏதாவது சட்டம் ஒழுங்கு கெட்டுவிட்டால் பொதுஜனங்களின் மத்தியில் ஈழப் போராட்டத்திற்கான ஆதரவு குறைந்துவிடும் என்ற எண்ணவோட்டம் அவர்கள் மத்தியில் இருந்ததுதான் இதற்குக் காரணம்.<br /><br />நிச்சயம் இது பாராட்டத்தக்கது. வந்த கூட்டம் மிக அமைதியாக திரும்பிச் சென்றது எவ்வித சலசலப்புமில்லாமல்.. அதேபோல் மாணவர்கள் எவ்வளவோ பிரச்சினைகள் கொடுத்தாலும் அதைத் தாங்கிக் கொண்டு கடைசிவரையிலும் முழு பாதுகாப்பு வழங்கி அமைதியை நிலைநாட்டிய காவல்துறையினரையும் பாராட்டித்தான் ஆக வேண்டும். அம்மா ஆட்சி மட்டும் இப்போது இருந்திருந்தால் ‘ஏதோ ஒன்று' நிச்சயம் நடந்திருக்கும். காவல்துறையின் பொறுமைக்கு ஒரு ‘ஜே!'<br /><br />ஊர்வலம் வந்த சாலையில் நின்று கொண்டிருந்த பொதுமக்களெல்லாம் ஊர்வலத்தில் தாமாகவே வந்து கலந்து கொள்ள.. கடைசியாக கிட்டத்தட்ட 20000 பேராவது வந்திருப்பார்கள் என்று நான் ஊகிக்கிறேன்.<br /><br />முத்துக்குமார் என்ன காரணத்திற்காக தீக்குளித்தாரோ அதில் கால்வாசி இந்த மூன்று நாட்களில் நடந்தேறிவிட்டதை வழிநெடுகிலும் கூடியிருந்த மக்கள் கூட்டமே காட்டிவிட்டது. இப்போது ஈழத்து மக்களின் துயரம் தமிழகத்து மக்களின் வீட்டுக்குள் பேசப்படும் பேச்சாக இருக்கிறது. விரைவில் அது மாணவர்கள் வாயிலாக வெளிப்படும் என்று நினைக்கிறேன்.<br /><br />ஊடகங்களின் புறக்கணிப்பு, முக்கியக் கட்சியான பாட்டாளி மக்கள் கட்சியின் ஒத்துழையாமை இவற்றால்தான் முத்துக்குமாரின் இந்த முயற்சி சற்று தேங்கியதாக நான் நினைக்கிறேன். கலைஞரை சுட்டிக் காட்டிய அதே விரல்கள் அடுத்து தைலாபுரத்துக்காரரையும் சுட்டிக் காட்டும் என்பதால்தான் பாட்டாளி மக்கள் கட்சியினர் அதிக அளவில் இதில் கலந்து கொள்ளாமல் ஒதுங்கியிருந்து இந்த முயற்சிக்கு பின்னடைவை தந்துவிட்டது.<br /><br />முத்துக்குமாரின் துண்டறிக்கையே இந்த கொதிப்பான சூழ்நிலையை தமிழகத்தில் ஏற்படுத்தியிருக்கிறது என்றால் அந்தப் பேனாவின் வலிமையை என்னவென்று சொல்வது..?<br /><br />முத்துக்குமாருக்கு எனது வீர வணக்கங்கள்..!<br />நன்றி : http://truetamilans.blogspot.com<div class="blogger-post-footer"><!-- Begin BidVertiser code --> <SCRIPT LANGUAGE="JavaScript1.1" SRC="http://bdv.bidvertiser.com/BidVertiser.dbm?pid=206604%26bid=503931" type="text/javascript"></SCRIPT> <noscript><a href="http://www.bidvertiser.com">affiliate program</a></noscript> <!-- End BidVertiser code --><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1328660414093913261-6559301994666592232?l=mahawebsite.blogspot.com' alt='' /></div>MAHAhttp://www.blogger.com/profile/11356349622828036202noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1328660414093913261.post-29903471302134383062009-02-03T19:20:00.000-08:002009-02-03T20:15:14.805-08:00முத்துக்குமாரின் இறப்பிற்குப் பின் என்ன நடந்தது. அவரின் நிலை என்ன என்பது பற்றி நேரில் பார்த்த ஒருவரின் கூற்றைக் கவனிக்கலாம். வாருங்கள்.<br /><br />முத்துக்குமார். அதுவரையில் முன்பின் பார்த்திராத இந்த இளைஞர் ஒரு பின்னரவில் ‘பெண்ணே நீ' அலுவலகத்தில் எனக்கு அறிமுகப்படுத்தி வைக்கப்பட்டார். கைகுலுக்கல்.. ஒரு “ஹலோ..” வேலை மும்முரத்தில் இருந்தவர் அவ்வப்போது ஏதேனும் ஒரு சின்ன சந்தேகம் என்றால் மட்டுமே தலை திரும்புதலும்.. சன்னமான குரலில் சந்தேகம் கேட்பதுமாக தொடர்ந்தது அவரது வேலை..<br /><br />இரவு 2 மணி தாண்டியும் களைப்பு தெரியாமல் உழைத்துவிட்டு, மறுபடியும் இணையத்தைத் துழாவிக் கொண்டிருந்ததைப் பார்த்து எனக்கு ஆச்சரியம். அந்தத் துழாவுதல்.. தேடலின்போது எதை, எதையெல்லாம் முத்துக்குமார் கற்றுக் கொண்டாரோ, தெரிந்து கொண்டாரோ தெரியவில்லை.. ஆனால் இந்தத் தற்கொலை முடிவை எங்கேயிருந்து கற்றுக் கொண்டார் என்பது தெரியவில்லை.<br /><br />இரவில் அலுவலகத்தில் அமர்ந்து சிறுகதை எழுதப் போகிறேன் என்று சொல்லிவிட்டு கண்விழித்து தனது இறுதியறிக்கையைத் தயார் செய்திருக்கிறார். அலுவலகக் குறிப்பேடுகளில் காலை 6.10 மணிக்கு உள்ளே வந்ததாக பதிவு செய்துவிட்டு மறுபடியும் 9.20 மணிக்கு வெளியேறியவர், நேராக சென்றது நுங்கம்பாக்கத்தில் தான் தேர்ந்தெடுத்து வைத்திருந்த குருஷேத்திரத்திற்கு.<br /><br />5 லிட்டர் கேனின் வாய்ப்பகுதி முழுவதையும் அறுத்தெறிந்துவிட்டு பெட்ரோலை தன் மேல் ஷவர்பாத் மாதிரி கொட்டுவதற்கு ஏற்பாடு செய்து எப்படியும் தான் உயிருடன் பிழைக்கவேகூடாது என்று கங்கணம் கட்டிக் கொண்டு தீக்குளித்திருக்கும் முத்துக்குமாருக்கு தனக்கென்று ஒரு குடும்பம் உண்டு. தந்தை உண்டு. அக்காள் உண்டு என்பது ஏன் புரியாமல் போய்விட்டது?<br /><br />முட்டாள்தனமானது.. மூடத்தனமானது.. என்றெல்லாம் ஒருவகையில் சொல்லிவிடலாம். ஆனால் அந்தத் தற்கொலை எண்ணம் அவர் மனதில் ஏற்பட்டு செத்து மடி என்று உத்தரவு பிறப்பித்த அந்தக் காரணி யார் என்பது அவருக்கே புரியாத நிலையில் அவரைக் குற்றம் சொல்லிப் புண்ணியமில்லை.<br /><br />14 பக்க அளவில் அவர் எழுதியிருக்கும் இறுதிக் கடிதம் பல நூறு அரசியல் கதைகளை வெளிப்படையாக்கினாலும், இத்தனையையும் யாரோ ஒருவரிடமோ, நெருங்கிய நண்பரிடமோ அல்லது கருத்துப் பரிமாற்றம் செய்யக்கூடிய அளவுக்கான இடத்திலோ அவர் பரிமாறியிருந்தால் அவரது உள்ளத்து குமுறல்களுக்கு கொஞ்சமாவது வடிகால் கிடைத்திருக்கும்.<br /><br />அனைத்தையும் உள்ளே வைத்து அடக்கிக் கொண்டு வெளியில் எதையும் காட்டிக் கொள்ளாமல் “செத்தாவது தொலைவோம்.. அப்போதாவது இந்தப் பிரச்சினை விஸ்வரூபமெடுக்கிறதா என்று பார்ப்போம்..” என்று அவர் நினைத்து அதனையே செயல்படுத்தியிருக்கிறார்.<br /><br />“ஈழத் தமிழர்களுக்காக உயிரையும் கொடுப்பேன், உள்ளத்தையும் கொடுப்பேன்..” என்று கூக்குரல் இடுபவர்களே சும்மா இருக்கும்போது இந்த எண்ணம் இந்தத் தம்பிக்கு எப்படி வந்தது என்பது தெரியவில்லை.<br /><br />தலைமுறை, தலைமுறையாக அரசியலில் பழம் தின்று கொட்டை போட்ட அரசியல்வியாதிகளின் குடும்பத்து பிள்ளைகளுக்கே வராத இந்தத் தீக்குளிப்பு எண்ணம் முத்துக்குமார் போன்ற சாதாரண ஒரு தொண்டனுக்கு மட்டும் வருகிறதே.. ஏன்..?<br /><br />மிக, மிக வருந்துகிறேன்.. வேதனைப்படுகிறேன்.. இவருடைய செயலை எந்தவிதத்திலும் என்னால் நேர்மைப்படுத்த முடியவில்லை.<br /><br />அதனைவிட வேதனை இங்கே அவரது பூதவுடலும், அடக்க ஏற்பாடுகளும் படுகின்ற பாடு.<br /><br />கொளத்தூர் ஏரியாவில் கடைகள் அனைத்தும் மூடப்பட்டிருக்கின்றன. கொளத்தூர் பகுதி வியாபாரிகள் தாங்களே முன் வந்து கடையடைப்பு செய்திருக்கிறார்கள். ஏதோ கலவர பூமி என்பதைப் போல் திரும்பிய பக்கமெல்லாம் காவல்துறையினர் அணிவகுப்பு.<br /><br />முத்துக்குமாரின் வீட்டில் கால் வைக்கக்கூட இடமில்லாத அளவுக்கு புத்தகங்கள் குவிந்திருக்க.. அங்கே அவரது உடலை வைத்து கூட்டத்தை சமாளிக்க முடியாது என்பதால் கொளத்தூர் வியாபாரிகள் சங்க அலுவலகத்திற்கு அருகில் மெயின் ரோட்டிலேயே ஒரு மேடை போட்டு அதில் அவரை படுக்க வைத்திருக்கிறார்கள்.<br /><br />கீழ்ப்பாக்கம் அரசினர் மருத்துவமனையில் அவருடைய உடல் இருந்தபோதே முதலில் வந்து குவிந்தவர்கள் வழக்கறிஞர்களும், சட்டக் கல்லூரி மாணவர்களும்தான்.. அவர்களே நேற்று இரவோடு இரவாக பல தட்டிகளையும், போர்டுகளையும், போஸ்டர்களையும் தயார் செய்து வைத்திருக்க ஏரியாவில் திரும்பிய பக்கமெல்லாம் முத்துக்குமார் காட்சியளிக்கிறார்.<br /><br />இதில் அசிங்கப்படுத்தும்விதமாக சரத்குமார் ஏதோ ஒரு கல்யாண வீட்டில் கையெடுத்துக் கும்பிடுவதைப் போன்ற போஸில் ஒரு தட்டியை அவரது கட்சிக்காரர்கள் வைத்து கொடுமைப்படுத்தியிருக்கிறார்கள்.<br /><br />காவல்துறையினருக்கு ஒரு எல்லைக்கோடைக் காட்டி அதனைத் தாண்டி வந்தால் எதுவும் நடக்கும் என்று ஒரு எச்சரிக்கை விடப்பட்டுள்ளதாம். காவலர்களும் அதனை மதித்து அங்கேயே நின்றிருந்தார்கள்.<br /><br />அஞ்சலி செலுத்த வந்தவர்கள் அனைவருமே அந்த இடத்தில் அங்கிருப்பவர்களிடம் “முத்துக்குமார் செய்தது சரியானது அல்ல.” என்று சொன்னால் திரும்பி உயிருடன் போவார்களா என்பது சந்தேகமே.. அந்த அளவுக்கு கூடியிருக்கும் இளையோர் பட்டாளம் கொதிப்புடன் காட்சியளிக்கிறது. ஊடகத் துறையின் பல்வேறு பிரிவுகளிலும் இருந்தும் நண்பர்கள் திரளாக குழுமியிருந்தார்கள்.<br /><br />சட்டக் கல்லூரி மாணவர்களும் அதிகம் பேர் வந்திருந்தார்கள். சூடாக இருப்பதும் இவர்கள்தான். இதுவரையில் முத்துக்குமாரை யார் என்றே தெரியாதவர்கள் இதில் அதிகப்பட்சம். உணர்வுகளால் ஒன்றுபட்ட இவர்களது கோரிக்கை, முத்துக்குமாரின் இறுதி சாசனத்தில் இடம் பெற்றிருக்கும் “தனது உடலை உடனேயே புதைக்காமல் போராட்டத்தைத் தொடர வேண்டும்..” என்பதுதான்..<br /><br />“முத்துக்குமாரின் உடலை ஊர், ஊராக எடுத்துச் சென்று கடைசியாக தூத்துக்குடிக்கு அவர் பிறந்த மண்ணில் அடக்கம் செய்யலாம்..” என்றுகூட பேசினார்கள். பின்பு பேச வந்தவர்களால் இத்திட்டம் வேண்டாம் என்று நயமாகச் சொல்லி திசை திருப்பப்பட்டது.<br /><br />முத்துக்குமார் தமிழ்நாடு திரைப்பட இயக்குநர்கள் சங்கத்திலும் ஒரு உறுப்பினர் என்பதால் துணை இயக்குநர்கள், மற்றும் உதவி இயக்குநர்களும் பெருமளவில் கூடியிருக்கிறார்கள்.<br /><br />காலையில் அஞ்சலி செலுத்த வந்த இயக்குநர் ஆர்.கே.செல்வமணி காங்கிரஸ் தலைவர்களையும், அதன் தற்போதைய மாநிலத் தலைவர் தங்கபாலுவையும் கடுமையான வார்த்தைகளால் அர்ச்சித்து ஆரம்பித்து வைத்த துவக்க விழா இப்போதுவரையில் கனஜோராக நடந்து வருகிறது.<br /><br />மதியம் 1 மணி வரை காத்திருந்தும் கலைஞரிடமிருந்து இரங்கல் செய்தி வராததால் மேலும் கொதிப்பு கூடியது. எப்படி வரும்..? கலைஞரின் 70 வருட அரசியல் வாழ்க்கையின் உண்மையை, வெறும் ஒரு வரியில் சொல்லி முடித்திருக்கும் முத்துக்குமாரின் அந்த இறுதியறிக்கையை கலைஞர் நிச்சயம் படித்திருப்பாரே...? (மாலையில்தான் கலைஞரின் அறிக்கை வெளியானதாக பின்பு தெரிந்தது) “கற்றது தமிழ்” இயக்குநர் ராம், “கருணாநிதி இங்கே நேரில் வந்து மன்னிப்பு கேட்க வேண்டும். மன்னிப்பு கேட்காவிட்டால், நாம் முத்துக்குமாரின் உடலை இங்கேயிருந்து எடுக்கக் கூடாது. யார் எடுத்தாலும் அதை அனுமதிக்கவும்கூடாது” என்று ஒரு வீராவேச உரையை நிகழ்த்திவிட்டார்.<br /><br />அதுவரையில் மதியம் 3 மணிக்கு தூக்கிவிடலாம் என்ற நினைப்பில் அடக்க ஏற்பாடுகளை செய்து கொண்டிருந்தவர்களுக்கு அதிர்ச்சி தரும் விதமாக “இன்றைக்கு வேண்டாம்.. முடியாது.. கூடாது..” என்றெல்லாம் கூக்குரல்களும், கொந்தளிப்பான பேச்சுக்களும் பொறி கலங்க வைத்துவிட்டன.<br /><br />2 மணி சுமாருக்கு மேடைக்கு வந்த இயக்குநர் சேரன் முத்தாய்ப்பாக ஒரு முடிவைச் சொன்னார். “முத்துக்குமாரே தனது உடலை வைத்து போராட்டம் நடத்தச் சொல்லியிருக்கிறார். நாம் இன்னும் ஒரு நாள் உடலை வைத்திருக்கக் கூடாதா..?” என்று கேட்டவர் “உடல் அடக்கத்தை நாளை வைத்துக் கொள்வோம்..” என்று சொல்லிவிட கூட்டத்தினரின் கை தட்டலில் கொளத்தூர் ஏரியாவே அரண்டுவிட்டது.<br /><br />இதன் பின்பு வந்த வைகோ, நெடுமாறன், திருமாவளவன், உணர்ச்சிக் கவிஞர் காசி ஆனந்தன் போன்றோர் “இன்றைக்கே உடல் அடக்கத்தை செய்யலாம்..” என்று சொல்லியும் அது அங்கே இருந்தோரிடம் எடுபடவில்லை. “இதில் நீங்கள் தலையிடாதீர்கள்.. நாங்களே பார்த்துக் கொள்கிறோம்..” என்று கூடியிருந்த இளைஞர்கள் சொல்லிவிட.. அவர்கள் போக்கிலேயே விட்டுவிடலாம் என்று முடிவு செய்து அவர்களும் சம்மதித்துவிட்டார்கள்.<br /><br />இடையில் நமது காவல்துறை அன்பர்கள் ஒரு அரிய காரியத்தைச் செய்து தொலைத்து, அதன் விளைவையும் அனுபவித்துவிட்டார்கள்.<br /><br />புரசைவாக்கம் தொகுதி தி.மு.க. சட்டமன்ற உறுப்பினர் திரு.வி.எஸ்.பாபு தனது கட்சிக்காரர்களுடன் வந்தவர் அப்படியே வந்திருக்கலாம். கூடவே இரும்புத் தொப்பி அணிந்த போலீஸாரை துணைக்கு அழைத்துக் கொண்டு முத்துக்குமாரின் உடல் அருகில் வர.. கூட்டம் கொதித்துப் போய்விட்டது..<br />“வெளியே போ..” என்று ஆரம்பித்த கோபவேசங்கள் எல்லை மீறிப் போக.. பாபு தப்பித்தோம், பிழைத்தோம் என்று ஓடினார். துணைக்கு வந்தவர்கள் அவரை இழுத்துக் கொண்டு ஓட.. செருப்புக்களும், கல்வீச்சுக்களும் அவரை நோக்கி பறந்தன. தெருமுனை வரையிலும் சென்று அவரை வழியனுப்பிவிட்டுத்தான் ஓய்ந்தார்கள் இளைஞர்கள். பாவம்.. தனது உட்கட்சி பிரச்சினையில்கூட இப்படியொரு எதிர்ப்பை சந்தித்திருக்க மாட்டார் பாபு. இத்தனைக்கும் அவர் இதே ஏரியாவில்தான் பல ஆண்டுகளாக குடியிருக்கிறாராம்.<br /><br />வைகோ பல முறை மைக்கில் பேசினார். “இனியும் வேறொரு முத்துக்குமார் உருவாகவே கூடாது..” என்று மன்றாடிக் கேட்டுக் கொண்டார். தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் அரசியல் பிரிவுத் தலைவர் நடேசன், முத்துக்குமாரின் தீக்குளிப்புக்கு இரங்கல் தெரிவித்து சொல்லியிருந்த செய்தியை யாரோ ஒருவர் செல்போனில் சொல்ல.. அதனை வைகோ சத்தமாக மறுஒலிபரப்பு செய்தார்.<br /><br />பத்திரிகையாளர்களிடம் பேசிய முத்துக்குமாரின் தந்தையும், மைத்துனரும் முத்துக்குமாரின் இந்த முடிவு குறித்து தாங்கள் பெருமையடைவதாக பத்திரிகையாளர்களிடம் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.<br /><br />ஈழப் போராட்டத்தின் ஒருங்கிணைப்புக் குழு கூட்டம் இன்று நடைபெறுவதாக இருந்தது. இது நாளை(31-01-09) நடக்கவிருப்பதாக வைகோ அறிவித்தார். கூடவே “நாளை மூலக்கொத்தள சுடுகாட்டில் நடக்கவிருப்பது தமிழகத்தில் நடைபெறப் போகும் ஈழப் போராட்டத்திற்கு முதல் அத்தியாயம்..” என்றார்.<br /><br />நல்லகண்ணு “இந்த நேரத்தில் இளைஞர்கள் கட்டுக்கோப்புடன் இருக்க வேண்டும். உணர்ச்சிவசப்படக் கூடாது. அப்படி செய்தால் அது வேறுவிதமாக திசை திரும்பிவிடும் அபாயம் உண்டு..” என்று எச்சரிக்கை செய்தார். இதனையே பின்பு பேச வந்த அனைவருமே சுட்டிக் காட்டி பேசி முடித்தார்கள்.<br /><br />ஒரு எம்.எல்.ஏ.வை அடித்துத் துரத்திய பின்பு, கொடும்பாவி எரிப்புகள் தொடர்ந்து மாலை வரையில் இடைவெளிவிட்டு நடைபெற்றது.<br /><br />ராஜபக்சே, சோனியாகாந்தி, ஜெயலலிதா என்று மூவரையும் கொடும்பாவியாக போட்டு எரித்துவிட்டார்கள். வேறொரு இடமாக இருந்திருந்தால் நடந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. ஆனால் இங்கே போலீஸாரின் கண் முன்பாகவேதான் இது நடந்தது. தடுக்கத்தான் யாருக்கும் உணர்வில்லை.<br /><br />“கொஞ்சம் ஒத்துப் போங்கள்.. தகராறு வேண்டாம்..” என்று காவல்துறையினரிடம் மேலிடத்தில் இருந்து சொல்லியிருப்பார்கள் போலும்.. ஒதுங்கியே இருந்தார்கள். இருக்கிறார்கள்..<br /><br />பேச வந்த அனைவருமே மத்திய சர்க்காரையும், மாநில அரசின் கையாலாகதத்தனத்தையும் சுட்டிக் காட்டி காய்ச்சி எடுத்தார்கள். மருந்துக்குக்கூட பாட்டாளி மக்கள் கட்சியைத் தொடவில்லை. அவர்களும் தட்டி போர்டுகளையும், போஸ்டர்களையும் வைத்துவிட்டு ஏனோ பட்டும், படாமல் ஒதுங்கியிருக்கிறார்கள்.<br /><br />மதியம்வரைக்கும் இது தமிழ் உணர்வாளர்களுக்கான போராட்டமாக சென்று கொண்டிருந்தது. மதியத்திற்குப் பிறகு முழுக்க, முழுக்க அரசியலாக மாறிவிட்டது. மாலையில் தமிழீழ விடுதலைப்புலிகளின் ஆதரவுக் கூட்டமாக மாறிவிட்டது. மாலையில் வைகோ தனது பேச்சை முடித்தபோது “பிரபாகரன் வாழ்க..” என்று முழுக்கமிட.. பதில் முழக்கமும் அமோகமாக இருந்தது. என்னதான் கொள்கையை தூக்கிப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தாலும் உள்ளுணர்வுகளை கட்டுப்படுத்துவது என்பது மிக, மிக கஷ்டம் என்பதை இந்த இடத்தில்தான் நான் உணர்ந்தேன்.<br /><br />காலையிலேயே நடிகர் வடிவேலு, நடிகர் சத்யராஜ், இயக்குநர் சீமான் போன்றோர் அஞ்சலி செலுத்திவிட்டுச் சென்றிருக்கிறார்கள். மாலையில் இயக்குநர் பாரதிராஜா தனது சக நிர்வாகிகளோடு வந்து அஞ்சலி செலுத்தினார். தோழர் சி.மகேந்திரன், மற்றும் புதிய பார்வை ஆசிரியர் நடராஜனும் பேசினார்கள். வர்த்தகர் சங்கத் தலைவர் த.வெள்ளையன் காலையில் இருந்து இரவு வரையிலும் இருந்து ஏற்பாடுகளைக் கவனித்து வருகிறார்.<br /><br />உணர்ச்சிவசப்பட்ட நிலையில் இளைஞர்களும், பரிதாபப்படும் நிலையில் தமிழக மக்களும் நமது முத்துக்குமாரின் சோகத்தை அனுபவித்துக் கொண்டிருக்க, நமது ஊடகத் துறைகள் தங்களுடைய அரசியல் அரிப்புகளை இதில் பயன்படுத்திக் கொண்டார்கள்.<br /><br />ஜெயா டிவி செய்திகளில் மதியம்வரை முதல் விளம்பரம் முடிந்து அடுத்த segment-ல் முத்துக்குமார் விஷயத்தைச் சொன்னார்கள். மதியத்திற்கு மேல் சட்டமன்ற உறுப்பினர் பாபு தாக்கப்பட்ட சம்பவத்திற்குப் பின்பு இது ஒன்றையே திரும்பத் திரும்ப இப்போதுவரையிலும் காட்டி வருகிறார்கள். வாழ்க இவர்களது அரசியல் நியாயம்.<br /><br />மதுரையில் தங்களது அலுவலகம் தாக்கப்பட்டபோது அனைத்து நிகழ்ச்சிகளையும் ரத்து செய்துவிட்டு ரவுடி பட்டம் சூட்டி பரபரப்பை ஏற்படுத்திய சன் டிவி போனால் போகிறதென்று நினைத்து பத்தோடு பதினோறாவது செய்தியாக இதனைச் சொன்னார்கள்.<br /><br />கலைஞர் டிவியில் நேற்றே ஒரு கொடுமை நடந்தது. பத்திரிகையாளர் என்ற செய்தியைக்கூட போடாமல் “ஈழப் பிரச்சினைக்காக சென்னையில் ஒருவர் தீக்குளிப்பு..” என்று ஒரு வரி செய்தியை மட்டுமே ஓடவிட்டார்கள். பத்திரிகையாளர் என்பதையும், ஈழப் பிரச்சினைக்காக என்பதையும் செய்திகளில் அதிகம் இடம் பெறாமல் கவனமாகப் பார்த்துக் கொண்டார்கள் இதன் செய்திப் பிரிவு ஆசிரியர்கள்.<br /><br />மக்கள் டிவியில் ராமதாஸ் மாலை போடுவதை மட்டுமே திரும்பத் திரும்ப காட்டி அதனை சாதாரணமான ஒரு அஞ்சலி செய்தியாக்கி தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொண்டுவிட்டார்.<br /><br />முத்துக்குமார் தான் இறந்த பின்பு என்ன நடக்கும் என்று எதிர்பார்த்தாரோ அதில